Alle inzendingen

Vanavond door een gelukkig toeval gekeken naar Youri Mulder en vooral Mart Smeets. Opnieuw eigenlijk, gisteren was er ook een toeval. Verder onbekend. Youri is voetbalanalyst. Smeets niet. Zeker niet. Bij de EO, waar geen voetballer naar kijkt, ging hij onlangs in de etalage. Met zijn grote vrind...

Ik heb besloten niet meer te pretenderen. Ik ga de gaten niet meer dichten, al zou dat nog net wel kunnen, voortaan hanteer ik stoepkrijt in plaats van hartenkreet. Ik wil opener zijn dan de dichter die eenieder achter laat in vertwijfeling, ik wil concreter zijn dan het hartstochtelijke krijten. Ik...

Ik ken de overkant net niet goed genoeg, tochten maak ik met ferme pas doorlopend onder of boven wolken, draag puur wit met goud licht omrand wolken, klaver op mijn jurk, een dag per keer. Het maakt geen verschil op en van welk strand de korrels en schelpen aan banken in water kleven. Er zij...

De hypotheekrenteaftrek is een voorbeeld van een zeer ongelukkig verdeeld staatssubsidie en dient daarom zo snel mogelijk afgeschaft te worden.

Ze betraden met een wankele tred het café. Het leek of ze op eieren liepen. Ze namen plaats op de barkrukken voor de tap. De grote, een man met een pokdalig gezicht en een kalende vetkuif, sloeg met zijn vuist op de bar, ten teken dat hij wilde bestellen. De kleine, een man met sporen van een alcoh...

Het writers block heeft een verzekering Wanneer het witte vel je bijna worgt Dan kies je voor de firma die ontzorgt En overigens ook menig faker ving Dus zogenaamd zes dagen down and out En donderdags een snelsonnet, da's fout

Ontwapenend blik op de lege kilte gericht diep onderhuidse borreling een megadreun weerklonk die zijn ga niet kende uit snelvuur ontstond een nieuw immens universum als één ordelijke chaos Ontstaan van leven in vormen heel divers ook mens aarde… Uit ergernis opent...

Wij kwamen in het door de zomer geteisterde bungalowpark. De hitte deed het bos veranderen in een paradijs voor kruipend en vliegend ongedierte. Vooral mijn lievelingsdier de wesp was uitermate goed vertegenwoordigd. Wij waren koud in onze bungalow, vroeger heette zo'n schraal stukje bouwwerk nog g...

tussen lommerrijke bomen liggen bruinwitte vlekken roerloos bijeen verstillen zelfs hun lome staarten lijdzaam wachtend op de koele avond schemering

Ik voelde me een vreemde eend in het dorp waar ik geboren ben waar ik allemaal mensen zag en er maar weinig meer van ken. Velen zijn er net als ik vertrokken vonden het geluk op een andere plek de ouderen zijn vaak al gestorven en de jongeren zitten nu op mijn stek. Ja, ook de straten zi...

Het was die dag druk in het restaurant van Ter Meulen. Waarschijnlijk door het weer. Niet te koud, niet te warm, kortom; ideaal winkelweer. Ik haalde aan de balie een kop koffie en een kroket. Naast mij zat een oudere heer. Zodra mijn achterwerk op de triplex stoel rustte, sprak hij me aan. 'Weet...

woorden bouw ik zachtzinnig golvend om je heen lettergreep voor lettergreep in deining van liefde loods ik ze binnen in de haven van jouw naam in dronken water dans ik met jou in turbulentie van wind met passende letters in een vasthoudende cadans drijven we verder in schrijven van ...

En daar sta je dan, met je armen over elkaar heen. Je kijkt me fel aan. Strak ook. Je ogen blijven me aanstaren. Een andere richting lijkt onmogelijk, niet gepast. Langzaam kom je dichterbij. Totdat je voor me staat. Je blijft me fel aan kijken. Strak. Onverwoestbaar. Je beweegt je zelf niet. Je bli...

