Alle inzendingen

zijn het de woorden die het vertellen of de gebaren wie zal het zeggen het luistert niet of nauw verborgen achter lakens als gordijnen nog niet ontdekt in duister verscholen wordt het licht of nooit wie zal het zeggen wie zal ze zeggen de woorden

Ik doorsneed vandaag de nevel tot water zag licht weerschijnen hangend tegen een wolken laag de maan verscheen pas veel later Ik heb de zon niet zien spelen vandaag evenals geen kinderen het was dan ook geen zon dag meer zo'n dag van dikke kraag Morgen schijnt de maandag velen weer me...

Diep in jou kwam ik mezelf toch weer tegen als vreemdeling Ver van mezelf wat doelloos zwervend had ik moeite met herkennen Terug naar jezelf de lange weg van vreemd naar weer vertrouwd

knul bewoont de vertrekken rond mijn schoot ook als hij straks groot is belooft ie gul held op batmansokken, pyjamabroek kinderlijf pardoes in spanningsboog later wordt hij sterk én ninjaoloog en om zijn status te doen gelden kortstaart hij draken, met plastic zwaard in l...

ik rijd door velden van mijn jeugd de skyline ach,.... mistige velden doorkruis ik het zijn de polders in Mondriaan-termen geschetst ik weet dat, maar zie het nu niet en stuur haar vooruit, zoals vroeger nu echter wat ingehouden kan ik hem nog vertrouwen lijkt zij te denken de leidsels e...

stapel ergernis tot het de strot uitkomt aanbid uw kwelgeesten noem uw nederigheid geloof in het ware der woorden eerbiedig ze als uzelf nijg gelaten moede hoofden neem très au serieux d’authoriteit in majeure minzaamheid erkent uw minderheid tegen getal grof gebral regels zijn vo...

De ochtendbries verwaait de eenzaamheid van de nacht die je het gevoel geeft verdwaald te zijn in het dichte woud buiten jezelf waar krachten strijden met je hart het ochtendgloren betovert de stilte van de vroege ochtend geeft inzicht in de passie die op een dag je hart ...

tekenen van ouder worden diepere lijnen voelen ze droger aan tien vingers ietwat strammer ben ik altijd met ze bezig voel hoe ze over 't toetsenbord gaan snelle aanslag bekend geluid polsen wat gevoelig m'n doorzichtige opperhuid staan ze me dagelijks bij verwen ik ze met goede c...

De poëziekritiek heeft zichzelf buitenspel laten zetten. Er is sinds 1962 al bijna een halve eeuw verstreken, en nog steeds heeft de kritiek geen serieus antwoord op de massificatie van de literatuur. Ik ben zelfs bang dat zij de aansluiting met de leescultuur van vandaag volledig kwijt is. Zeker m...

teder zullen mijn handen je strelen in een droom die ons brengt tot een grens onbereikbaar voor velen we zullen de tijd gaan ontsnappen door in elkaar over te stappen te groeien tot bloei we willen de wolken bevolken in het diepste van blauw jij wordt de vrouw van mijn ...

Een knipoog, een lach Haar tanden bloot Omhulde benen. Onder Een kort rokje Klikklakkende hakken Eeuwig melodieuze tred Met gestifte lippen, Kleur rood Terecht hoog aangeschreven en Erg gewaardeerd Zeer architectonisch en Majestueus Kerk van de Verlosser Op het bloed in Sint-Petersbu...

die kamer zei mij niets dan duisternis en een dunne, gouden kier opeens was ik weer kind tastte schuw contouren af vulde vormen rillend in na een uur - een kwartier? wist ik genoeg om op te staan vond de deur, hij klemde niet zoveel goud viel zwaar maar stukken lichter dan wat ik bi...

het verdriet dat in je ogen brandt de blijdschap waar je van straalt de schrik van de angst het rode van de liefde mijn gevoel niet te beschrijven

Mijn ziekte heet Schizofrenie. Geen mooi woord en geen mooie ziekte. Het is de resttoestand van de hersenen na een psychose die je leven lang voortduurt. Ik heb echter altijd geloofd dat het wel weer goed zou komen en dat ik nog ver zou komen. Nu is het tien jaren later en ik ben weer op een red...

De slaap is mijn geweten zonder dromen word ik vuil. De zeep kruipt uit mijn oren, de vroege haan wekt mij niet. Zo reinig ik mezelf elke nacht, formatteer ik mijn harde schijf. Ik vind in zwijm weer de kluts die ik gisterenavond kwijt was. Het liefst blijf ik eeuwig dromen voor altijd ...

