Alle inzendingen

Altijd en door alle jaren heen heb ik mezelf soms horen zingen van iets dat boven alle dingen me als een diamant toescheen. Een geluk dat nimmer zou vergaan en met zijn schittering wil zijn als lichtjes in een stadsfontein waar 'k vaak ben blijven staan om het spel te zien van 't wate...

Vermoeid het gezicht gedrapeerd langs zijn ogen verdronken in het conformisme van belang de automatische handeling voorspelbaar bewaakt onbewust de verdringing verlangen snakt naar zuurstof aan de oppervlakte even verdwijnen kringen op het water klamme, warme, drukkende stilte storm, zome...

In de zomer van 2004 verbleven we twee weken in een bungalowpark dicht bij het Duitse plaatsje Frankenau. Volgens een plattegrond van de omgeving moest zich in een natuurgebied, dat aan het bungalowpark grensde, een kloosterruïne bevinden. Dat intrigeerde mij en twee dagen nadat we waren aangekomen...

het zat heel duidelijk in mijn hoofd maar toen ik het papier vond, en de pen om mee te schrijven, kwam er niets meer uit mijn vingers althans, niet wat ik ooit voelde de warme woorden waar ik mee wilde strelen waar u en bloc zou voor vallen en begrijpen wat ik bedoelde gelijk een potje b...

onze liefde is bezongen in alle soorten muziek jazz, blues of r&b als persoonlijk toegezongen klinkt de juiste snaar of toetsenslag bij adembenemend ritmische woorden door als hartslag in ons klankborst vol verlangen bereiken toegezongen woorden en klanken ritmisch het verliefde s...

Waaj emme ginne schrik vur terrorieste want ongs kanon, da’dis gecamoufleird dus as zo’n tiep ok al ’s iet probeirt, dan kan’t nie aanders zunne, ov’aaj mieste. Zelfs ás ’t raôk was, tiens, dan nóg gin zorrege: dan emme nog de koogel, goe verborrege.

aangedaan voel ik je pijn daarom omarm ik fijn mijn blik over je schouder kijkt hulpeloos en kouder dan ik voor jou wil zijn emoties mee willen voelen doet mijn hersens krampend woelen toch blijft niet jou zijn mij beperken voor mijn gevoel met grove vlerken omarm ik je vol goed bedoel...

er is wat afgeschreven vette enveloppen vlogen uit mijn hand tussen de tanden van overige bestemmingen ik heb het niet meer zoek een nieuw verband niet meer dan vloeipapier in stukken gescheurd bijeengehouden met handgaren van ongelijke lengte

“Ja, jij!” Ben bang buiten. Santé, stralende ster. Heuvel, hemelhoog. Maar jij, middelpunt, met mooie manieren, maakt me ’t hof, met marmeren maanlicht, magnetische machten, met jouw mandoline, merkwaardige moed. Hemel, heuvelhoog. Santé, stralende ster. Breng...

Zon leek eeuwig elke droom moest hij steeds volgen tot hij verdwaalde steeds verder weg in de eigen geest die zij niet meer kon of wilde volgen dromen stopten abrupt kreukherstellende fase was kreukelzone geworden te laat vandaag in overbruggen van de afstand tussen haar planeet...

de luchtlijn zo zwaar verstuift tot een zwarte wolk en crasht in het veld

Woedend waren ze, Oliver Kahn en Michael Ballack. Maar ik lag schaterlachend op de grond, tussen bank en salontafel. Want op Teletekst las ik dat de nieuwste dildo’s van de Duitse seksketen Beate Uhse waren genoemd naar deze twee kopstukken van het Duitse nationale voetbalelftal. Het is misschie...

Muziek is meer dan luisteren.