Jouw warme glimlach Die ervoor zorgde Dat ik ging stralen Jouw warme glimlach Die mij liet geloven Dat je van me hield Jouw warme glimlach Die uiteindelijk Gelogen bleekt te zijn Jouw warme glimlach Die nooit meer Hetzelfde zal zijn

De droom is weggevaagd Door het bijtend realisme Van alledag Het gevoel is verzwolgen Door de pijn Van de verscheurde levens De dood is ingetreden De ontbinding gestart Het leven wordt geleefd Door de idioten Van strijdende partijen En het jongetje speelt op straat Het ziet de kogels n...

De zon komt op achter de horizon en schenkt hem haar rosse gloed. Hij repeteert hartstochtelijk zelfverzekerd over Wonderen - heelt juichend de tijd: de winter voorbij. Hij overdondert haar met zijn waterval van schrille tonen. Fantaseer ik in haar bekhoek even een glimlach? Ze vlie...

Elke bladzijde met leegte gevuld wordt beschreven door mijn woorden. Op elke nieuwe dag brengt mijn pen het boek dichter bij het einde. Het dagboek wordt eens gesloten door het laatste woord van mijn gedachten. Maar aan mijn gedachten komt nooit een einde Elke dag is een nieuw...

heb je zon beloofd maar de stralen breken in je ogen tot een valse glans woorden krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet nu energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staan...

Vandaag krijgt hij geen toetje. Helemaal geen extraatje trouwens. Komt allemaal door die aardige mevrouw van het kledingwinkeltje om de hoek. "Kom laat ik eens binnenlopen", dacht ik. "Ik heb niks nodig, ik kijk alleen even". Volgens mij klinkt het gedecideerd genoeg. Logisch dat ze dat n...

Is geneigd om alles aan te bijten, Loopt, wanneer men haar te lopen zegt, Komt haar voeten aan de straten slijten, Heeft zich voor de heren heengelegd; Draagt uit kroegen kruiken drank voor mannen, Kraait, wanneer men borrels in haar giet, Lacht, in wezenloze sfeer gebannen, Danst, wanneer ...

Warmte heeft de neiging dingen te snel te laten gaan. Wijn is niet echt afgestemd op het jachtige tempo van deze tijd.

Weet je nog hoe we zaten? Voel je de warmte nog? Zij aan zij jij en ik werden wij.

toen je zei dat het tijd was om te gaan hield ik je niet tegen ook ik dacht aan later -wist ik veel- nooit was tijd zo ontregeld als nadien

Wie saai is spreekt ABN.

uit dromen weer tussen de lakens vallen en nog slaapdronken merken het is niets en toch die onrust in mijn hand op zoek naar schrammen letsels tere plekken er is niets de sprong dan in een scharreldag kip zonder kop - niet meer weten wat ik dringend moet vergeten niets

Ik word wakker met je naam op mijn lippen, houtduiven roepen vanuit de pijnboom in mijn tuin. Het licht in de slaapkamer wordt gefilterd door een regensluier en ik herinner me opeens dat het sprankelende groen van je ogen bij regen altijd iets verschoot. Je droeg een gele jur...

vormen zijn in dichtkunst warempel gelijk aan vaste kosten alle rijmen staan rechts beschreven in het boekhoudboek links de poëzie actief uitgesplitst voor vlotte zoek te boek per saldo resteren in rijm-plus of –min vrijgevallen posten

een schuif gaat open trillend licht het water schubben van een vis Lapidair 24.3 130606

Geesten van stand wonen, men weet het, gaarne onder een steen. En niet alleen in het theehuis denkt men zo beminde, de schorpioen, de grijze pissebed, de vaal gezinde muis kan het u vertellen. Vreemd volk, vriendelijk voor vrienden, vreselijk voor vijanden, zegt toch ook het boek met gekleurd...

ik voel vertrouwen in je armen in het bewegen van je vingers sierlijk laat je schoonheid vloeien in de zomer, nu voorbij het kringt in hoge twijgen en het diep gegroefde schors ontvangen over het water wacht het stromen, los ...