Alle inzendingen

Ik weet het nog goed. Iedereen pestte haar. Mijn vriendinnen haatten haar. Geef haar een kans, dacht ik, ze kan best aardig zijn. Ik wist toen natuurlijk nog niet dat ik het mis had. Vreselijk mis. Ik hielp haar. Mijn vriendinnen begonnen haar te accepteren. Ik werd naast haar gezet door mijn ment...

rank en stralend in dwars kunstlicht van de zon groeien de contouren een blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zw...

Mannen zijn vaker ongesteld dan vrouwen.

Voor Yehudi Menuhin Violen zingen de ruimte vol en kleuren klimmen omhoog langs pilaren. Een wind uit de bergen fluit gierend en dol op een warme middag van zingende snaren. Een statige, kleine, wat grijzige man speelt Bach met zijn vredige verende klanken. De kerk wordt heel licht en kij...

telkens als ik je terug zie voelt het missen erger de ongesproken woorden schrijf ik nogmaals neer zo lijkt het minder onbezonnen al is er genoeg licht om elkaar op de juiste manier te zien je blijft de bron van mijn verlangen ik koester je in al mijn dromen ik mag je niet echt beminnen ...

Dit wachten heeft een naam. Het is een soort zitten op een bankje, boven op een duin. En dan: turen in de verte, kijken naar de hemel, turen in de verte. Een blik op het horloge getuigt van optimisme over. Er klinkt getoeter. Een schip, een schip met een anker. Oh, teken van. Dit is ...

De koelte van de avond Verspreidt zich over 't dal; De koeien keren loeiend Terug weer naar de stal. De krekel ronkt in 't lover, De rietmus zingt niet meer; De leeuwrik daalt in 't koren Weer op zijn nestje neer. De velden in het ronde Zijn duister reeds omhuld; En lichte wolkjes z...

deinende zee adembenemend uitzicht intens blauw water betoverend verlicht zonsondergang weerkaatst mijn blik naar mijn gedachten rustgevend geluid snijdend door de golven niet meer naar het vasteland mijn hart is aan de zee verpand

ieder mens is uniek dit maakt ons ondoorgrondelijk diep ieder leven dat ons is gegeven op onze eigen manier te beleven een eigen melodie met acceptatie en respect dan heb je de juiste stap gezet

Soms word ik moe van een verleden dat vreemd en ver en vol verdriet mijn dag verpest, me achterliet in uren zonder straks of heden. Maar langzaam wijkt nu het beton dat zich gevormd had in mijn hart. Mijn leven raakt niet meer verward en zacht ruist nu een nieuwe bron. De stralen van een...

een woord vermoord een zin vergaat het verhaal staakt er is geen regel die overleeft deze leegte is gemaakt voor dromen, visioenen hoe je het beleeft en de illusie doorzeeft een hoofdstuk zonder hoofd onzichtbare punten mijn pennenvuur uitgedoofd de gevulde leegte vol van niets ...

Demokraten houden niet van katten, want de kat is mooi; hij onthult ideeën van luxe, properheid, wellust.

Hij klaagt hardop dat hij de nieuwe aardappeltjes niet meer haalt. Ik roep dat ik ze al gegeten heb, dus hij moet terug naar Start of naar de Gevangenis. Hij strompelt toch al zo moe. Zijn hart. Maar een vriend hoeft niet snel te zijn, van mij niet persé, alleen in de buurt. Hij moet niet ...

Met die vogelgriep in aantocht wordt alles toch flink op z’n kop gezet. De angst vliegt met de vogels mee, als het ware. Eigenlijk is het een vorm van terrorisme. Het resultaat van die voortdurende dreiging voelt hetzelfde aan. Zelfs mijn kat is nu de dupe. Die mag niet eens meer een vogeltje van...

je kwam met nat in je haar de nacht was een kwart voorbij kwam het van de regen, de dauw of was je ergens gestrand kopje onder gegaan je schudde neen de slaap kwam niet meer die nacht en toch bracht de ochtend weer licht de scherpe geur van vers- gevallen sneeuw toen ik het raam opend...

