Alle inzendingen over zullen

Koud is de twijfel die we delen in onze verre dromen die we dromen met de angst dat we altijd wakker zullen blijven en dromen onze laatste laatste herinneringen zullen zijn…

Nooit hebben wij onze geest in kloven van `t sneeuw geworpen kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet daarvoor willen wij niet heet genoeg als te lauw ontworpen wij kennen van de geest slechts vonken zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is zwijgende blijft onze echte geest in de wreedaardigheid van zijn hamervonken liefde wordt…

Nederland is rijk aan tradities op vrijwel elk cultureel vlak met of zonder historische achtergrond. Zo ook als het erom gaat handen ineen te slaan, om slachtoffers van een ramp of een zeer ingrijpende gebeurtenis te helpen. Binnen enkele uren zijn, naast het Nederlandse Rode Kruis en andere bekende hulpverlenende instanties in de weer om adequate maatregelen…

Dansen zullen we op de graven. En huilend bij de kist zeiken op elkaar. Dat een ieder een ieder ook mist. Resteert nog de meewarige erfenis van de last, de schuld, en de leegte…

ik wil met je schreeuwen een felle ruzie voor je koken in discussie ik wil met je praten me aan je ergeren je nooit verlaten het bed met je delen ik wil met je knuffelen je horen zeuren je verrassen weer opfleuren ik wil je troosten zoveel dingen met je doen met je proosten en onze eerste zoen…

‘Zullen we dan een spelletje doen?’ ‘Wat voor een spelletje?’ ‘Oorlogje’ Oorlogje was het meest stupide spel dat hij kon bedenken. ‘Hè nee’ ‘ Mens erger je niet dan?’ De jongen schudde het hoofd. ‘Triviant?’ ‘Papa alsjeblieft!’ ‘Zullen we dan naar opa en oma gaan. Dat zouden ze leuk vinden?’…

Oud-topschaatser nu NOS-commentator Herbert Dijkstra zegt het: de wereld van marathonschaatsers is er één van grote verhalen. Rekenen we ons, krabbelaars en gewone schaatsers mee, ook. Voor mijn part Herbert, van kleine verhalen. Is het dicht gevroren dan delen we plotsklaps op voet van gelijkheid een nieuwe publieke ruimte. Helemaal van ons. Alle…

We zullen doorgaan, met de stootkracht van de milde kracht We zullen doorgaan, in de sprakeloze nacht We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan, tot we samen zijn We zullen doorgaan, met de weifelende zekerheid Om door te gaan, in een sprakeloze tijd We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan tot we samen…

Toen heb ik eens temeer begrepen dat dromen nooit echt zullen bestaan maar wind en zee en lucht en aarde elke dag mijn angsten zullen verslaan.…

(voor Sint Maria Faustina Kowalska (1905 - 1938)) Je bent geboren als Helena Kowalska op 25 augustus 1905 in Dobieszköw, een dorp midden in Polen. Jouw vader Stanislaw Kowalska was een boer en een timmerman. Jouw moeder was Marianna. Je was de derde van tien kinderen. Op jouw zevende kreeg je tijdens het tonen van het Heilig Sacrament voor het eerst…

‘Noem uw blog maar ‘we zullen doorgaan’’ zegt hij ineens mild gestemd. ‘Tot we samen zijn’ . Ik denk zijn valse lach nog te horen als ik allang hoog en droog met mijn bier bij Woemi op de bank zit. Maar die is haar sjaal kwijt. Ook mijn schuld. Zo kom ik natuurlijk nooit van de drank af.…

voluit eten en de torren zullen nimmer weten de smaak van waarde…

Velen zullen dit gebaar van de redactie met vreugde hebben begroet. - Soms is 'op zijn schreden terugkeren' gewoon een stap vooruit!…

Als dappere bewaker van de vrede Staat Jan Soldaat straks onder Duits bevel, Want kennelijk mag deze keer dus wel Wat fout was ruim een halve eeuw geleden. Maar deze nieuwe lichting Oostfrontstrijders Zijn dan ook geen bezetters, maar bevrijders.…

Wanneer ze allen straks hun baan verliezen Door toedoen van minister Tom de Graaf Zal Nederland natuurlijk toch weer braaf Voor al die oude burgemeesters kiezen. Maar als dat is volbracht lijkt het mij goed Dat Tom ook eens een keer wat nuttigs doet.…

