Alle inzendingen

Ik droom een oud hart bloot zijn ziel hangt aan een draadje Het was toen ik Descartes las over de pijnappelklier, de erwt of het denkende ding zoals hij de ziel en het vlees kon splijten Dat lichamen kunnen verstrengelen benen, armen, een hoofd, jouw buik op het buigzame gras met niet...

nog schijnt de zon op Turkse en Spaanse stranden de verf verdroogt, penselen rusten doelloos in mijn handen ik zie het licht in groen met blauwe ogen palmen wuiven maar mijn hart schildert slechts jouw gezicht ik mes je op het doek in zacht mediterane kleuren door wijn smaakt je ol...

In de stille harten dreef hij mede de nacht in, tegemoet de einder waar hij enkel geniet van de donkerte, de inspiratie van het genegen woord - en de stilte alom – Droef glimlachend schreef hij, over liefde die hij nog niet gekend had, hunkerend, verlangend naar die warme hand en bij he...

boven geborgen op zolder staat glimmend te wachten opa`s oude mono radio de lampen werken maar missen energie vergeelde toetsen wachten geduldig op contact en ik wacht terwijl haar beeld zo helder staat naast hem binnen handbereik zacht rustend op warm rood perzisch tapijt nostalgie ...

toen de zon zich verschool in mijn hand en het gezicht werd bedekt door bladeren voelde ik mij overmand door vreugde die stroomde door eindeloze aderen het was nabij een veld dat leunde tegen de uitgestrekte bosrand waar de dag, zo scheen, haast bleek uitgeteld de avond hing ...

een enkel woord is genoeg zwijgen nog beter ik kom dan tot rust en jij raakt niet verstoord in je dagelijks gezwoeg niet dat je daarom vraagt soms weet ik hoe het hoort ben dan snel uitgezaagd ik val je niet lastig met stichtelijk gedoe of poëtisch gezwam soms word ik echt moe va...

sta even stil bij wat je nu voelt schrijf het in de wolken zij drijven weg niet omdat ik het wil maar dat wordt wel met de gang van emoties bedoeld

Eenmaal per maand een week met mijn maîtresse is mij als vijftigplusser toegestaan. De cijfers tonen dat glashelder aan want, lieve lezers, lieve lezeressen: Ik houd volgens de normen van mijn vrouw en ben haar altijd braaf voor driekwart trouw.

Te zoete limonade drinkt ze terwijl haar ogen donkerder worden en ouder Ze drinkt nog steeds ranja met een rietje in het huis waar het altijd veilig is geweest Maar het kind in haar verjaagd De kamers leeg De geur van het kind verdwenen De sporen van de kindervoetjes weg Langzaam komt...

Vooral in den beginne goed gerookt vlees spekt toch mooi de kas twee keer al komen meerokers er hier bekaaid vanaf oud worden wordt sowieso een straf

Sommigen bouwen hem om zich heen Anderen komen hem ineens tegen De bouwstoffen zijn soms van steen Echter hardhout kom je wel eens tegen Het is protectie boven alles uitgestegen Een gebied voor ons alleen Vind je hem op je pad kan je er niet omheen Afbrokkelen voorkomen we gedegen Kijk ...

Je wilt verbeteren als persoon Vaardigheden meestergemaakt en trachten toe te passen Een goed gevoel voelt ongewoon Je valt voor je zelf uit de toon En stampt in zelf aangebrachte plassen Je verbiedt jezelf dingen die je niet kan laten Dingen opgelegd door anderen vinden protest Je kan jeze...

Zaal vol stilte maar voelbare aanwezigheid waar de zee ruist en de golven breken en waar het brood als sprekend teken de band is die alles vereent. Vogelenzang en eeuwig water, altijd weer ebbe en vloed maar diep besef van de Ene die allen in allen begroet. Hartslag die duurt maar r...

vandaag ben jij aan de beurt en word je in het zonnetje gezet je ziet er niet uit met dat haar blijf maar lekker zitten in je bed mama, kom je mee naar beneden gaan we kijken wat we kunnen doen 'n eitje koken en een croissantje maar eerst van mij een ochtendzoen au, dat prikt met die ba...

