Alle inzendingen

Het spel in de verstandelijk gehandicaptenzorg werd lange tijd zonder regisseur en dus al improviserend gespeeld, maar toen er regisseurs kwamen verloren veel spelers hun spontane creativiteit en verzandde het spel in stereotype herhalingen en voorspelbare acties en reacties.

ze zat stil keek opzij en at met kleine hapjes haar sneetje brood wat bleef hangen achterin haar keel slik ze mocht niets zeggen alleen dat het lekker was en bedankte gebiedend want van nachtmerries en pindakaas worden kinderen groot

Fantastisch is de meimaand toch van nu en eerder rest mij nog herinnering aan zoete dingen van vogels en van lentedingen de bloemen en het zwierig kruid het roomwit wolkend Fluitenkruid de merels in de Hydrangea herhalen `t ouderschap in Dea het lieflijk blauwe Ereprijs kijkt met twee o...

Ik hoorde van je komen zware stappen morrelend aan mijn deur kom schenk wijn in voorzichtig leg je hoofd naast mijn gezicht mijn handen de koude tegels sterven van verlangen het blauwe ijs bekruipt het web is met je haar verweven het kruis krast je wervels bloot jij omhelst de geur thuis ...

Je warmt het zand, ik til het hoog de zee ontstaat bulderend als de nacht haar deken slaat meeuwen in hun slaap naakt smaakt zuiverheid ik lief jou bij het opengaan

Ik ben geen dichterskind met blauwe ogen woordblind is mijn aangeboren onzekerheid? enkel schrijf ik gedwongen door mijn pen het klamme passionele zweet drijft mij zover hoe bewonder ik de dichters schrijfsels spinsels doorzie het geworstel het lijden van geest mijn beelden liggen verankerd ge...

Vol flair omhelsd door uw broek resideren uw kadetten, kek en kordaat van allooi; roomblanke bollen, oorzaak van alle dooi in de harten van door ijs verstomde heren. In hun dromen reden zij reeds vele keren over elk van uw heuvels, elke aardplooi, wat uw landschap – gelijk de Biesbosch zo...

Met lange lome tred beweegt zij achter haar oogleden spiedend naar bewondering weet zij haar kansen niet gering in strak zwart, uitdagend rood of soms een kleurloos niet, met hoed of wapperende zijden sjaal ik zie hoe zij geniet.

Mijn aangeschoten verstand wachtte op mijn plaats en ziel verbonden zetel mijn stoel aan mijn hangoortafel in ovalen beukenhouten vorm lagen stukje steen en houten delen ik vormde die regels blind open, vormde mijn eigen armen vouwde mezelf uit mijn hart plaatste kasten in kamers. ...

Amarillis Hier is In een zeepbel Iris Hang de bel Aan een ring En de ring Aan je neus Amarillis Schud je ’t hoofd Speelt het licht In de bel Met Iris Schud je fel Breekt de bel Amarillis Waar is Iris Iris is hier geweest Amarillis Aan een ring En de ring Aan jouw neus ...

In mijn vroege jeugdherinneringen siert een weelderige treurwilg de tuin van onze buren. Elk voorjaar kwam de knoestige stam met zijn afstaande takken als een gapend spook tot leven. Dan leek het of de boom moeizaam zijn stramme wortels krulde en strekte, vastberaden om de harde winterbodem los te w...

Zij heeft haar rondingen gedeeld hij nam blauwe sneeuw uit haar hals tussen lakens van naakte nachten zekerheid geketend in geheimen er moet iemand anders zijn geweest hij die dronken speelde streelde met gesloten ogen van thuiskomen hij stapelt jaren zuigt het bloed van haar lippen vastge...

al schonk ik je een nepjuweel een oorring een halfedelsteen je daalt in alle gratie met elegantie omzichtig van de trap je hand glijdt langs de reling als een streling je kijkt verliefd ik hoor in je binnenoor een mozartkoor je ogen transparant stralen amarant je bent een prac...

Mijn zus belde me om te vragen of ik het toch niet vergeten was. “Shit, dat is waar ook.” Ik had haar beloofd naar de Mylèneparty bij haar vriendin te komen. Pffff, een Mylèneparty, wat moest ik daar in godsnaam gaan doen. Ik had me laten vertellen dat het wat met make-up en crèmetjes te ma...

M'n eigen goudvis ging vrijdag in de kom waarin het beest, zonder naam nog, zwom en zwom. Mijn moeder zei: "na zo'n menig rondje wil de vis meer dan water in 't mondje. Zorg dat je hem te eten geeft, als je wilt dat ie het weekend overleeft." In mijn wiek geschoten antwoordde ik: "Hoe k...

verlichtende dromen weerspiegelen het zelfbeeld aan de gene zijde dienend als draagvlak om vergetelheid te bereiken wat rest is hemelse adem...

