Alle inzendingen

kreukherstellende fase bleek een vals plat geen keuze slechts twijfel door antwoord verwoord geleende tijd sterft weg in de verte

lig niet zo te gluren kijk mij niet zo aan oh wat lijk je mij toch heerlijk kan de verleiding niet weerstaan de kleur van liefde is degene die jij draagt verleidt mij schaamteloos zo heerlijk ongevraagd geef me aan je over kom ik langzaam dichterbij kan je geur al ruiken jij overheer...

De sikkel slaat het staande koren, Heilige Geest, open Uw hand, deel ons de oogst van 't late land waarvoor het danklied wordt geboren. Wil met Uw adem ons omgeven, wij zijn gedoopt in Christus' dood als kinderen van wijn en brood, maak ons profeten voor het leven. Laat ziel en zinnen ...

U treedt met macht de troonzaal binnen als overwinnaar in de strijd, een nieuwe toekomst gaat beginnen, Uw troon staat vast in eeuwigheid. Vanuit de hoge daalt Uw zegen, die als een schild ons leven dekt, Uw hand is, waar wij ons bewegen, machtig over ons uitgestrekt. Wil door Uw Geest o...

Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpoze...

De Duitse kannibaal die zijn verlang- en werkelijk ten uitvoer had gebracht en 'op verzoek' een man heeft afgeslacht, krijgt alles op z'n bordje: levenslang. Maar desgevraagd liet hij 't gerechtshof weten: "Zo zout heb ik het echt nog nooit gegeten!" ------------------------------ Armin...

Een zeepbel zo mooi Een zeepbel zo als het verlangen Van een mens, alle mens Ieder de er zjn oog op laat vallen ziet het anders Ieder zijn andere verlangen Het verlangen, de droom, het ideaal Zo kostbaar beschouwd Ook gelijk breekbaar De nieuwe wind waait en een nieuwe Ideaal zeepbel ...

ik stemde af op jouw frequentie bracht je in je kaart en je brak door in totalitair schrijven het waren niet de minste woorden die je schreef je raakte de draad niet meer kwijt je oogt nu als een gedicht

Als je zegt; ik geloof in jou in tegenwoordige tijd zou het verleden dan meespelen…

Avond En eind april Met de geur van viooltjes En vroege seringen En hoe jij kwam Van ver en lang geleden Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij Geef me de uren, geef me de avond Geef me jouw verhaal Voor het mijne Onze lippen hebben al te lang gezwegen Mijn grijze ogen Ik heb ze nog helemaal ...

Het is zeer waarschijnlijk dat inslagen van grote meteorieten op aarde de belangrijkste effectoren zijn geweest voor de loop van de evolutie.

Een meeuw zwemt de blauwe lucht De wind likt mijn scheenbeenhaar Zij die door de zon worden bevrucht Een ieder die wil. Ik baar Ik baar zoute meren En kijk hoe het gras opgaat In krommend riet dat op maat Zwaait naar zwanenveren De rimpelende boom buigt en kraakt Knielt zijn takken het ...

Het hart is een vuist die in onze borst aan het boksen is.

Zij waren liefst bijeen onder het koele linnen Der ruwe lakens over de brede sponde Zo dat zij omhelzende zich nog in een Tweevoudig gewaad, een legertent bevonden. Door de gordijnen woei dan de avond binnen, Een zachtzwoele die goedvond dat zij zich vonden, Maar eindelijk koel werd en week....

We klaagden nimmer nog zo vaak. Hoera! Tenslotte is het raak: de winter is verdwenen. We zullen zomertakken krijgen. Voorlopig zijn er lentetwijgen in plaats van wintertenen.

We praten over vrijheid we kletsen heel wat af over vrijheid van schrijven of vrijheid van geslacht we discussiëren over vrijheid de slavernij is afgeschaft. En toch is ’t probleem dat vrijheid nog zo simpel niet is we debatteren over vrijheid hoe ’t beter kan of beter moet. Maar we...

