Alle inzendingen

ik voel de koude wind nog spartelt leven tegen maar vingers zijn te kort om nog meer tegenspel te geven ijskoud merg in mijn botten chemo zal het doen verrotten maar wat blijft krijgt altijd nog een laatste kans mijn haren ben ik kwijt kaal zal ik voor U verschijnen de buitenkan...

Thuisthrombolyse in steden van de omvang van Groningen is onpraktisch en levert geen voordeel op voor de patiënt met een dreigend hartinfarct.

Een vrucht die valt... - Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht. ...

Men juicht gewoonlijk niet om doodsberichten, Alleen nu al-Zarqawi is gedood Is in Irak het enthousiasme groot En zie je enkel vrolijke gezichten, Terwijl er ergens toch een vrouw bestaat Die om haar dode zoon een traantje laat.

Overgeleverd aan kosmische grillen vertwijfelde de in vroeg’re tijden onwetende mens naar antwoorden die hem bevielen schiep tussen hemel en ziel eigen cultuurgoden Op papyrus dromen verbeeld binnen een oogwenk hemel en aarde gesticht

Zo afhankelijk van onafhankelijk klim ik uit de twijfelaar doordrenkt voel ik het nu denk, wat hangt af van de geest. Is alles niet een relatieve waarheid lig en zit ik, iets vliegt door de kamer ik zit en sta onafhankelijk maar afhankelijk van gedachten te zijn. Wat hangt af van d...

woorden vallen woordvallen kiemen in lieden aanzienlijk of arm of beide liederlijk gekleed in dwarse afscheidingen uit het geslacht der paardestaarten avond aan avond wordt er gezongen gewoon zonder gedachte aan klein- of kortheid om de positieve affecthouding tot de zaak uit te druk...

Cirkels die ze tekenden verdwenen op het strand onder de zachte deken van het stuivende zand Kastelen die ze bouwden werden uiteindelijk prooi van de gulzige zee met zijn zilte golven De zin van de chroniteit symbool van hun liefde uitgesleten weggespoeld verwaaid tot zinloosheid ...

Eerst legden we de ----hoeken toen vulden we het----blauw het vele---groen het --blauw---van je jurk heller blauw-----het water daarna het----geel---van de zomer het---rood---van het bootje waarin we in liefde dreven pasten alles precies in elkaar toen alle stukjes er nog wa...

hij schrijft haar naar de zolder als een antieke pop dicht haar een kanten jurkje en alle knoopjes toe zo blijft haar teint onaangetast nu en dan kraken de treden haar grote poppenogen slaan zijden wimpers op hoe lang heeft hij deze keer haar zachte blik vermeden de porseleinen lippen ...

Heftige emoties breng je niet in zinnen; Zomerzon en zachte wind voeren ze dan mee. Korte woorden kun je niet beminnen; Geesteskracht scheidde de rode zee. Ik liep door duizend kamers heen, allen hun eigen schat bewaard, Met muren hout tot hard als steen uiteindelijk toch wit gestaard. ...

In een niet te stuiten lente als het leven zich ontvouwt als een lotusbloem. Het welriekende bos na een regenbui een lafenis is voor groei en bloei ervaar dan een diepe adem als het bergen van de Zilvervloot.

Als in een lege kamer, zo voel ik me nu wegstromen En word ik midden in deze muziek uit elkaar gezogen Om achteraf in te krimpen alweer, de bas versterkend Moordende klanken horen toch niet snel genoeg dood Nieuwe ogen, fortissimo tot aan de hemel achtervolgen Het pad naar rechts en da...

je vertelt me liefde ik kijk je aan je woorden heb ik niet verstaan maar zie je lippen vochtig je tong likt zacht het rood ik wil me niet bewegen ben als de dood om jouw magie te onderbreken praat maar met je handen speel het spel dat tijd vergeet ontdekken heet en altijd sam...

kort na negen kwam ik je tegen richting de zon heel even keek je wat verlegen zachtmoedig kwam je uit de lift gegleden je leek ietwat verrast ook ik was hier te gast je was ik zag het aan je ogen uit een ander land je kwam van overzee je liep nu op het strand een zandroos ...

