Alle inzendingen

'n Ballonvaarder nabij Margraten Kreeg onlangs opeens in de gaten Dat hij zonder mand De lucht in ging want Hij voelde zich erg opgelaten

een zachte herfstdag laatste mode op de fiets bijna de bilspleet

Kon ik nog maar even met je praten en je zeggen hoe ik me voel eenzaam soms met al die mensen jij zou weten wat ik écht bedoel Ik weet dat jij zou luisteren en je armen om me heen zou slaan me zou zeggen dat je me begreep en elke stap met me mee zou gaan. Ik weet vaak niet wat ik moet...

De wilg liet zijn takken diep en treurig hangen hield de stemming steeds stevig gevangen Het hele park zuchtte merkbaar opgelucht toen hij tot het bot werd afgeknot De wilg treurde eenzaam verder binnenin bloedden nog alle wonden Openlijk verdriet werd niet lang genoeg getolereer...

zwijg dan toch als jouw taal nooit meer de mijne zal zijn laat stilte de laatste letters maar opvangen reikende handen raken op een haar na zelfs het aller laatste woord niet heimelijk vormen lippen klankloos mijn gedachten in een luchtig "dag"

We hebben vaak zo’n moeite te zijn zoals het hoort doen wat men verwacht en binnen het sociale scoort We richten ons naar buiten van binnen nooit gezocht een onbegrepen beklemming volgt ons bij elke ademtocht Ik las een citaat dat mij als een lichtflits doorkliefde ‘God, bespaa...

wie leest mijn dromen nog na ’t afknakken van de tak in volle bloesem van vroege herfst verbannen naar een woordengraf

Ze krast zich open met elk voorwerp wat binnen handbereik ligt, tot bloedens toe. Ze verwond zich, tot bijna op het bot, heeft echter niet in de gaten dat ze niet de enige is die hierdoor pijn lijdt. Haar omgeving staat machteloos aan de kant, het is een schreeuw om hulp, die eindelijk wo...

Het kan niet, Marilena, Denk aan wat ik heb gezegd Het mag dan prachtig klinken, maar ze menen het niet echt. Ze doen hier veel met woorden Valse lucht is zeer in trek Maar aan daden, Marilena, is een hopeloos gebrek. Geloof me, Marilena, maar een meisje zoals jij zou het nimmer overleve...

Probleem voor Gluten naar men weet is dat lang niet ieder van ze eet Waar zij hangt plakt of klit in tijd ligt aan haar beklev’rige vastigheid d'al dan niet gemankeerde snelheid waarmee zij door ‘t darmkanaal glijdt Hoe snel rank of teer kan ik u dus niet raden maar een Glutentje...

Het huis heeft gekalkte kamers breekt in splinters altijd zelfs zomers woont er bij tijd en wijle een dichter hij belt nooit en zingt nog minder in de geheimzinnige afstand openen zich blauwe luiken als een muze ontlokt zij zijn gedachten buiten ver van waar bestendigheid de dag kan bevl...

het vraagt om aandacht maar ik weet niet wat struikelend miste ik het zichtbare deel van niets zelden komt dat voor want de zon gaat op voor niets niet op mijn ogen branden op het net gefocusd op wat was wat is geweest herinneringen zijn mijn zwarte gat breed cirkelend in kolki...

Wat moet je als alleenstaand mens allemaal niet doen om je zelf bezig te houden. Best moeilijk, dat kan ik u verzekeren. Toch weet ik dat als ik er niet op uitga, ik echt wel eens depri ben. Mijn probleem is echter dat ik eigenlijk geen zin heb om alleen er op uit te gaan. Hoe ik dit ooit zal mo...

In een ambtelijke omgeving wordt de uitspraak ‘Bedenk een list!’ vaak vertaald met ‘Schrijf een nota!’.

Onderbewustzijn prikkelt gedachten hersenfunctie verstoord onzinnige bedenksels pijnigen mijn verwarde hoofd Ik had het mezelf toch beloofd Maar realiteit en dromen botsen eens te meer probleem oplossend denken hoe kom je aan zo'n antwoord Ik had het mezelf toch beloofd Gevoel e...