Waarom is de aarde rond en moet ik vroeg naar bed, Mag ik een snoepje, heb je mijn schoenen weggezet? kindervragen. Waarom heb ik een onvoldoende, moet ik m’n kamer opruimen, mag ik dat dure cadeau niet, moet ik om 10 uur thuis zijn? Pubervragen. Waar komen de kinderen vandaan, moet ik di...

langzaam oud, in het vergane licht blaas ik nevel buiten de wereld en kijk naar het stilstaan van de schemer wij hadden samen de nachten en ik weet mijn liefste de stilte kwelt tussen het raam van zon en maan verraadt mijn geween de eerste uren, de dagen van toen koude dru...

Men neme een oude witte gevlekte doos en noeme het een koelkast men vulle hem met woorden fernandes, frambozengazeuse, tiramisu we schaffen ons enkele winterharde vogels aan die zich ook op heldere vriesdagen laten horen hun liedje is moeilijk te beschrijven maar lijkt op het t...

Springend hoog gewrichten knarsen over vergeten rotspartijen ruw geslepen Grijze betonnen vlekbevloekte aangekoekt de substantie naderbij geslopen rondtollend bloedstollend Roestend metaal oogt ontevreden gekalkt uitgebraakt en opgewreven Warm aanvoelend in golven spoelend rimp...

Het paard wringt zijn nek in panische bochten gehuld in een grijze sluier van dood. Het rochelen van de toreador gaat tussen de hoeven verloren, zijn mistige ogen, opwaarts gericht, dwalen door groene velden. Dan valt het doek, rood, ook voor de knielende stier. -------------------...

ik ben al heel wat jaartjes vader van een tweeling, twee meiden die mij met vaderdag verwennen als dank voor vele mooie tijden ach, ik vind dat natuurlijk wel leuk maar ik heb gewoon mijn plicht gedaan als je kinderen hebt dan moet je zorgen dat je altijd voor ze klaar kan staan kinderen...

je straalt als een donderwolkje zo je daar staat aan de halte bij je moeder en je zusjes, je broertje en je tante die je oom kon zijn met ingetogen passie tover je walging en afkeer uit je onzichtbare hoge hoed met neergebogen hoofd en ogen distantieer je je koeltjes van hen die je al...

Vingers volgen liefdevol de grillig koude lijn die zonder duidelijk beginpunt nergens stopt zijn enige houvast is herinnering aan haar dat als warm bloed door marmeren aders klopt

“Dat slappe, mietjesachtige gemuts! Als ík hier baas was zou ik in veel zaken krachtdadig kortweg harde vuisten maken in plaats van dat emotioneel gepruts. Beleid met ballen zou veel beter passen”, dacht Rita nors, terwijl ze stond te plassen.

Ik trappel en treuzel in de ring. Als een mambodanser met een steek in zijn blaas ontwijk ik de vuist van de kolos. Er schuilt een springveer in zijn schouder, beton in de biceps, een staalplaat in het middenrif. Mijn longen zwoegen. Ik verdraag nog net de opstoot tegen mijn druipende kin, de...

je neigt je blik zoals een klaproos freel haar hoofdje knikt en bloed bezinkt je bloeit verloren op een uithoek van mijn buitenoog je adem hijgt huiddun tot in de traanhoek van mijn binnenoog geen tranen ogen zoveel deemoed als je papaverrood.

de deur staat op een kiertje het kind in mij kruipt er kirrend doorheen mijn treintje doet spontaan mee frank en vrij ontdekkend de nog zuiverheid van het leven zoekend en dwalend in alles wat in handbereik ligt het treintje legt heel wat af hobbelend over het vloerkleed soms neemt het...

Ik stuur je nu een stille groet, want niemand mag dit weten; ik heb vandaag de zon gezien en kan gelukkig heten... Ik zag hoe moeders met hun kroost de straten blij bekeken en hoe ze met hun pril geluk haast weer verliefd geleken. Maar moeders zijn altijd op weg, vervuld van vrees of z...

hier waaien snippers in plaats van bladeren, langs een waaier jaarringen schrijdt een laatste zwaan in de richting van de zee. het water gaat door grijze pijpen, nog wat groen kleeft aan roestig hout in de haard van verse stenen, het zand vlakt langzaam uit, want in dit zielloos park...