Alle inzendingen

licht en ongrijpbaar zijn de ongesproken woorden enkel uitgeademde lucht, geen klank gedachten in een lege tekstballon stil zonder de droom te verbreken radiografisch kijken naar onderhuidse wonden met gewone ogen niet waar te nemen toch elke keer diep bewogen door het fronsen van je voorh...

Laten we fabelen in de luwte van een fantasie kom en dans mee op de maan of op de sterren die ik zie grijp mijn uitgestoken handen lach en spring op de rand van de nacht spring in de leegte van het avontuur dat op ons wacht roei naar het eiland van plezier geef je over aan je zinnen ...

Of je nog van me hield ondanks al het feilen van de mens, het vlees zo zwak me aankeek of ik het wist terwijl ik slechts kon kijken naar het ijs van de fontein luisteren naar het zacht fluisteren van kouder wordend water met voeten zinkend naar later

Een man is maar een kleine man. Hij valt in slaap, zijn mond valt open, zijn dromen ontsnappen hem zonder spoor. En 's ochtends niemand die zeggen kan welke naam er op zijn lippen lag, welk gezicht hij daarbij amper trekt. Hij neemt zijn lege koffer en vertrekt. Mensen zeggen naar zijn we...

“Straattuig direct de cel in”, kopt de krant. Ben ik het helemaal mee eens. Het zal eens tijd worden dat er krachtig wordt opgetreden tegen op straat folderende politieke randdebielen. Ja toch? Nooit zie je ze, behalve wartaal uitrochelend in een inferieur microfoontje in de Tweede Kamer. Al...

jouw raadsels granieten mijn zachtheid verkillen mijn ogen als ik je zie het koude in azuurblauwe ronding parelt indigo jij was eens mijn amigo jij weerbarstte het blauwzwart basalt je stem deed me splijten door zijn vrouwelijk alt ik toonde mijn kern nog maagdelijk doo...

Het zijn mijn koude handen omvouwen met vederblad jouw warm zijn dampt in mijn oksels brood als achtergelaten bedekking vormt van verlangen zo ben jij als lief komen eten morrelend op het klein niveau van waarneming het ligt aan mijn hart dat ik je laat noodzakelijk en zacht

in de droogte van de tropen in de hoorn van Afrika kerf ik jouw welving in de bast witte druppels hars stollen tot kristallen die ik losschraap met een blikkerend mes door kruimels houtskool en rozenblaadjes roer met de olie van jasmijn besprenkel gomhars bindt het mengsel waarin ik een ...

Soms valt er zo maar een wimper wars neer. Cycloop, een oog monddood open, hartverscheurend verblind democratie. Remt ratio hyper en ronkend ijverig, lief, oprecht calvinistisch. Vagebondeert elan, dooft licht. Eolisch in angst een gok nu te rechten rust een weel, polsend in ogen. ...

In Papua (een deel van Nieuw-Guinea) Daar is (wanneer we niet worden genept) Een paradijsje, puur en ongerept Ver weg van Blokker, HEMA en Ikea Een onderzoekersdroom (zeer waardevol) En volgend jaar vast ook voor John de Mol

als een raadsel ben ik enerzijds zo gemakkelijk anderzijds ondoorgrondelijk rechttoe, rechtaan en toch multicomplex om mij te leren kennen moest zelfs ik op ontdekkingsreis

buiten raast de wind de druppels tegen ramen en groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest in luwte was haar schoonheid niet verloren het einde zucht er i...

Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de bedding van gieren en hyena's De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf uitgeklaard, de klagende cadans had gat gemaakt en in het bekken van ...

Sommige theologen zijn zo knap, dat ze God zouden tutoyeren, als ze geloofden dat God bestond.

Ik was op vakantie, Hoorde het schokkende nieuws daar. Te laat om jou nog te spreken, Wat viel mij dat zwaar. Je was nog veel te jong, Het kwam zo onverwacht. Je leven werd afgenomen, Nu rust je zacht. Maar je had nog zo veel dingen te doen, Dat alles met een lach. En je liefde voor je...

