Alle inzendingen over zwijgen

Mensen die als kind alleen de taal van de macht hebben geleerd, accepteren die als enig normaal taalgebruik, ongeacht of ze later daders of slachtoffers van zo'n systeem worden.…

Geen stad ter wereld waar je zo lekker kunt eten als in Londen, op voorwaarde dat je niet naar een Engels restaurant gaat.…

Waarom zeggen mensen niets als ze in een lift staan Waarom kijken ze omhoog of naar omlaag... waarom kijken ze je niet aan? Doodse stilte, amper een zucht Je zou het er benauwd van krijgen Zeker als een flat 14 verdiepingen telt En de lift heel traag omhoog gaat stijgen Soms dan tref je't en zegt iemand mompelend "Goedemorgen" Maar…

Maar ik zie je graag Dus ik zwijg Als ik erover zwijg vind je het fijn Maar binnenin doet het erg pijn! Maar ik zie je graag Dus ik zwijg Dan is tenminste één van ons gelukkig.…

Niets versterkt autoriteit zozeer als zwijgen.…

Mijn mening vond ik nooit belangrijk voor gebruik het was mijn zwijgzaamheid ook tegen elk advies Ik werd heel mysterieus voordat ik nieuw begon en leg nu spotters met gemak het zwijgen op…

tussen ons vinden toch altijd wel hun weg Wij spreken via onze harten en je hoort zo wat ik je zeg Nooit eerder kon ik zo duidelijk zonder woorden communiceren Deze taal der liefde tussen ons kun je heus ook nergens leren Zo een liefde zal ik nooit meer voor een ander kunnen krijgen Bij ons valt pas een stilte als onze harten ooit zwijgen…

Een gek indien hij zwijgen kan, Gaat door voor een verstandig man.…

Ik loop tegen een muur Wanneer ik je vraag Wat er is Je zwijgt En kijkt me niet aan Wat denk je nu? Gil tegen me Scheld me uit Zeg dat je kwaad bent Geef me wat ik verdien Wees kwaad En reageer je af Maar je kijkt me aan Geeft me een kus En vergeet het weer Vertel me wat je denkt Je woede, verdriet en nachtmerries Laat het…

De stem die ik verloor was een stem die de stilte niet meer kon brengen waar ik sprak en wilde fluisteren naar de schaduwen die mij wilden zijn en niet meer zwegen.…

in de spinsels woelt er een magere fret onder het kalken gewelf van mijn schedel hardnekkig knaagt hij aan de draden tot de stroom breekt, een schicht in het merg waarna het tandwiel van de klok stokt in een grijze, lillende kwab kweek ik woorden die ik losschraap als een fluim die aan de strot kleeft en dan stolt tot een korstig vlies…

Een vriend, prijs je tegenover anderen, wijs je onder vier ogen terecht, tegen een vriend van een vriend, moet je zwijgen.…

Je sms blijft weg mijn fout heb ik gemaakt, Maar het zwijgen van jou is wat mij het meest raakt.…

De allersnelste woorden ijlen je achterna zelfs in het donker op de tast vinden deze klanken het antwoord dat bij je zwijgen past.…

Alleen in het zwijgen van de golven kan ik je vluchtig aanraken……

Ik weet dat jij mij gerust zult stellen. Alle twijfels praat jij met één lipgebaar weg. En ik weet dat ik me hierna nog steeds hetzelfde zal voelen. Maar jij zult het niet begrijpen wanneer ik jou dit zeg. Daarom verzwijg ik de sterren in de ruiten van ons samenzijn en doe jij alsof jij het trillen van mijn stem niet hebt gehoord..…

Haar doffe ogen staren in het grijs Haar gedachten verward als schapenwolken op een regendag Haar gevoelens gaan van links naar rechts Ze geeft om niets bang om keuzes te maken alleen de vraag die geen antwoord heeft wordt vermeden. Als flarden vormen woorden zinnen vormen gevoel die in haar kolken Alleen de zwarte nacht die haar kent…

zijn hand zal schrijven wat zijn hart wil zeggen maar zijn mond blijft zwijgen over wat zijn ogen zien haar hart zal weten wat zijn mond wil zeggen maar haar oren blijven doof voor wat zijn ogen schreeuwen…

Gezichten zwijgen en zoeken een ontmoeting zonder een vreemdeling. Ik ben op weg naar het einde. Ik begin met het einde. En alleen mijn schaduw weet waarom ik levenslang slaapwandel zonder één verlossende herinnering.…

Wat zou ik je vertellen, Moest je voor me staan. Zou ik je uitleggen, Wat ik heb gevoeld. Zou ik je vertellen, Hoeveel pijn het deed. Of zou ik toch maar stoer doen, Had ik me zo vaak afgevraagd. En dan gaat de bel, Daar sta je dan. Koos maar voor het stoer doen, Dus niets aan de hand. Gelukkig maar, Want jij gaf het een naam…

misschien dat het iets betekent daar, gehecht in vaste grond waar zandstappen ooit zandhappen was en een stoel gebruikt werd om op te zitten aanschuiven mocht ik en terwijl zeemeeuwen mijn letters oppikten dacht ik zwijgen praat zoveel makkelijker ...…

in het gewichtige van dit moment dwalen wij in duister licht zeggen gaat niet onze blikken erkennen de ontkenning eer de mond het aanbiedt dat wat wij niet willen weten maar aldoor is dag en nacht zijn we er door bezeten…

zwijg dan toch als jouw taal nooit meer de mijne zal zijn laat stilte de laatste letters maar opvangen reikende handen raken op een haar na zelfs het aller laatste woord niet heimelijk vormen lippen klankloos mijn gedachten in een luchtig "dag"…

in het gewichtige van dit moment dwalen wij in duister licht zeggen gaat niet onze blikken erkennen de ontkenning eer de mond het aanbiedt dat wat wij niet willen weten maar aldoor is dag en nacht zijn we er door bezeten…

Ik zwijg. En daarmee heb ik al te veel gezegd.…

Kijk we weten met Geert allemaal waar we het over hebben, maar als hij ZELFS in staat is om MARK tot zwijgen te brengen, wie is er in dit verhaal dan de slimste?…

Ik bleef zwijgen in alle talen. Niet alleen op school, ook thuis zweeg ik. Het verschil was dat het thuis niet werd opgemerkt en op school soms wel. Ik weet niet meer wanneer ik besloot te zwijgen. Op een gegeven moment was het gewoon zover, het was op of zo. Praten, mezelf laten horen, het ging niet meer.…

De jongen in de trein zijn gezicht in de ruiten weerkaatst,een jonge god hij is het helemaal veelvormig is zijn zwijgen dat mijn zintuigen in verwarring brengt zijn trillende mond moet de woorden kennen zijn vlinderende ogen moeten hebben gezien wat ik zoek…

Zwijgen maakt een hels kabaal Als ze niet gewenst wordt Gillend, snerpend, snijdend Slaat het tegen mijn lijf Langzaam dringt het binnen En vervangt daar de stilte In een oorverdovend lijden.…

als je kunt zwijgen wees dan stil gesproken woorden zinderen na waardering verloren misschien nooit gehad je mening verwoorden delft langzaam een graf waar kwetsende woorden dieper raken pijn wordt gevoeld door alles heen zal men zwijgend gehuld in het niets luisteren naar woorden ze galmen na…