Alle inzendingen over zwartgerokt

Het moest kennelijk zo zijn; het was klaarblijkelijk een merkwaardige coïncidentie van de Natuur dat de zwartgerokte kraai voor mijn voeten neerstreek op de stoeptegels en een stukje brood dat daar lag in de brede, stevige snavel nam. Snel en verschrikt hipte de elegante vogel weer weg.…

...en zo gebeurde het dat in de omgeving van het station, terwijl ik verpoosde bij de bushalte van lijn zeven, bij uitzondering geen menselijke gedaante mij aansprak, maar dat een wonderlijk, zwartgerokt dier mij naderde; een vogel, een kraai, die de schuwheid kennelijk overwonnen had en als het ware belangstellend en verwachtingsvol vanuit zijn prachtige…

Vanmorgen, en wel na het openen van de zware ijzeren deur die onze woningen begrenst en afsluit, aanschouwde ik tot mijn vreugde en verbazing dat een hele familie zwartgerokte kraaien was neergestreken op het groene gras van ons plantsoen.…

Een van de zwartgerokte vogels pikte heftig en wilskrachtig in het pakketje, zag echter kennelijk de hindernis van het plastic zakje dat eromheen zat in, en vloog tenslotte op met slechts een klein stukje van de lekkernij in de snavel.…

Een kat (de vacht dooraderd met grijze strepen), lag uitgestrekt in de aanvalshouding in het malse gras en op enige afstand hipte vrolijk een zwartgerokte merel met fel oranje snavel. De vogel vloog aanvankelijk nog niet weg tot op het moment dat zijn situatie werkelijk kritiek werd en de kat aanstalten maakte om aan te vallen.…

Een kat, de vacht dooraderd met grijze strepen, lag uitgestrekt in de aanvalshouding in het malse gras en op enige afstand hipte vrolijk en plagerig een zwartgerokte merel met fel oranje snavel. De vogel vloog aanvankelijk nog niet weg tot op het moment dat zijn situatie werkelijk kritiek werd en de kat aanstalten maakte om aan te vallen.…

Hoe dit ook zij: meer dierbaar dan mijn bloed, dan mijn lichaam zijn mij de onvoorspelbare wolkenluchten en de zwartgerokte vogels die haar bevolken en die onverdroten hun koers kiezen.....…

En zo herinner ik mij het kleine parochiekerkje uit mijn jeugd, dat zeker geen status heeft verworven op de lijst van het Werelderfgoed; het kerkje met de grijswitte, sereen aandoende pilaren waar we als kinderen méér de Eredienst hebben bijgewoond als ons lief was, waar de zwartgerokte priesters, paters en nonnen opdraafden, waar we te maken kregen…

Altijd zal het me bijblijven hoe in een van de lokalen van het stenen gebouw de zwartgerokte frater Nicasio in zijn enkellange toog ons koor aanvoerde en wij, kinderen, de fraaie tekst van een lied zongen, getiteld: "Oh give me a home, where the buffalo roam, where the deer and the antilope play; where seldom is heard a discouraging word and the skies…

Altijd zal het me bijblijven hoe in een van de lokalen van het stenen gebouw de zwartgerokte frater Nicasio, gekleed in zijn enkellange toog, ons koor aanvoerde en wij, kinderen nog, de fraaie tekst van een lied zongen, getiteld: "Oh give me a home, where the buffalo roam, where the deer and the antilope play, where seldom is heard a discouraging word…

Op school kreeg ze godsdienstles van de zwartgerokte priesters en van de nonnen met witte gesteven kappen en naarhangende zwarte sluier, maar ze begreep niet veel van hun lessen over de Heilige Mis, de Hostie en het Hiernamaals.…