Het jaarlijkse indoctrineren is weer begonnen. Golfsgewijs krijgen we de Kerst ingegoten. Zet de radio aan en je hoort “This is Christmas”. Buiten, van villa tot kot, brengt men verlichting aan, afzichtelijker dan ooit (hoge energiekosten geen bezwaar). Geen krant of tijdschrift zonder exquise menu’s en lekkere maaltijden bereiden kun je nooit…

Zullen we opnieuw beginnen de oude koeien uit de sloot vergeten en vergeven zodat we in het nieuwe jaar alleen de goeie dingen van elkaar nog weten?…

Ik wist het al een poosje toch deed t me nog pijn Toen jij me vertelde niet meer met mij te willen zijn Ik wil me echt niet opdringen maar wel graag vrienden blijven met jou Je humor en je grappen waren dingen waar ik nog steeds van hou Praatjes over van alles maar meestal over niets Jij was het die het wilde leren op een oude fiets…

Dinsdag jongstleden zaten bij Pauw@Witteman Boele Staal, D66- en VNO-NCW-opperhoofd o.a. ex-lid Eerste Kamer, ex-Commissaris van de Koningin Utrecht, Informateur van Haagse B&W, maar nu hier voorzitter van de N(ederlandse) V(ereniging van) B(ankiers), en Ronald Plasterk, moleculair geneticus, ex-minister, nu als volksvertegenwoordiger PvdA-woordvoerder…

Nooit eerder dan een aantal jaren geleden, kwam het, buiten de dodenherdenking op 4 mei bij iemand op, om een stille tocht te houden, nooit is misschien iets teveel gezegd, maar simpel geopperd is het nooit bij iemand opgekomen, om een dergelijke actie te ondernemen. Wie er ooit mee begon, ik zou het niet meer weten, was de dood van Pim Fortuyn…

Al moet u in de stoptrein straks hoog nodig Toch zitten wij daar als NS niet mee: Wij vinden het gemak van een wc In dit soort treinen immers overbodig. Want houdt u echt uw plas niet langer op Dan maken wij een sanitaire stop.…

Niet de nachten zullen tranen al kust het kussen jouw verdriet nee, de dagen zullen slikken wanneer men oogt en waarheid ziet niet de oren zullen horen noch de stemmen zullen verstaan nee, de monden zullen spreken vertalen verbeten levenswaan niet de handen zullen reiken nimmer zijn zij meer gevuld nee, zij breken sterke dijken klauwen…

Ik was wat traag de afgelopen week, Omdat ik zo heel graag naast Jim wou staan, Ik heb er menig’ bus voor laten gaan, Waarna ik uren naar mijn Marsman keek. Maar morgen huil ik het hysterisch uit: Ik zie mezelf weer in de abri-ruit.…

Aaibaar zijn de woorden hoe voelbaar is de taal nooit zullen letters sterven elk graf heeft haar verhaal doden zullen herrijzen stenen worden verplaatst donderend klinkt het dag wanneer men is uitgeraast de kiezels zullen knarsen het pad begaanbaar gemaakt sterke eiken verstouwen op dat wat is geraakt al zullen bladeren…

Wat ooit is geweest zullen ze vergeten, en al worden we nooit echte vrienden ze zullen moeten toegeven dat wij eindelijk kregen wat wij verdienden; respect.…

Ze zullen je altijd bij blijven staan, alleen laten zullen ze je niet. Dus schroom niet naar hen toe te komen, ze zullen je altijd terzijde staan. Als je het eventjes niet meer ziet zullen zij weer een stukje met je meegaan…

In die dagen zullen de mensen machtiger zijn dan de bergen en slimmer dan een slang en ze zullen de pop aanbidden. De poppen zullen de onsterfelijke namen van sterren dragen. En ze zullen eeuwig jong zijn en de enig overgebleven metgezel van de mens. De eenzamen in deze dagen zullen nachtenlang spreken met deze pop.…

Het zullen de voetafdrukken van de reizende mensen zijn die de wereld zullen vertrappen.…

Ik wil dat ze zullen beseffen dat liefde het grootste geluk is en dat ze dat van mij krijgen als hun grootste erfenis. Ik hoop dat ze het zullen bewaren en doorgeven aan hun nageslacht en altijd zullen beseffen dat onze liefde hen heeft voortgebracht.…

Met een tas om mijn schouder en een bus in mijn hand trek ik de deur achter me dicht Voor jou is het te laat het helpt niet meer dat ik hier loop te collecteren Maar hopelijk zal het voor andere wel helpen zullen anderen genezen zullen anderen weer verder leven zullen anderen niet dood gaan net als jij Stomme kanker..…