Sabbelende lammetjestongetjes met krullende vliegstaartjes in een grasruikend tafereel blèren hun geluk en onwetendheid de wereld in met wazige oogjes enigszins scheel Die je aan lijken te kijken met de woorden van: Kijk mij, kijk mij, ik spring wel vijftig centimeter hoog! Een geweldi...

het hoofd boordevol 'k vind de juiste woorden niet verdriet eist zijn tol pijn blijft binnenshuis gevoel zit opgeborgen veilig in de kluis

ik laat m'n geest maar lopen ook al slaat hij straks op hol in teugels en in beugels heb ik veel minder lol de grenzen blijven zoeken dat is mijn ware aard 'k zet lijnen zonder hoeken 'k ben bijna nooit bedaard leven is voelen leven is pijn leven is bedoelen leven is zijn

Het fietsen in de hofstad is een ramp. De mens die energiek wil pedaleren, belandt door kuil of gat in lager sferen, creperend in een wolk benzinedamp. ‘Het leven is een zaak van balanceren’, bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp, ‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp, de rei...

Ommuurt door het zilt der zeeën rollen aan de met pijnboombossen dicht begroeide oevers in regelmaat strak blauwgroene golven Waaiert de zwoel warme wind bij vlagen bladeren uiteen waartussen de zon zich even aan de schaduw laat blikken Gadegeslagen door een bek vol tanden drijven ...

Lig dichtbij, ver van missen sintels nagloeiend, het vuur van de vorige avond vurige tongen blaas, stook het op adem als de zachte wind vermijd het toeval vertrouw niet op het lot verstik het nog minder blaas, stook het op aangewakkerde vlammen laat dit laaiend branden voortdure...

de moderne mens is al vroeg aanwezig klokslags half negen eerste tot en met de achtste groep citotoets rapporten dat gaat maar door steeds pauzes met een briefje certificaat diploma voor later om te weten wanneer je ook al weer stil stond tot je binnen vol hangt met herinnering...

Gezien de opvoedkundige rol van de televisie in de huidige maatschappij, is een beperking van de invloed van kijkcijfers op het programma-aanbod wenselijk.

de geur van appelen speur ik in je haar de boomgaard van verlangen in je gebaar de wolligheid van schapen het welig dauwen van het gras alsof je een landschap van de zomer was.

je stilte schreeuwt paniek in een totaal verlatenzijn toch ben ik bij je maar mijn woorden zijn zo klein ik vlucht over de route de wegen lijken eindeloos maar altijd vind ik het hotel waar jij toen voor mij koos de kamers zijn nog identiek ik proef je in de bedden kijk naar een e...

Zee, storm en duister en eeuwigheden breken in de nacht; mij worde dracht van firmamenten zeer verzacht. ik kan der vuren huiverende wacht niet langer hoeden ik ben gans ontkracht geef mij uw schemering geef mij uw grijze wind

Turend naar de verre einder waar het licht al avond schijnt houdt ze de ondergaande zon behoedzaam in haar handen maar als zij louter vagend zijn liefde schimmen ziet drijven koesterende stralen dovend in verkilde tranen weerloos drinkt ze stilte uit geleegde eenzaamheid voor ze als ge...

met al zijn handel op zijn rug stond Koos de kramer naast de brug zijn waterblaas te legen de steile oever van de beek was, zo hem pas iets later bleek bemodderd door de regen Koos had zijn plasje net gedaan en wilde weer naar boven gaan maar is toen uitgegleden geholpen door zijn handels...

Iedereen loopt altijd maar op premier Balkenende te zeiken, dat moet nu eens ophouden. Ik vind hem een aardige kerel en volgens mij doet hij zijn werk goed.

Van tak naar tak springt de kwetterende mus wij zitten zo stil

breek lucht en wolken achter strand en water in een overgevoelig zwijgen geef wind en regen een onverbloemde naam over het lichte veld van doodse droefheid hemel maagden met weergalmende onschuld in ongemerkte pijn van de aarde sterf aan het eind van ieder woord tussen ...

Zij is 's zomers een bewaarplaats van oud zonlicht en een plek waar vrijgezellen samenscholen. Meestal leeg en onverlicht is zij de rest van het jaar een verticale doodskist die slechten-ter-been- droog houdt en af en toe schreeuwt iemand in haar binnenste een monoloog omdat hij de ...