Alle inzendingen

De wereld draait al miljoenen jaren in steeds dezelfde richting rond maar ik moet daarentegen bij elke stap mijn richting overwegen.

“verse uilen!” roept de torenvalk grijze muizen vale ratten reppen zich de draaitrap af de klok slaat een vleermuis naar mijn ketel ik roer en roer tot het schuimt spat en spettert er zweeft een rode bus door mijn behang met een kwaakchauffeur de piepconducteur knipt het kaartj...

meester Uckhard werkt zich op naar gerenommeerde dichter hij denkt dat het zo mot met een koor heel vlot dat werkt als applausmachine in de songwereld werkt dit perfect om je wel te voelen moet je met drugs en alcohol je vullen je in anonimiteit hullen tot het moment van de geboorte van ...

Wij ruiken zweet überhaupt niet. Wat we onder onze oksels besnuffelen, is niet het zweet maar het bacteriegespuis dat ervan leeft en als stank voor dank onze oksels met hun ammonia volpiest.

Doorzetters hebben een lange adem een rechte rug plezier in het leven waar voldoening vaak een feit is. Als na lang en grondig werk de finish is bereikt hebben ze zich geestelijk en wellicht ook materieel verrijkt. Met de rust en ontspanning in het hoofd doen ze wat ze zichzelf hebbe...

op de linkerzij zacht met een beetje wreed je zegt het maar lief brandhaarden zijn overal zeeën zijn net mensen ze trekken soms weg om genadeloos terug te slaan en weet je wat ook werelds is morgen kan het zomaar winter zijn

Wachtend op onze reisleider zat ik samen met mijn man Andyin het atrium van Margaritha Village. Wij wilden vanwege problemen aan het thuisfront eerder terug van onze vakantie op Isla Margaritha. Tegenover ons zat een jong Hollands stel. Ik had dit niet meteen door omdat zij geen Nederlands spraken;...

je komt uit de hoeksche bieb ja inderdaad gebouw de hoekstee neem rechtsaf de tasmanweg die verengd en verlengd als tasmanpad dood loopt op de Nieuwlandsedijk volg die rechts het bos in rechtdoor tot aan een weg met een haakse bocht uiteraard de haakweg ga rechtsaf sla de eerste afslag l...

smalle straten en steegjes verbeelden een sober en trager verleden verstilde hofjes binnen bemoste muren ademen een wereld van verschil

zwevend op ijle tonen van mijn lievelingsmuziek zie ik publiek de laatste eer bewijzen aan mij en haar verdriet familie vrienden en bekenden delen samen nog mijn sfeer nog even en ik ben herinnering als iemand die er echt voor ging ik zag je kijken toen je langs mij liep een nieuwe vr...

WINDSTILTE NIET NOCH WEGEBBENDE POLSSLAG De brandweer geeft een alleraardigst feestje: ‘Lief klein konijntje, vliegje op zijn neus’ We moeten luisteren, hebben geen keus En in de tent zie ik een eng, zwart beestje Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer Vierdaagseloop; tropische temperat...

Twijfel en nog eens twijfel. Wat te doen, als je niet weet wat te doen. Een waar dilemma. Zelfstandigheid is een groot goed en ik doe het vrij goed. Maarr……alleen zijn is ook niet alles. Nu heb ik natuurlijk mijn kleine kattenkind. Hij houdt mij behoorlijk bezig en dat is zeker met deze hi...

Soldaat, je bent mijn bloedverwant, Mijn naaste in ’t gelid; Wij hebben hond noch kraai noch kind, Geen vrouw die ons verwacht, bemint, Een huurling heeft geen vaderland, Wij lopen in ’t gelid. Soldaat, je bent mijn kameraad, De vijand zoekt zijn wit*; Heb jij je laatste pijl verspild,...

men mag gerust beweren dat ik in m'n schrijven niet kan relativeren ik haal mezelf niet door het slijk ik maal mijn ganse zelf tot stof er hoeft niet eens geveegd de tijd verwaait me wel veel liever dan het groot gelijk haal ik elke dag opnieuw de simpele zin tot leven in dit hol waa...

Ik was op weg naar mijn moeder. Deze titel verdiende zij niet; zij was mijn pleegmoeder en ik had het meestal over stiefmoeder. Aangekomen bij 'IJseloord', het complex van aanleunwoningen, was op afstand al te zien dat het moederdag was. De parkeerplaats was vol en ik moest uitwijken naar een an...

