Alle inzendingen

Mam hij moet zaterdag bij jou voetballen, kom je ook? Dat was de vraag die m’n dochter stelde en ik zei: als ik op tijd klaar ben, kom ik erheen….nee, de hele wedstrijd heb ik niet gezien, dat haalden we niet maar toen we aankwamen waren ze net aan de 2e helft begonnen en stonden ze voor met 3-1 , ik riep m’n kleinzoon gedag ( hij is de allerbeste…

Jij bent geboren als Fiona Apple McAfee-Maggart op 13 september 1977 in New York City. Jouw ouders zijn de zangeres Diane McAfee en de acteur/schrijver/schilder Brandon (Roscoe) Maggart. Jouw oma was de danseres Millicent Green en jouw opa de bigbandzanger Johnny McAfee. Jouw zus Amber Maude is op 24 februari 1975 geboren en zij is cabaretzangeres.…

Op de maan groeien geen bananen. Er zijn mensen die naar de maan willen en dat is begrijpelijk, want hij staat daar maar in de lucht, vol, halfvol, een sikkeltje. Soms wel en soms niet en altijd stil. Niet muisstil, stiller nog. Zo stil als de ruimte want de ruimte is stil omdat er geen geluid kan zijn. Zo hoort het ook. Minder dan muisstil is maanstil…

Het bestaan van onze Tilburgse zwembaden aan de Ringbaan Oost behoort sinds lange jaren tot het verleden. In feite waren er drie baden waarover nog tot op de huidige dag vele oudere Tilburgers reppen en waaraan zij goede herinneringen bewaren. Er was een meisjes- en een jongensbad en welhaast ten overvloede ook nog een binnenbad. Uiterlijk werd het…

Het idee dat er een vastomlijnd zelf zou bestaan, is als een schaduw die we al sinds onze eerste ademhaling achterna lopen - een contour die ons houvast lijkt te bieden maar verdwijnt zodra we haar werkelijk willen aanraken. Wat wij "ik " noemen, blijkt bij elke aandachtige blik een beweging te zijn, een stroom van indrukken, herinneringen en verlangens…

Ons mooie Brabant kent een prachtige feeërieke en uitgestrekte natuur en vele meren en plassen waar het aangenaam vertoeven is. Te midden van de Oisterwijkse vennen en bossen nam het Staalbergven zeker en met recht een bijzondere plaats in. Daar fietste ik eens met een vriendin op de waterfiets op de watervlakte. Muggen dansten hun dans om ons heen…

Ja hoor, een gewoon apparaat waar je een filterzakje in doet - en naar gelang het aantal kopjes of bekers - net wat je wilt - zet je dus koffie! Gewone filterkoffie die destijds gezet werd met een ketel kokend water. Kijk: dat hoeft niet meer omdat er dus koffiezetapparaten zijn?! Heerlijke dingen die je met of zonder toeters en bellen aan kon schaffen…

“Het is belachelijk dat er steeds meer mensen zich als deskundig voordoen, terwijl ze dat helemaal niet zijn!” De stem van de in het rood geklede Anita klonk hard en duidelijk in de kroeg waar Bjarne was, omdat hij een date had met een jongeman uit Almere. Bjarne zag onmiddellijk dat het Anita was, maar de kroeg was groot genoeg om haar zonder al te…

Bij wielerwedstrijden (b.v. de Giro) vinden steeds vaker steeds zwaardere ongelukken plaats. Oorzaken zijn o.a. de grotere snelheid van de moderne fietsen, de verkeerstechnische wegversmallingen en verkeersdrempels, de betere conditie van de renners, het 'oortje' (waardoor de focus minder op het wegdek is gericht), de toenemende financiële belangen…

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar. Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt. Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen. ‘Nee!’ Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan. De band is niet helemaal plat. Ze knijpt erin. Met de fiets op de standaard draait…

(voor Józef Czechowicz (1903 - 1939)) Jij bent geboren op 15 maart 1903 in Lublin. Jouw ouders waren Pawel Czechowicz en Malgorzata Sulka. Jij was hun vierde kind. In jouw jeugd woonde jij in de kelder op de Kapucynskastraat 3, achter het Hotel Victoria, met o.a. een kapperssalon, een kantoorboekhandel, St.Adalbert's boekwinkel, een banketbakkerswinkel…

Ik had op een vierpersoons bank een plekje bij het raam gekozen, in de rijrichting. Dat is een optimistische positie. Je kunt zien wat er aankomt en je blik is voortdurend op de toekomst gericht. Het valt me op dat mensen die tegen de rijrichting in zitten een wat droefgeestige indruk maken. Waarschijnlijk omdat ze alles in een flits aan zich voorbij…

¨Meneer¨ zeg ik dan gewoonlijk, haast aarzelend, vleiend en op hulpbehoevende toon tegen een van die jongemannen die in een van die zaken die hun gigantische assortiment voor de verkoop breed wensen uit te stallen. De heren studenten of scholieren zijn dan meestal doende met vakkenvullen, opstapelen of andere onduidelijke werkzaamheden. ¨Meneer¨,…

28 april 2026. De heenmatch in de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint Germain en Bayern München werd een onvervalst spektakelstuk dat navenant eindigde op 5-4. Een wervelend voetbalduel tussen 2 ploegen die met open vizier speelden en zodoende aantrekkelijk, aanvallend voetbal tentoonspreidden. Ver weg was de spelbrekende foutenlast…