En de zon altijd weer, de zon over mijn haar, mijn lijf en daar beneden over mijn benen, zand tussen mijn tenen en iets verder golven in galop in zee altijd weer heen en dan terug het water, het strand ik drijf mee, laat los los op in golven, in water in Mediterranee.

Het einde kwam niet onverwacht, het duisterde al lang in je hoofd, toch ging je eerder dan gedacht, maar ik was bij je zoals beloofd. Even verdween de mist uit je ogen, toen je van mij werd weggeleid, de dood kwam vol mededogen en ik deelde met jou de eenzaamheid. De dood geeft het leven...

Schaduwen van de wolken heersen Bladeren fluisteren donkergroen De wind stuurt water van de hemel Langs en in bomen, over steen Het vuil vervalt bij deze schone dag Van blijdschap dansen takken De droge dorst verlaat vragend wat is Het gras wacht op de bakken

hoe dwaas is de gek die schildert in mij een duinland van dromen waar opgekropte huid zich rekt op onwezenlijke muren om met beheerste penseelstreken het ongedurige te verwoorden wie zal beweren dat de worsteling op mijn gelaat niet op de lippen zal gaan liggen van hen die met een weif...

Een zoekplaatje: ontdek de namaak-steen. De rots die 't rotste lijkt, dat is de vis die mediteert hoe stil en hard hij is. Als je rotsvastgelooft, word je er een. Met spons en alg begroeid, want die vernis penseelt de zee. Zijn ogen ver uiteen. Twee kachelruitjes, waar de vlam verdween, or...

Er loopt een scheur door het hart van de stad waar duiven en raven achteloos zweven, waar water langs mosbedekte rotsen stroomt, waar poëzie de diepte overbrugt. Er is een bloedige arena waar juichende mensen duende ervaren in smartelijk sterven. Er is de geur van citrus, olijve...

Zing voor mij Alsof het altijd zo is geweest Dans met mij Ook al is het voor het laatst Zwijg met mij Op de plekken waar woorden overbodig zijn Neuk me Alsof de liefde niet bestaat Wees eerlijk tegen mij Zoals de leugen het verluistert Samen zijn we sterker dan dat we ooit zullen zij...

Voorlopig kun je nachtrust wel vergeten, hij houdt je zenuwslopend uit je slaap. Ja, morgen moet je werken, maar die knaap wil kost wat kost om 3 uur ’s nachts wat eten. Zijn wasgoed hangt door ’t hele huis te drogen, je struikelt over rammelaar en fles, sleept Pampers aan, per dag een p...

conflict, oplossing, overbodige ballast overboord, terug naar de essentie een man en een vrouw, meer niet niet ter zake doende religie, ras, geaardheid het gaat om voortplanting waren het de eerste twee mensen of zijn het de laatste twee wat is het probleem ?

De Nederlanders zijn niet sympathiek. Vooral de mensen in de grote steden bezitten kwalijke hoedanigheden die leiden tot gedragsproblematiek. Maar herders in de Pyreneeën sneren: “Wij willen hier geen ongelikte beren!”

loeiende lavenis ik weet niet wat er is maar voel mij aangebrand tot aan mijn navelrand dit ranzig Nederland zet ik maar aan de kant ik eet niet langer pizza en heb straal genoeg van Rita geef me bloemenharten laat me geuren snuiven maak me haarscherp zien dat alles draait om mien...

Zeg, vuile graftak, hoe haal je het in je botte hersens om te beweren dat bewoners van de drie grote steden minder vriendelijk zijn dan de rest van de Nederlanders? Zitten er geen hersens in die rotkop van je? Is het nou echt alleen maar gemalen kippenstront daarboven? Ik mag me dan als geboren en g...

Ik dicht mezelf een versje toe van zinnen die logeren in mijn hoofd en zwaai daarna de woor- den uit straks laten vast wat splinters van de letters los die in het hart van lezers blij- ven steken ik zal hen mijn pincet maar lenen

Ochtend De telefoon was al drie keer overgegaan. "Waarom neemt ze nou niet op", mompelde Rupert. "Hallo?" sprak een vrouwenstem. "Ja, hallo, met je zoon", begon Rupert, "zeg heb je toevallig..." "Pardon?" interrumpeerde hem de vrouwenstem. "Ik zei..." ging Rupert verder. "Nee, ...