Alle inzendingen

Ik zag een volmaakt gezicht Geschapen in de wolken Met een lach van satijn En fluwelen lippen Ik zag sterren stralen Als ogen die fonkelen in de nacht En ik aanschouwde je blik Genoot van de intense pracht Het was maar een moment Ik dacht enkel even aan jou En tijd had rust ge...

In een ver land je vaderland familie, bloedverwant een stem te horen tranen stromen is het van vreugde nee, even van verdriet omdat je haar hoort omdat je haar niet ziet Een schouder bood ik je aan armen om je heengeslagen delen, laat maar gaan een diepe zucht weer een traan 't is mo...

Proberen om mijn gedachte te vangen, in een wolk van holle woorden. Bevroren door een adem van ijs. Onvergankelijk. Bestolen van brandstof, verloren zij betekenis. Verdampte inhoud. Weggeblazen. Fragmenten keren terug, gebroken maar welkom. Voorzichtig hergebruikt voor het zwaard van...

In een grillig verloop, via hoogst ongewisse wegen, ontrolt het leven zich, in vele actes en iets minder delen als een toneelstuk waarin je wel een rol moet spelen, ongeacht het talent dat je van huis hebt meegekregen. Even is er applaus, dan slaat het noodlot toe, een vreselijke wending en d...

De kleine keeper in het grote doel was reeds 9 maal verslagen achter hem hoorde hij het gejoel het was meer dan hij kon verdragen. De bal was hard en glad al 9 maal ging hij naar het net en niemand die wist dat hij in stilte bad o, heer, lag ik maar in bed. De kleine keeper in het grote ...

verbeten vlucht ik weg weg van het vertrouwde op zoek naar horizon wars van bekend en eigen alsof duiken in het onbekende diepe van een vreemde zee een zelfverloochening kan zijn bijna verdrink ik in het ritme van een vreemd volk tot ik mezelf weer ontmoet in een geluid van thuis

Vaak trokken wij met onze roversbende op woensdagmiddagen de polder in; kruistochten naar het eeuwig onbekende, achter de dijk, achter de grijze kim - Wij droegen touwen, riemen, houten sabels, bouwden een fort van klei en zoden gras; geloofden grif de vlot verzonnen fabels over een vijand...

Soms voel ik mij zo leeggehaald, zo uitgestrooid en weggegeven... De akkers liggen maagdelijk - geen spoor meer van het leven dat eens in al zijn weelde blonk terwijl de zon scheen in de morgen. Ook nu blinkt licht, al is het vaal, gekleurd door 't brandglas van de zorgen. Mijn gang ver...

ik zie je steeds verschijnen in een lach een oogopslag treed heel zachtjes naderbij een uitgestoken hand die slechts mijn woorden vangt als ik je raak vervaagt het beeld, mijn droom heeft weer eens nu gespeeld in lang verwachten toch ben ik nooit teleurgesteld want in de verte...

Het verre oosten daar, ja daar hakt men handen af voor een appel en ei worden wulpse vrouwen genoten van valse zender tot bloedens toe gestenigd gedood Hier, in ons kikkerlandje worden invaliden door snotneuzen van hun dierbaarste bezit beroofd bijna onthoofd door nagesmete...

Er wordt gesproken over Haags gedoe De voorzitter uit daarop zijn kritiek En dient de kamerleden van repliek: Vertellen wat er fout zit is taboe Maar om daar nou zo over te gaan huilen Dat is toch ook gewoon ‘het nest bevuilen?’

Zoek ik het water op geborgen in haar schoot dan wordt het licht -een zinnelijk genot - en alles komt tot leven.

Ze heeft haar eigen trots en wenst van niemand steuntoelagen, hoeft niet over drempels gedragen; heeft geen schulden af te lossen. Ze lijkt me te willen belagen, in staat me mentaal af te rossen als ik beschaafder uit wil dossen. Ik mag haar niet anders behagen. Ik duik voor haar in riet...

Waterdier af bek te groot in hardheid omvormt niet meer te sluiten. Visje, wat is er van je geworden? Onschuld spreekt nog uit ronde ogen, maar duistere wateren brachten slechts dood.

als woorden schuren over de ziel breken korsten af die leegte maskeren van pijnlijke vuren denkend worden zíj jaren verdoofd dan wel verdrongen in vleesgeworden lichaamstaal en zijn kennelijk door een vroege duivel afgedwongen hoe zeg ik nog je mag er zijn als goud smelt in warm...