Toen de buren het schot hoorden, dachten ze eerst aan vuurwerk. Pas toen de hond bleef blaffen, belden ze aan. Niemand deed open. Door het keukenraam zagen ze hem liggen. Op zijn zij, half onder de tafel. Eén schoen nog aan. Mevrouw Doré zat met haar rug naar hen toe aan tafel. Ze reageerde niet op hun geklop. De politie forceerde de voordeur.…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

De Russische luchtaanvallen op de Oekraïense gebouwen en bewoners (gisteren meer dan 25 dodelijke slachtoffers) lijken geen redelijk doel te dienen. Ze lijken op wanhoopsdaden die het echec van deze waardeloze oorlog moeten verbloemen. Helaas laat Trump weinig of niets van zich horen om deze barbaarse bombardementen te veroordelen. Integendeel: hij…

Hector Servranckx noemt zichzelf graaf Hector van Oudenaarde van het Kasteel van la Royère. Hij verschanst zich sinds enkele maanden in de kasteelruïne, terwijl het kasteel in zijn verbeelding nog steeds intact is. Hij wordt in Néchin geduld, zoals men vroeger de dorpsgek op waarde schatte. Er zijn genoeg mensen in Néchin die hem van voedsel voorzien…

"Science without religion is lame, religion without science is blind." Albert Einstein In de geest van Einstein ontvouwt zich een zwijgende harmonie, een onzichtbare dans der wetten, een fluistering van het universum dat zich niet laat vangen in dogma's of heilige boeken, maar in de adem van het bestaan zelf. Zijn denken beweegt als licht door…

Dit weekend las ik in de Volkskrant een sterk essay van cabaretier-filosoof Tim Fransen over het spanningsveld tussen individuele vrijheid en democratie. Het begon met een anekdote waarin hij vertelt hoe hij ooit voor het eerst werd geconfronteerd met het fenomeen van automobilisten die naar elkaar met hun lichten knipperen om te seinen dat er in de…

De prachtige, zeegroene en compacte radio, een sieraad voor mijn interieur, met een gewicht van niet meer dan twee pakken suiker, kreeg ik uiteraard zonder veel moeite aan de praat. En zoals trotse en zeer liefdevolle ouders de eerste kreetjes en gestamelde woordjes van hun kind opgetogen en verrast vernemen, weerklonken uit het apparaat spoedig…

(voor Edward Jerzy Stachura (1937 - 1979)) Jij bent geboren op 18 augustus 1937 in Charvieu-Chavagneux. Jouw Poolse ouders waren Stanislaw en Jadwiga Stachur. Jij was hun tweede kind. De anderen waren Ryszard, Eliana en Jan. Jij leerde Pools op een Poolse school. In november 1948 gingen jullie naar Polen terug, naar Lazieniec, nabij Aleksandrów Kujawski…

Natuurlijk doe je het: omdat het hoort, moet en omdat je het met liefde doet maar toch zit ik me af te vragen: We zijn met pensioen, al een poosje natuurlijk, hebben niks te klagen nee, echt niet, al zeg ik erbij dat de kwaaltjes en nare dingen me zo zachtjesaan wel een beetje teveel worden, eerlijk is eerlijk! Iedereen hoor je: ouder worden daar verander…

Triest dat mensen vaak schelden en dan de naarste woorden gebruiken en oh ja: schelden in natuurlijk sowieso een gebrek aan woorden, dat weten we allemaal, maar toch hoor je elke keer opnieuw weer de smerigste woorden over straat, in het openbaar vervoer, het winkelcentrum en soms - als je gewoon buiten bent - de kanonnades door het luchtruim vliegen…

Het was heel lang geleden dat ik met de trein geweest was. Elke coupé stond toen nog blauw van de rook en de asbakjes klepperden dat het een lieve lust was. Als de deur van het toilet openging, raakten reizigers met een staanplaats niet zelden buiten bewustzijn en niemand had nog van Wifi gehoord. In de wagons werden ook dieren vervoerd, er lag stro…

(voor Stanislaw Antoni Grochowiak (1934 - 1976)) Jij bent geboren op 24 januari 1934 in Leszno, met de 'Antoni' windmolen uit 1705. Jouw vader Bronislaw Grochowiak was notaris en hij schreef aan rechtbanken en administratie. Jouw moeder was Pelagia Pawelczak. Jouw zus was Eugenia, geboren in 1924, en jouw broer was Tadeusz, geboren in 1925 en advocaat…

Trump heeft na Obama en vóór Biden 4 jaar de tijd gehad om te groeien in zijn vak als politicus. Helaas moet ik constateren dat hij dezelfde fouten blijft maken als destijds. Op zijn wisselende narcistische gevoelens afgaan in plaats van zijn ratio – voor zover aanwezig – erbij te betrekken. Van zijn beginperiode las ik een aardig stukje in het…

In de spaarzame en onbeduidende begroeiing in een strook naast het fietspad dat de Spoorlaan flankeert stond ik opnieuw te wankelen op mijn benen. Vele attente en uiterst zorgzame voorbijgangers hadden de gevaarlijke lus van metaal of ander mij onbekend materiaal opgemerkt met hun scherpe blikken en zij waren zo vriendelijk mij erop te attenderen.…

Fietsend op een viaduct zweef ik over de daken van bedrijvige vrachtwagens die onder mij door razen. Lang geleden stond ik hier met mijn engeltje. Blonde ragfijne krulhaartjes had ie. Stevig in moeders greep stond hij in het zitje met zijn buikje tegen de reling te zwaaien, onder de indruk van het lawaai van al die toeters. Zijn moeder mocht er ook…

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok. Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen. ‘Ga je naar binnen, of hoe zit het?’ vraagt Sem achter…