Het is november en wij eten Nu van ons vetgemeste zwijn: De grote hammen en het klein Gesneden spek, en, niet vergeten, De lever en de fijne nieren, De dikke kronkelige worst; Het is wat zwaar en geeft ons dorst, Die wordt geblust met donkre bieren. Blaas even uit..., neem nu wat bonen, O...

verdriet en zielenpijn zwaartekracht van 't leven huiveringen vertaalt het zijn geen lieflijke zinnen vroeger is razend stilte in weerloze ogen getekend voor 't leven maar wilskracht waakt de stilte van mijn ziel tracht gedachten te overmeesteren dagen zijn nu grauw en grijs m...

Zij zaten aan de zachte tafel op het ovale terras hij ademde saffraandraadjes zelfs de zon speelt er graag Zij dacht aan blauwe riddersporen en hoe de tijd zal barsten Rond de kerktoren zwermden kraaien hij zei; ze overleven ons ach, weten is een erfenis een scheef gevoel aan de voet de...

De dagen worden korter, om half 8 is het al pikkedonker. Langzaamaan wordt het kouder,alhoewel ik gisteren nog 19 graden constateerde. Het waait, de bladeren vallen, zo ook de regen. Achter de televisie met een bakje thee bekruipt me ineens een rotgevoel. Gadverdamme, de feestdagen komen eraan. S...

Een kop thee. Met honing. Beslagen ramen. Regendruppels vliegen tegen het dakraam. De lucht is grijs. Geen wolken. Boomtoppen waaien. De mensen fietsen hard. Tegen de wind in. Een vrouw met een geel regenjack. Haar dochtertje met een roze regenjackje, achterop. Ineengedoken fietsend. Kijkend ...

fantoompijn voelt mijn rechterhand zoekend om zich heen is zo vertrouwd mijn verstand stuurt geen zenuw aan laat staan een spier - spastisch conclaaf- buigt zich zo om rede ratio zwerft alleen er is meer gesneden dan nodig leek

Stop het vechten en deze oorlog Kijk naar je vrienden Weet je niet waarom? Je roept ons alweer terug De nacht is lang En wordt steeds langer Het donker van boven Haat is sterk, Maar liefde is sterker We leven langer als we voor altijd liefhebben De maan moet zijn schaduw hebben En el...

in het Glutenland van Cactus en Papaver ziet men zon of ziet men zon niet feitelijk ziet de Gluut zon als maan in nevelen sterren wazig en van verre alles zweeft draait beweegt alleen de mens oh hoe draaierig staat stil uren eeuwen minuten tijden in rekening worden niet bekek...

Als aan de minimum eis: onsterfelijkheid, eeuwige jeugd zonder lichamelijke of geestelijk ongemakken, voldaan is, zouden we er eens over kunnen praten of het de moeite waard is je ergens voor in te spannen. ------------------------------- uit: 'Gedichten 1939-1998', 2000.

Vanmorgen reed ik van huis en een brommer sneed mijn auto op een haar de coureur, jong gespuis begon te schelden en riep “ik sla je in elkaar” Van verbazing stapte ik uit het was toch hij die mij niet zag maar hij balde zijn vuisten sloeg zijn helm tegen mijn ruit met ee...

haar naam begint vooraan het alfabet mijn naam begint met een zet het vormt een reden om samen te zijn zij is de druif en ik ben de wijn ik ben de dichter-fotograaf en lul maar het begin en eind de dingen aan elkaar geen suiker, bitter zoet en aspartaams vul jij me op, jij bent de uren gaa...

jij was mijn havik ik jouw prooi je ogen licht fixerend dodend mooi je greep mij toen ik kwetsbaar was mijn wil gebroken maar nog lachend naast je zat jouw ogen lazen regels wit die zwart het rood van liefde geven ik wilde langer blijven om met jou een echt gedicht te schrijven j...

ik schreeuw naar de zomer wil bloemblaadjes rapen jouw wang doen rusten in mijn hand onder de maan leg ik een spiegel wil sterren voor je raken maar de hemel valt in stukken wanneer een rimpel beweegt mijn vingers scheuren langzaam de rand van de lente, rozen zijn nog onooglijk klein...

pap, soms vraag ik me af hoe het met je gaat en hoe het is daarboven.. Speel je daar ook piano? Lees je de donald duck? Eet je daar ook nasi en is de printer ook wel eens stuk? pap, ik zou graag willen weten hoe het daar nu is en ik wil je even zeggen dat ik je ontzettend mis!

Het culturele erfgoed van die Fransen gaat bij voorkeur stijlvol door de maag. Ook paté van lever eet men graag van vetgemeste eenden en van ganzen. Niet enkel La Bardot, die ervan gruwt, krijgt nu dat erfgoed door de strot geduwd.