Mooi kan het leven zijn, mooi als je er voor open staat. Mensen die je tegenkomt, mensen die je uitnodigt. Net de laatste gast vertrokken. Ik heb echt genoten van dit weekend. Zo leuk ! en dat terwijl we elkaar nauwelijks kenden. Met zijn vieren waren we elkaar tegengekomen op onze gezamenlijk...

Als de bamboe bloeit bloeien ze allen samen en sterven staande

We kijken ons vragend aan, "Zijn dit alle dingen dan?" vertel je me dat het leven, alleen door glazen rinkelen kan? Het is ons niet interessant, als de ander woorden voert, die niet rappen in de black-box, van het zielen-rijm bestand Je bent me uitdagend, Sébastiaan, "Zijn dit alle...

Het is niet mooi verpakt zeg maar rustig lelijk in simpel bruin papier door hergebruik vol kreukels Op watten ligt een broche van eigen makelij de vorm van een hartje, hoe blind ben ik geweest

Hulpsinten en pieten heel goed opgelet: al jullie bijverdiensten vallen onder de BTW-verdiensten; en wel onder het hoge tarief, zo wil het kabinet. Beste Sint, geef hen een steuntje in de rug. Neem JP en zijn trawanten mee naar Spanje terug.

Gedachten kolkend waarvan water zwart gekleurd, Je bootje oncontroleerbaar meegesleurd, Een stem die klinkt, je van je keuze beroofd, Stoppen met denken, tijdelijk onthoofd. Met je hoofd de pijn teruggevonden, Opnieuw zorgen dat je bootje niet in het water wordt verslonden, Duizend gemeen fl...

ik heb er echt alles aan gedaan het mocht niet baten: met vingers gedraaid ijsgebeerd van kast naar muur. minstens een asiel katten uit een arboretum bomen gekeken ben zelfs bij de pakken gaan zitten, de kerstboom stond al kaal, echte van Giorgio Armani menig cliché verzopen ...

ik schrijf m'n eigen regels naar de letter boetseer een heilig, openbaar gedicht nee, eer mij niet, ik doe alleen mijn plicht afvalligen behandel ik als ketter ik overweeg slechts zaken van gewicht mijn omvang groeit, ik ben een binnenvetter de spanning tap ik af als gele etter ik druk me u...

Het is sadistisch om voortdurend te zeggen wat je van een ander vindt. Een enkele keer zal het voorkomen dat iemand zeer precies en eerlijk over zichzelf is, maar eigenlijk is met zo iemand niet te leven. Als iemand zegt: "Ik lieg nooit", dan is hij niet mijn vriend.

Toen onze mop een mopje was, Was 't aardig om te zien; Nu bromt hij alle dagen En bijt nog buitendien. 'Je bent een recht bedorven dier! Eerst at je, wat ik bood; Nu wil je lekkre beetjes En lust niet eens meer brood.' De mop zie hierop tot de knaap: 'Hoe dwaas praat gij daar ...

in raadselen verpakt samengehouden door stof omringt door aarde verborgen voor hen die zoeken zal het nooit meer doodgaan maar licht ademen voedsel zijn voor lot en dromen en zwaard voor slang en onkruid want zij zijn offer voor deze onsterfelijkheid

Jouw adem in mijn nek Mijn tong in jouw mond Handen die heerlijk strelen Kleren liggen op de grond Jouw mooie lijf is ontbloot Mijn borsten tegen je aan Je bijt zachtjes in m'n billen In het schijnsel van de maan Jouw geur zo intens lekker Je ogen kijken heerlijk zwoel En wij…….we...

Uit fictie en werkelijkheid ontstaan intense dromen met gevoelens van diepe genegenheid Als glas is jouw hart breekbaar, in stukken, zonder scherven te lijmen met tederheid Heb geen angstdromen, lief laat je niet steeds leiden denk aan het goede vertrouw, zoals ik jou

hakken wil ik tikken vorm laten groeien door weg te nemen als Michelangelo eruit halen wat er in zit laten vallen wegspringen wat overbodig is

De letters betekenen teveel om de leegte te schetsen die bleef na enkele woorden; 'iemand anders' en dan die naam --------------------------------- http://verlorenwoorden.web-log.nl