Weemoedig kijk ik voor mij uit, naar de druppels regen tegen de ruit. Ik staar zonder te verpinken, waarom weet ik niet, ik voel me net een schip, dat begint te zinken. Niet dat ik iets tegen mij heb, neen, maar het is allemaal teveel, mijn energie is weggeëbd. Mijn lach verdrongen, ...

Zwart gekronkel van de aarde De toppen en bogen verlicht Gele sluiers brengen ons dicht Bij het vuur van hoogste waarde Het rijk der vlammen is gewekt De reuzen zijn opgetrokken Verhitting heeft zich uitgestrekt Zodat goden zullen mokken De regenboogbrug bezweken En de heilige es versch...

zakken vol intenties heb ik zo goed en kwaad in het kerkportaal gezet het lijkt me al te schrijnend zoals gebeente in een schrijn heilig pronkend in de kerk staat in een vloek en een gebed kreunen de deuren komt U binnen Maria tilt nog steeds het zilveren kind een kaars knakt schijnbaar ...

Mijn Oma bezit de bank alleen, sinds mijn Opa er niet meer is hebben haar woorden minder weerklank Opa knikte vaak had niet zo de gave van het woord och Oma had het immers al verwoord hij wist al wat ze zeggen zou keek naar haar en legde soms zijn hand in een gebaar dat zei ...

Langzaam verdrink ik in de wereld van geluidloos lawaai ik zie monden bewegen maar beheers niet hun taal hun lachen scheurt de trommelvliezen van mijn ziel ik speur het zwerk naar de oorzaak van pijn, zoek in mijn gerafelde binnenkant langzaam terugkerend naar de wrede stilte v...

Al woon ik in het klooster, van steen is mijn harte niet. Wijn is mijn vertrooster, vasten mijn verdriet. Bibamus*, zegt de pater, liever wijn dan water. Bibamus! Drinkt, gelijk uw ziel in 't hemelrijk. Van alle goeie dingen is 't beste nog de wijn. Wil pater vrolijk zingen, d...

De kopiëen van jouw voeten staan nog vers in het zand Ze vagen langzaam weg Door de zee, de wind, een hand Ik volg het spoor dat steeds duidelijker begint te worden Tot ik eindig bij nu Er was nog veel te moeten Dromen al op papier De letters stromen weg Door tranen, de dood, nu hier ...

urenlang tapte schonk liep opende praatte waste zwaaide zij haar scepter niet te verleiden tot het vertrekken van ook maar één spier leidend tot een lach oh mooie barjuffrouw ik wacht en smacht

De campagne watvooreeneikelbenjij.nl scoort eigenlijk is het idee natuurlijk een hard gelag om ze via Internet aan te spreken op hun gedrag we durven blijkbaar niet meer te praten als iets ons stoort De internetsite is door ruim 1 miljoen mensen bezocht achteraf bleek dat er alleen maar ...

geen kip te zien vanavond in de duinen dartelend konijn .............................. * Lapidair is een experiment. Ik wil een calendarium maken met korte gedichten naast mijn Zonneleen. 23.6 duidt de datum aan: week 23, dag 6, dit jaar = vrijdag 9 juni 2006.

Bij het hervertellen herinnert niemand zich of hij een granaat droeg, of dat zijn ineengeklapt lichaam explodeerde bij contact met de verschrikking die zou komen Maakt het iets uit of je weet van 't detail dat waarheid heet? Aangezien, op fast forward, het einde hetzelfde is, namelijk...

het raam sluit weigerende woorden in de kamer gebaart van verre kachelwarme tijden toen ik nog dwaas liefhad in het luchtblauw van de zomer en dromen voortbracht in jonglerende schemerwijzers niets kon verloren gaan zelfs niet in waterdichte winters waar elke omhelzing de...

Zeven uur, hoestend uit een nachtclub het bleke strand biedt een schouwspel: de lelie van de ochtend deint op het water, een maan parelt langzaam langs haar roze bladen. Plotsklaps! De bulderende stem van de zon! Een bloedrood geopend oog! Aan de oevers van de grote vijver kruip...

De last sleept over eb modder en slip bedekte blootgelegde schuur en vuur vonkstenen Onomstreden onheilspellend krassend over de pas gestopte tot flinterdun vloeipapier versleten aangevreten schimmelpanelen Het zand tussen de aangeslagen stukgebeten pijpsteel tanden wrijft langs de on...