de snoeshaan laakt het artistieke fruit en vele makers van penselenvruchten kan deze dwaze peer niet zien of luchten de noten op het linnen kraakt ie luid hij haat de vruchtenschilders met hun luimen citroen en appel kan de druif niet pruimen

wanneer jij naar mijn tranen luistert ze wentelt in je diepste lagen maak ik plaats in mijn armen en wieg je tedere woorden met het hoofd voorovergebogen zoals regen tegen het raam glijden schaduwen van uren zwaar gevuld niet in de verte achter afgesloten deuren maar dichtbij in de ...

in de schaduwzijde van mijn leven kwam ik je eindelijk tegen je bent een nieuwe zon jouw licht verwarmt me omdat een ander dat niet kon je laat me dansen en spelen met woorden die in een vorig leven niemand konden bekoren geef maar je liefde die verder reikend is dan de...

Ik schrijf, ben van Fries- lands' Adelstand blauw bloed schrijft heersen- lijk goed van Hania van Grou, adellijk bloed Heerlijk goed.

Opa wil een bijdrage van zijn enige zoon. Ik moet zijn kleinzoons opleiden tot profvoetballer! Hij wil zijn nazaten zien schitteren, op de internationale voetbalvelden. Er zit nog een voordeel aan, hij kan thuisblijven. Ze komen immers voor de buis. Oma begint er ook al in te geloven. Trouwe...

een ieder schuift een beetje op de wip spring'rig speels winter verliest grip op natuur en zin in flirt en lentemin wie denkt straks nog aan opgesloten kip?

ik rook er nog een misschien mijn allerlaatste toch iets opgestoken

Haar macht'ge bloei overweldigt me, 't briljant rozige van haar bloesems. Geheel stralend staat zij daar uniek, reeds te laat is't om vast te leggen. Zij als 't hart van menig Samurai, op heet'rdaad in denken gevlochten. Nimmer reiken haar teed're knoppen, meer nabij dan onvoor...

In lichte schemering vervlocht'n, van zilv'rdraad en engelenhaar. Korte flitsen in haar waterschoot, dwergstenen in't diep verborgen. In donk're duisternis geslingerd, geheel aan haar lot overgelaat'n. Verdwaasd zal de adem vloeien, nadat zij 'r fluist'ringen onthult. In elke goud...

Uit angst voor dreigementen met de dood Zal ik dit jaar niet als mohammedaan In Limburg naar het carnavalsfeest gaan En ook maar niet als orthodoxe jood. Nee, voor ik straks het onderspit nog delf Zal ik dit keer vermomd gaan als mezelf.

Vandaag fonkelt zijn gebit alsof hij naar de tandarts moet zijn mooiste kleren behangen zijn lijf en terwijl hij zijn vrouw gedagkust de kinderen in hun koontjes knijpt zegt hij dat hij van hen houdt de jongste vraagt of hij een kado krijgt de oudste hoe laat hij thuiskomt zijn vrouw of er...

gestroomlijnd en gestemd gehavend en ongetemd vertellen ze hun verhaal hij bespeelt respectvol de snaren en mijn ziel ik luister met een haast voyeuristisch genot naar de unieke klanken die zij enkel voor hem schijnen te behouden en mij slechts toelaten als voorbijganger

vergeten verhalen vertellend verbeten vertalen versnellend verdorven vertering verbeeld verworven verkering verveeld gebonden gedichten geschreven gevonden gezichten gegeven gedeelde getoonde gevaren gespeelde gekloonde gebaren bedachte bedoeling bedreven betrachte bevoeling be...

Als ik eventjes ben weggeweest en ik kom dan weer naar huis, dan lijkt het wel een heel groot feest, en denk ik: ik ben weer thuis! Er wordt geknuffeld en gelikt, de één geeft mij een poot, de ander 'óf het mij nu schikt', die kruipt op mijn schoot. Ze voelen altijd met mij mee, ...

als jij door het raam kijkt ontspruit daar verwachting als ik het glas bekijk is het beslagen de hoop is verleden het heden zoekt naar achting om de leegte te dragen