Alle inzendingen

Verschuilend achter emoties achter stress en liefde komen slechte momenten waar zondig beter klinkt wanneer het kruis opduikt. Het gevoel is aangetast je kunt jezelf alleen verwijten pijnzend achter schermen en je eigen stenen muurtje gifzwart is verlangen en heden.

De lach op mijn gelaat is weergekeerd Mijn ogen blinken, vertaald Mijn mond plooit zich tot een lach Verheven, gegeven, betaald Mijn lichaam spreekt, gedreven Door een leven van ontbering Gekastijd maar nog niet gesneuveld Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat Mijn handen verlangen...

Ik zie een jongen naast een meisje lopen, hij kust haar en zij lacht om het geval. Genadige dood! Zij kirren en zij hopen zij zien het kind nog niet dat hen begraven zal. ------------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1986.

Cut! Cut!. Camera’s uit! ‘Oké Wendy, ik wil een traan zien op je linkerwang. Op je rechterwang zie ik wel iets glinsteren maar daar staat de camera niet op, oké? Die spot op links weetjewel.Betere belichting.’ ‘Oké, Mikel, geef me even de tijd.Het lukt me gewoon niet. Er komen geen tran...

Hou mij toch vast laat me gevangen zijn heb mijzelf volledig in de hand en val in snedes uiteen brand merktekens in mijn bruine huid druk pennen door vlees smeul door onder as bedekt als sneeuw de donkere warme aarde met gras geel verdroogd groen in de wortels

De wereld is klein indien je niets te winnen hebt parels alleen in sprookjes te vinden zijn. Vermoeiend is de geest als je steeds aan alles denken moet waarom niet even denken aan helemaal niets? Een tijdbom in de rust lust is niet meer dan een behoefte -ik luister slechter- vraag en ...

Eindelijk herfst bladeren waaien met weinig woorden zoals al het grote in het leven aangespoeld diffuus licht je praat nog steeds met mijn hart straks als ik hier niet meer ben reis ik met je mee op de cadans van jouw hart

Dat alles is zo als het is, dat komt door de geschiedenis.

ze keken al mijn kleuren grauw lucht droeg minder vluchten wind verkoelde snel tot kou geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan fluistert zacht dat kon niet door...

binnengeknald misschien, voor een moment een leven vergald misschien ben ik dement ik heb een liedje in mijn hoofd tralala, hersens gestoofd het gaat er maar niet uit klok het leven in geluid en, voordat ik sterf zet ik morgen mijn dag in de grondverf

Ik krijg een heel naar gevoel bij dit bericht van de redactie, net zoiets als dat geprivatiseer van politiek Den Haag. Ellenbogend naar boven, schoppend naar onder, hoeveel tweespalt wilt u uw achterban toespelen, tweespelen ? Heeft de elite zich geroerd in het kader van wat weet de proleet van de p...

Er wordt gebeld. Ik doe open. Er staat een meisje voor de deur, volledig in het zwart gekleed. Ze vraagt of ze even naar de wc mag. Ik zeg: "Ja natuurlijk, dat is goed." Ze gaat naar de wc. Ik loop terug naar de kamer. Hoor een hoop gerommel op de wc. Wil het eigenlijk niet horen. Ze komt de wc ...

In een multiculturele samenleving dienen huidkleurige pleisters in veel verschillende kleuren leverbaar te zijn.

Verheug u in de nevel niet, Omdat uw oog die kan bemerken. De zuivre lucht, die niemand ziet, Ziedaar hetgeen uw kracht moet sterken, Niet wat zich zien en tasten doet: ’t On-zichtbre doet ons ’t meeste goed.

Een gulden met de kop van Johan Vlemmix... Nooit heeft hij zich zó koninklijk gevoeld Maar denk niet dat ik hierdoor -onbedoeld- Nou Bea's beeltenis met die van hem mix Munt uit jezelf met eigen munten slaan... Wat 'n mega-gaga-megalomaan!

ik lijd aan ons leven dag in, nacht uit eenzaamheid groeit als een gezwel ziet hij dat wel? o ja, hij heeft me lief door alles heen maar de wijsheid van een moederhart wordt ontkend voelt hij ook mijn smart? overgave aan wat is, waarbij het verleden en heden niet uitsluiten...

wolken hoog gestapeld tegen de blauwe koepel daaronder het weidse land mondriaans vervlakt spiegeling in strakke vaarten met statige roze zwanebloemen siddering in de zomerwind hooi in groen plastic gehuld ontheemde koeien vergroten de stilte in een levensgrote schildering zijn de viss...