Een zomerse blik glimlacht verlangend naar mijn liefde teder en vrij van bezwaren gewoon lief en zacht. Ik kan niet anders dan te antwoorden met een lach een blik vol vrolijkheid en stiekem wat baldadigheid. Wegen komen samen soms voor even soms voor altijd en alleen de glimlach blijf...

Ik raak je kwijt Als een zandkasteel dat langzaam in zee verdwijnt Onbeweeglijk en stil Verdwijn je in de kudde mensen In de kudde die jij wil Ik wacht het af Wacht tot de zee weer geeft Zoals ze jou aan me gaf

Oude vrouwen, zij kunnen soms even glimlachen, even gezichten hebben als oude schilderijen. Ineens weet ik hoe mooi zij zijn geweest, hoe ik naar hen heb verlangd. Maar wat terugkeert in hun gezichten is voorbij, oud goudgeel licht over die mooie wereld die er nog is maar alleen omdat ...

Wie is de grootste dichter in het land, wie kan zich met de mooiste woorden meten, en ook bevestigen de dichtesband, dat wilde ze toen weten. Men ging naar Dichterscomité, die moesten het dan beslissen, wie was de grootste dichter van de twee ? Dat wilde ze zeker weten. Comité sprak ...

simpelweg een koolwitje boven lavendel zijn duiken in de ogen van een vrouw vlinder op haar wimpers zijn hopeloos verdrinken in het blauw.

Knarsetandekoude snijdt door mijn tintelhuid, verwarmd door mijn verwardhart. De zilte lucht van de wilde zee vervult mijn verstilde gedachten met zekerheid Jij bent hier het drijfzand waarin ik mij graag laat verglijden ik laat me verstrengelen Me toegewijden Het schuimkopwater brui...

strand onbegaanbare rulheid handenvol zand naakt alledaags in wit het zonlicht oneervol trotserend gestrand in patat braadlucht verwaaiend broodje knars tussen tanden of, in branding slissen en dollen rollen en tollen verschuimen en schreeuwen de golven plezier kinderen d...

och keek ik met vogelogen en had ik vogelstem had ik licht het zwerk bevlogen zong ik slechts voor hem vloog ik om de traliekooi lijmstok en het net mijn lied klonk meer dan wondermooi een gedicht op toon gezet hij zou het moeten horen mijn lied hem gewijd mijn wieken in het gloren vo...

Kilometers lopen in de hitte. Nergens schaduw en te weinig water. Er vallen doden in dit straattheater, maar de leiding kan er niet mee zitten. De intocht wordt vandaag helaas gemist; de gladiolen liggen op de kist.

kliklaminaat dat is wat er staat niet wat er ligt de ondergrond gedicht kliklaminaat geen verdieping is zo platvloers

als een waterjuffer sierlijk beweegt zij door het huis haar thuis vol warmte en verwondering aan de wanden van haar immer stralende gelaat puurt zij liefde uit de stenen van zijn veel te lang verweerde en mogelijk versteende hart zij is de nimf in vrouwenkleren waarnaar hij zo lang heeft ...

Weet je.....moet je horen zo begon steevast zijn verhaal dan wist ik wat er komen zou 't vertellen in ons eigen taal Hij had zijn voorkeur van verhalen over alles wat hij had meegemaakt over de oorlog en het boerenleven en elk verhaal heeft mij geraakt Zelfs toen hij aan het dementeren w...

Vandaag in het nieuws: Het Hoornbeeck College te Amersfoort weigert een leerling aan te nemen, omdat hij thuis een open internetverbinding heeft én TV. De school stelt in zijn toelatingseisen, dat het zich verdiepen in moderne lectuur, muziekuitingen en massamedia, zo nodig kan leiden tot een a...

mijn vingers glijden zacht over orgeltoetsen speel in gedachten met vragende borsten die bij iedere toon aanzwellen; naar nog meer aanraking dorsten mijn tenen strelen de houten pedalen alsof zij jouw voeten willen zoeken en jou op mijn liefde willen verhalen mijn lijf speelt e...

Ik sluit mijn vierde ronde in het park en hoor alleen knerpen van het grind triest, dat pas in eenzaamheid de God herontdekt wordt als een vergeten vriend toch, geen woord dat wij delen noch sterfelijkheid noch onsterfelijkheid die ter sprake komen en als er waren grote levensvragen die z...