Dit gaat de perfecte dag worden, ik voel het. Er is geen pijn en niets in mij weet zich zulk moment nog te herinneren. Meestal zorgt de hevigheid ervan dat ik in een roes rondwaar. Dat de omgeving aan mij verloren gaat en ik enkel overleef. Mijn toekomst is teniet gedaan, op de dag dat ik het wo...

Het schrijven blijft mijn vriend in goede en minder goede tijden. Hiermee kan ik me het beste uitdrukken. De gedachten komen er meer geordend uit dan met denken of spreken. Op school was ik eigenlijk helemaal niet zo goed in Nederlands, ik maakte best veel foutjes in spelling en grammatica. Boeken...

Volwassen. Ze eigent het zich toe, het recht om vanaf nu alles zelf te mogen beslissen. Het beslissingsrecht neemt nog geen overdreven proporties aan. We zijn er gerust in. Het breidt zich wel stilaan uit, haar zeggenschap. Ze beveelt hoe we ons horen te gedragen, zelfs in huis. Geen scheetje mag ...

Een vogeltje, waar ik de naam niet meer van weet, zit boven op een paaltje. Het kijkt heel schichtig om zich heen, ziet dingen die ik niet kan zien. Vliegt onverwacht weer weg. Het heeft een reden om te gaan en geeft mij een gevoel waar ik de naam niet meer van weet.

Waar de rivieren ontstaan beloften van aarde aan de hemel stromend het licht tegemoet wij keren daar terug naar het verborgene vaderland en moedergronden elkaar grijpend in begrip hoe de zuchten 't gevoel vertalen en woorden van verstand vervreemd net als een zuigzoen kleven aan onze lipp...

Ik luister zonder omhalen direct naar woorden waar jij jezelf aan verhing -let it go, I need adrenaline Hungry for love- al even opgewekt zoete inval valt er niet te winnen want alles klinkt als jij gebekt naar groene velden bent gelekt. De aula zal rauw gestemd beginnen, verstikt dr...

Dirkje die zijn dochter kust omdat "papa" voetballen gaat waarop hij plechtig belooft aan haar te zullen denken in de rust Danny die zich zorgen maakt over zijn dunner wordende krullen zijn vrouw die hem bij ontbijt verteld dat het beter is de "10" anders in te vullen Dan gaan alle ...

Vraag me niets, Als je me naar de nacht ziet staren Mijn armen om mezelf geslagen Wiegend in een zee van pijn Wiens golven niet te breken zijn Maar telkens nieuwe vloed aandragen. Vraag me niets Als ik worstel met woeste baren Stuurloos zoek naar kalme stromen Blind navigerend op het vert...

Soms kijkt de meermin op vanonder vallend waterhaar, schrijvend aan haar tafel, het eiland in de archipel Ze slaat haar ogen op naar mij en kijkt mij af omdat ik antwoord weet maar ik heb geen stem. En toch word ik voor haar een sterfelijk woord. Tenslotte zie ik dat zij is: een vr...

Zij blikt naar buiten en een lok zwaar water valt haar voor de ogen. Dan zet zij zuchten op papier omdat zij niet mag spreken. Dan wordt de kalme golfslag rond haar hoofd onderbroken door haar hand, die kleine, slanke breker, en blikt zij óp tenslotte, de kleine zeemeermin, en legt ha...

zijn sprankelende tonen weerklonken in het zingen van de zee tot we stilstonden en zelfs het water zweeg nee, zei hij de maan verdween in tintelende golven droegen tere loopjes ons zwevend in de sterrennacht er was een droom

Minnaars praten niet over de naakte waarheid, ze leggen haar bloot

ik ken het scenario , eerst sterven dat moet nadrukkelijk eerst en dan de reis vanonder het witte laken naar een kist als alles meezit -want die is duur, ik vond die van de Paus knap zie je- verder blijf ik gewoon rustig dood en de begrafenisondernemer helpt altijd daar kan ik op vert...

wolken, op God gevest strekken naar de hemel en weven een zachte sluier rond het tere, grijze blad dat door licht omringd zich nog verdiept in de wijsheid van zijn aardse zijn net zoals leven en dood kruisen poorten zijn trage wereld waarin hij dromen bouwt rond vermoeide schadu...

Rosa, Roos totaal veloren raak ik blozend rood jouw geur plaagt zacht mijn zinnentuig als ik beminnend buig voor al die pracht rosa, schijn in zonnetuinen over grenzen raak ons blozend aan en jouw geuren uitbazuinen over onze liefdeswensen