Alle inzendingen over zwart wit

Schaken bevordert het zwart-wit denken.…

Door oude films van vroeger Bevangt mij steeds weer de gedachte Dat men vroeger zwart-wit dronk Zwart-wit zong en lachte Zwart-wit rende over zwart-wit gras Grijsjes vree en kuste Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde Dat men witjes rustte Dan wekt iets weer kleur tot leven Zoals een wilde hondenblaf dat kan Je gedachte lijkt opeens zo…

Jaren en jaren geleden, was de mode zwart -wit, men noemde het pop-art, al dan niet aan elkaar geschreven. Alles was zwart-wit, niet alleen de kleding, ook de stromingen werden zwart-wit.…

Zwart-wit denken leidt tot foutieve afkeur.…

In het contrast van ZWART WIT blijkt grijs haast onvindbaar !…

Wit-zwart Zwart-wit Eksters communiceren met krijsende bekken, in de boomkruinen bedekt, met vlekken verse sneeuw. Koolmezen hangen ongestoord aan vetbollen en takken, ze vliegen een galante vlucht tegen de donkergrijze lucht.…

Je lacht mijn handen naar je toe als grijs grijnzend wordt omarmt door zacht blauw en lijntjes jaren ringen van verdriet even huiverend achterom laten kijken zwart, wit, zwart, wit, zwart,wit en toch steek ik over zonder op te kijken noch om te zien naar eens als kinderogen mij vragend aankijken en banden binden wil je met mij yahtzeeen…

Ik ben weleens een typetje "zwart/wit" zie niet altijd alles even rooskleurig hou niet van vloeken en schelden maar hou het wel altijd netjes en keurig. Ik hou ook van een geintje,dat is waar kan met de meeste mensen wel overweg begrijp soms alle gedichten niet, maar ik vraag dan wel gewoon om uitleg.…

de vraag houdt al het antwoord in: het zou niet echt de moeite zijn een kleur op zich vertegenwoordigt op zich wel een bepaalde waarde, de kleur daarnaast werkt erop in accentueertof zwakt juist af of rood of groen is om het even als wat men ziet hetzelfde blijft, geen spanning waarneemt in het spectrum maar alles in gelijke tint zwart…

De wereld lijkt wel zwart wit Bestolen van al zijn mooie kleuren Zelfs de prachtigste melodieën Weten mij niet op te fleuren Het drijfzand trekt me dieper Zonlicht is plots verdwenen De duisternis treedt langzaam in En ik…..ik kan alleen nog wenen Ogen zo groen helder van kleur Kijken zo vaak in het verleden Denkend aan jou mijn allerliefste…

De mengeling van alle kleuren, zal zwart doen ontstaan. Zo zal spoedig gebeuren, dat blank in schuld zal vergaan. Het zwart-wit dilemma vergroot, omdat blank zich tot slavernij toe keerde en zo de macht genoot. Nu in alle ellende het ziektebeeld, die onder zwart-wit wordt verstrooid, en aan allen wordt uitgedeeld.…

boers geurend zwart-wit alles zo kalm en bedaard een rund is geen mens…

En vervolgens: Denk niet wit, denk niet zwart, denk niet zwart-wit, maar in de kleur van je hart. (Frank Boeijen)…

in pastel verf ik jou met meer kleur dan met of in zwart wit getekend lijk je schoner maar dat lijkt dus maar zo…

Elke zwart-wit-denker mag zijn eigen feestje bouwen, ik doe daar niet aan mee. Ik rij een blokje om!…

zwart, wit, niets, alles ik weet niet wat ik voelen moet je blik breekt mijn pijlers als een toren gebouwd op een moeras weerloos en verloren ik ben de boom die bloeit in de winter en de sneeuw die valt in de zomer ik ben het slachtoffer van je ogen.…

heb binnen mijn cocon mijn vleugels uitgeslagen gestorven voor ik begon toch vlieg ik alle dagen zo binnen mijn cocon zo zonder zon zijn er grenzen maar ik zie ze niet in de schaduw van verdriet lijk ik een vlinder in zwart-wit maar ben het niet…

Niks is zeker alles draait door, of je het wilt of niet zelfs ook als alles even zwart/wit is, dus pak de uitdagingen/aanknoop punten vast: nieuwe rondes nieuwe kansen. Hoop doet leven....…

Nu de zon niet meer opkomt En de stemmen kijken weg Zo mooi als alles toen begon Op die grote blauwe berg Toen waren we vrienden Zwart, wit, paars en rood Dit is wat we verdienden Nu zijn we allemaal dood…

Als je daar ook voor bent, is het niet nodig om in die tweedeling zwart-wit te geloven en daar zo onheus naar te handelen. Tweedelingen helpen niet, dat kan je ook zien bij de discriminatie van homoseksuelen.…

Boe laat altijd aan Appel denken, smijtend met verf in een volmaakt patroon ontstond een kleurrijk wezen duidelijk herkenbaar gevaar met hoorns nog, zwarte, witte vlekken op de huid een uier op barsten verlangen in de buik…

Jouw ogen vullen zich grijs kleuren schaduwen in zwart-witte lijnen, doorwaadbaar in het spiegellicht je wist de warmte, smelt de schaamte in wangenrode armen donker en duister apart omrand je mijn huid met een oogopslag…

Als iedereen wat voordringt bij de slager Of na 't wegen nog een appel pakt Dan blijven alle regeltjes intact En draait de wereld toch wat minder trager De man die dit bedacht verdient ontzag Hij zwaait met die zwart-wit geblokte vlag…

Cas Oorthuys heeft ook in Nederlands-Indië zijn sporen verdiend met zijn zwart-wit-camera.…

dichter buigt over zijn woorden zwart wit, gekleurd proeft nog altijd de wrange nasmaak van de maanwind in stilte van de nacht waar hij zijn dwalende vingers in gedachten laat gaan en sluit zijn brandende ogen naar de groene wereld waar liefde streelt…

ik probeer de beelden in mijn hoofd met woorden slechts te schetsen dikke diepe strepen dagen van de nacht mijn hart is donker de wereld zwart lichte smalle lijnen springen uit mijn ziel ze kronkelen en draaien door zomerlicht versierd dan zijn de zwart-wit tekeningen de dagen door de week uitgevlakte grijze meren eenvoudig uitgebeeld…

het laatste blad valt van de bomen ik droom mijn dromen in zwart/wit hoop dat er nog iets langs zal komen een brainwave waar muziek in zit voorlopig blijft er veel te wensen omdat ik taal en teken mis maar straks misschien met andere ogen schrijf ik wellicht geschiedenis…

Nu hij op middelbare leeftijd zit lijkt hij gevoelloos, star en stug beziet het leven tè zwart-wit ik vraag beleefd, geef zijn ziel terug.…

lijkt die boom op mij vroeg ik woorden scheurden in wolken jij las verder zwart-wit lijkt die eenhoorn op mij koos ik toen een sprookjesland dichter bij de leugen kwam jij liep de ochtend uit doofstom ik ledigde jouw stilte in mijn handen en zweeg opnieuw…

Laat ze naar je kijken Alsof ze beter zijn Laat ze om je lachen Gun ze toch die gein Laat ze nu maar denken Ze denken wat zwart-wit Jij staat daar wel boven Je weet toch hoe het zit? Laat ze je maar meten Je hoeft niet aan die norm Blijf vooral jezelf Jij hebt je eigen vorm…