Met rotte tanden stinkende adem niks om handen spuw ik mijn gal tot op de bodem van mijn eigen val

knooppunt Oudenrijn een turbineklaver ooit een klaverblad, een stuiver, een verkeersplein knooppunt Oudenrijn jouw foto's imponeren vroeger zo mooi groen snel vermenigvulde het cementeren en begon het file-latijn knooppunt Oudenrijn eind 1939 geboren je blijft ons nog lang beschoren...

met de nevel kwam de twijfel die werd langzaam verdreven door verlangen naar de natuur en het samenzijn zo stil was het die ochtend dat de twee jonge mensen nauwelijks spraken tijdens het verlaten van de stad daar in een wagenspoor liep hij links en zij rechts lachend door de bladere...

muziek water bloemen licht rivier in de vlakte van een klein gedicht harpenspel en dauw in 't gras een statige ruiter wijn in een glas mijn glimlach naar jou je weet hem niet onbeschreven papier van een avondlied muziek water bloemen licht pianissimo voor een klein gedicht

Elke dag is een gedicht; Grommend als een valse hond. Dante’s levende Inferno Aan het lijntje gehouden. Een dauwdruppel dagdromend Op Goede Vrijdagavond Of een vluchtige kus Op een overvol perron. Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich; Wordt later liefdevol aangehaald, Ge...

(over het klankdicht) hij had het over grootse poëzie en gaf een voorbeeld van orakelklanken ik zei hier heb ik echt van zitten smullen hoe kan ik u ooit bedanken hoe prachtig toch die grootse poëzie en zo eenvoudig ook door simpel uit je nek te mogen lullen

Je bent er wel... en toch ben je er niet jouw stilte hoor 'k in 't ruisen van de bomen. Ik roep je naam, maar jij zult niet meer komen en ik weet mij alleen met dit verdriet. Wij vormen woorden maar wij spreken niet de diepe stilte is van ver te horen. Toch werd je eens als kind bij ons ge...

Missen en een ongrijpbaar gevoel voor haar. Net ontmoet en in alle hevigheid weer afscheid genomen van haar. Verlangen en uitzien naar haar. Even nog en dan sluit ik mij in haar armen.

ze waren vergeten dat je verjaardag drie dagen later zou zijn zonder ons te laten weten hadden ze jou te logeren gehaald de cadeautjes waren vergeten lagen nog in de kast nu vieren we samen jouw verlate verjaardagsfeest wij hier beneden jij boven jou mooie engelenfeest

Laat mij maar eventjes alleen zodat ik rustig na kan denken ga maar even ergens anders heen tijd om aandacht aan jezelf te schenken. Je hoeft niet altijd thuis te blijven het benauwd me soms zo weet je maar jij hebt ook een leven en dat is iets, dat vergeet je. Laat mij maar eventj...

Zachtjes klonken de violen, die hun treurklanken ten gehore brachten, gevolgd door de treurige ondertoon van de cello, die huilde in de nacht. Tranen, zo heette het stuk dat voorbij kwam. Net op dat moment, het moment van mijn tranen. Alles leek mee te werken, de muziek, het weer. Niet dat het har...

Ik heb het fluitje aan mijn mond gezet. Mijn vingers overtrippelen de gaten Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed In maanlicht, en er rijst een brug van jade. Een brug van jade overspant het licht, Mollig van schaduw aan haar ene zijde Een smalle schaduw schuifelt in het licht, En buigt zic...

Jouw lijf, dat eeuwig grasland, graag verder begraasd maar genadeloos veroordeeld tot andere weiden. Lief, hierbij een briefkaart om je te laten weten; het gaat goed eigenlijk beter -------------------------- verlorenwoorden.web-log.nl

Slakkenslijmsporen; Ik betegel je huid met mijn adem, ik roep om je reactie. Je geur is als mijn hartslag; ik verlang naar je geur. Je ziet me als een souvenir, als een tweedehands auto met een ratel. Je geeft me veel te weinig inspiratie; Te weinig om van te leven. Ik kus je op ...

mocht ik de wind zijn kan ik dan wat waaien zomaar door je haren zonder echte reden of moet het zijn dat ik je lief heb? laat mij dan maar blazen hoog van de toren en soms eens onverwacht als een kille bries om de hitte te verdrijven van een etmaal vol gloed zal ik de haartjes aaien ...