We moeten aannemen dat een burgemeester die opdracht geeft tot verstoringsactiviteiten van een meer dan geringe intensiteit zich bezondigt aan het wederrechtelijk, stelselmatig en opzettelijk inbreuk maken op een anders persoonlijke levenssfeer met het oogmerk die vrees aan te jagen. Dat is een deli...

er is geen drempel meer in het licht van ogen komen de herinneringen weer het spel begon het straaltje zon raakte hem en strandde in de warmte van zijn handen hij deed verbaasd lachte over je gedachten jij deed precies wat hij verwachtte voor jou was spel de werkelijkheid wo...

op de Zwartendijk verlost als roomwit bolleke een melkfles gewiegd onder een parasolleke mens zeg niks ik had nog geen zon gezien met toen reeds sproeten zeven honderd tien op de foto nog zwart wit in de Haagse Courant geen krijtwit of lelieblank nee echt albino de plaag was bakker sandwich...

Samen keken we in de spiegel. Hoe lang stonden we daar arm in arm in de badkamer? Hooguit een minuut schat ik. Maar binnen die zestig seconden had ze haar statement wel gemaakt: “Kijk nou eens naar jezelf en zeg me wat je ziet!” En inderdaad, ik zag het niet. “Je hebt nog wel iets onder ogen ...

Zo stil lig ik in mijn hangmat Het minimale wiegen Schrijf ik toe aan mijn hartslag Of dat klopt maakt niet uit Alleen mijn hart is in beweging Heel zachtjes diep ver weg Haakt het slagen aaneen Tot elke vorm van tijd Mijn adem is er niet Mijn ogen drijven af Gedachten zeggen zachtjes...

13-Juni-2006. De bel gaat een paar keer. Ik verwacht niemand, want ik ben alleen thuis met mijn zus. Als ik de deur heb geopend zie ik een vriendelijke man met een gigantische bos bloemen in de hand. "Wow", denk ik, "is dat voor mij?". "Een bloemetje", zegt de man alleen en overhandigt mij ...

In mijn kristallen kopje schitter je ontembaar lichtjes als de ogen van een kleine spruit Het bootje waarin je roeit spreekt je tegen duister en zonder metaforen vol en bol van stroef gesleur sleep je het naar de oever wipt er fonkelend en gracieus uit Stroomversnelling Je omgeslagen...

blauwwit kruipt de ochtend in het geplaveide licht over mijn gezicht ik klim blauwogig de witte heuvel op langs een smeedwerk in azuur smalle steegjes lokken mij in 't nauw van gebroken wit en hemelsblauw langs de helling neuriet bougainville veelkleurig mild fluistert de wind m...

In Den Haag is de politiek zo transparant als een lantaarnpaal.

Vreselijk is het lot der mensen. Tussen hen woedt eeuwige strijd. De machtigen strijden om het bezit der aarde en offeren de massa, de arbeiders, de miljoenen, op in de strijd voor het niet hunne. Vreselijk is het lot der mensen.

het is zo hard te zien hoe het houweel bewust bevuild hier uitrust op het kussen verward kam ik mijn haar maar ondertussen laat dit warmbloedig lijf geen spaander heel van wat de brute berk mij deed geloven boven de doden onder marmer en het zand maai ik met tranen, voet en koude hand het o...

Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten Dan weer ben je weg en laat me verwachten Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaar...

Op een dag zal achtergelaten speelgoed het gazon iets eenzaams verlenen, de zon zal het rood van de driewieler verbleken en de echo´s van kinderlachen zullen àl vager door het theehuis klinken. Op een dag zal ik schrijven: ´Er was eens´.

Ik kan schrijven waarover ik wil alleen: lang niet altijd wil ik en ook het onderwerp moet bij mij horen En zulke onderwerpen zijn moeilijk te vinden ze moeten je in de schoot vallen en dan plots denk ik: hé, dat hoort bij me Zo ben ik een nachtegaal in de herfst een krekel in de nazomer...

Gestapelde centraal warmte genererende kern bewerkte veiligheids fortificatie De nacht haast koel observerend het geheel aan de voet van de spontaan omgedoopte tot slaapplaats verheven gevelpartijen Voelde een brok in de keel opkomen bij de gedachten dat door hem alleen het sterven i...

ik ben er niet mijn vriend van weinig woorden je telt het wisselgeld dat over is gebleven en koopt daarmee wat dagen nog te leven in kleine munt rek jij de tijd met uren en seconden wij haasten ons want ik wil bij je zijn ongezien doet afscheid teveel pijn wij zien elk...