Eindloos doorliep zij de tredmolen die onverminderd doordenderde beklom steeds weer alle treden in een gestage driekwartsmaat Tot zij dolgedraaid besefte niet meer te kunnen keren in deze doodlopende straat De sprong kwam plotseling met de schreeuw om vrijheid gevolgd door nieuw besef...

morgen zal zijn als wind stampvoetend tegen licht en zomer immer koel fluitend op vingers als een scherpe noordenwind snijdend door tranen koude lucht zal me plooien naar het graf van dode mensen met zachte beelden in mijn hand ver weg en dicht bij mijn ogen waar ik onafgebroken ...

als beleg zonder brood, als trein zonder wagons, als bloem zonder blaadjes, als mens zonder hart, als mij zonder jou ben ik niets en verandert iets tot niets dat in het niets verdwijnt...

Je wist dat zij dood zou gaan; Het was een kwestie van wachten; Eens zou die dag komen; Jullie hebben genoten van de laatste dagen; Veel gelachen, meer dan voorheen; Zelfs dingen gedaan uit je stoutste dromen; Maar de energie was op; Een dag van wegkwijnen; Wachtend op de dood; De doo...

De dood die eens ons allen wacht Ontkracht ons aller leven Geen enkele hoop op enig nut Want niets zal voortbestaan Het is gedaan, met u, voorbij Al voor u bent geboren Bij voorbaat al verloren Danst u anstig op onzinnigheid

Nog voor ik sterven moet zal ik me geven aan jou tonen dat ik niets ben dan het lijf dat van je houdt. Het bloed dat aderen voedt gestremd door zoveel jaren stolt in je blik van troost o mijn hart is te moe. De liefde die je moeder maakt verheft jou tot ware schepper als man zit er nie...

Een stofje veroorzaakte de onstuitbare drang om naar de hoeren te gaan.

vreemde ogen kijken laten ongenoegen blijken vervloeken me tot in de hel is dit mijn wereld wel ik kijk slechts door de ruiten van mijn geest ik kan nog niet naar buiten chaos is weer langs geweest mijn handen doen niet wat ik wil, mijn lijf verkrampt zodat ik gil ik eis mijn eigen...

Hellend gras dat golft met ferme slagen de zee als woest decor Mijn haren spelen mee met in mijn hoofd de westenwind die vogels vliegen laat Hij daagt me uit luidschreeuwend langs de duinen zijn zilte wilde manen kruipend over het land Roffels in mijn oren met vlagen strelend langs...

ik schrijf je een brief en nog één en nog één ik schrijf je hoeveel ik van je houd en hoe ik je mis ik schrijf je over de vogels die zo mooi zingen nu over de bloemen die nog nooit zulk een prachtige kleuren hadden over de muziek in mijn hoofd ik schrijf je over het licht in ...

Niemand komt aan mijn dinsdagavond. Geen bezoek, geen sportavond, geen telefoontjes. Dit is mijn avond. Om half 9 installeer ik me op de bank voor de tv. Ik schenk mezelf een wijntje in, pak iets lekkers uit de kast, zet mijn verstand op nul en maak me op voor een heerlijk ontspannen vrouwenavondje ...

mocht mijn geest stilaan verslijten m’n lijf verlangen naar een zachte dood mijn ziel naar verre einders reiken willen schuilen in een oude droom laat me dan los weer huiswaarts keren en wil mij niet vergeten

Begraaf mijn hart maar met je mee Want als jij sterft, lust ik Geen koffie meer, geen thee En geen bon-bon Die laat ik smelten in de zon En 'k schrijf jouw naam In chocola Geen rok draag ik meer op de knie Geen krul meer in m'n haar Geen lach hoor ik meer in m'n huis Jij was de vroli...