Alle inzendingen

Bespottelijk uitgedoste graatmagere trienen Zwart kijkend en vreemd lopend Bijna struikelend over hun eigen benen Daarna de homofiele mode-kunstenaar Die zogenaamd bescheiden en verlegen Maar in werkelijkheid strontverwaand Ook nog even het podium ophuppelt Niets zo erg als een haute-couture ...

De sinne tusken beammen skeinde yn pastelgleon fan mist bereaun loom dwalend ûnder brune blêden fan it wâld dat tichter by ús reinde It wulvjend gers trochlutsen mei fergeande paadsjes ferjitten natuer brânde wyld ferhoalen stil yn it fjoer fan in hâldende suvere simmerdei Met...

Woorden waarin we woonden werden leeg en oud enkel nog de daden blijven ons behoud. Ze zijn meerstemmig en niet steeds van glas en nooit komt er een morgen zoals die gisteren was. De vogels zullen fluiten, ook al kort de dag en schuiven wolken voor de zon en is er wee en ach, beden...

In de voorafgaande delen van dit essay heb ik een poging gedaan aannemelijk te maken dat alle ontwikkelingen op de wereld causaal bepaald zijn, dat ze een richting hebben en dat er een stuwende kracht in die richting werkt. Volgens het werkschema dat ik mezelf in deel 1 oplegde, zou ik nu moeten pro...

De populieren pluizen en hier in huis is het ook niet terwijl mijn kinds-kind zich naar het daglicht werkt, het vruchtwater twee dagen eerder naar de aarde deed vloeien o goden, geen infectie, complicatie als ik bidden mag, geloof en hoop ik in mijn wetenschap over mijn eigen zekerheden ...

Snel trekt een wolk de blauwte dicht. Grijsgrauwe kleuren van regen bewegen. Zwaluwen lijken verwonderd en licht: wiegende wind ruist door bomen en stegen: 't zomerse zonlicht stond me wat tegen. Zwaluwen dansen door dit paneel van schuivende wolken en grijsgrauwe kleuren. ...

je ziet er wat bleekjes uit vandaag ik zie het wel hoor die glimlach van jou die door wil breken alsof je ’t niet uithoudt zo onbeweeglijk stil te liggen elk moment gaat knipogen overeind wilt schieten proestend van de lach het is maar een grap je bent zo mooi zoals je bent zoa...

We waren ver van huis. Loop wat door, zei je zachtjes, kijk niet zo achterom, het zit ons niet op de hielen. Maar wat zijn dat dan voor stemmen, vroeg ik, en wat flikkert daarginds, dat zijn toch tekenen die niet bedriegen? Het komt niet deze kant op, zei je, dit is het goede pad en ver...

Iedere morgen na het nachtelijk slapen Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. Iedere dag heb ik haar weggegeven, Telkens één dag meer van 't eigen leven. Telkens een kortstondiger bewoner Zie ik haar belanglozer, dus schoner. Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden En de ...

Non-assertief gedrag kan (voor de betrokkene) ook 'positieve' consequenties hebben, met o.m. resistentie tegen gedragsverandering als gevolg. In de gedragstherapeutische literatuur krijgt dit aspekt - ten onrechte - nauwelijks aandacht.

glinsterend water rechts van haar het fruit wordt links gegist met uiterwaarden vaag vooruit tussen flarden mist de ochtendzon vangt haar blond en spint het om tot goud kleurt de kleine wereld groter onthult uitbundig onbebouwd een bankje langs het wandelpad nodigt uit tot weids genot ...

vertederd strijk ik haren de een zo donker de ander blond doe mij twintig chocolade vingers die blaadjes tot bloemen kleuren en ik smelt van puur geluk

je gang heeft nog de dreiging van een roofdier maar echt jagen doe je allang niet meer toen je niet voorbijging maar even later je de tuin in waagde werd je bang van mijn geweer was jij de opgejaagde en ik schoot alleen met water

de zon glanst in mijn haar ik zie je daar, mijn thuis met veel beloften ook in jouw ogen twinkelt licht en zacht is je gezicht in het openen van geloftes jij wilde niet nooit meer een man je eigen leven bouwen totdat het toeval kwam de fundamenten zijn gelegd je hebt je eigen ...

Dit wordt een tirade Tegen dichter's triade Een foutje, reageer heel relaxed Eenvoudig verandert men context. Kiespijn, of kies pijn Wil alleen mezelf zijn De dichter(es) echter wil niet Dat iedereen dat ziet. Eindelijk gebeurd, U heeft mij besmeurd.

je bent langzaam verdwenen stil uit mijn leven gegleden zonder een woord te verspillen was je laatste zucht snel vergeven de wind heeft je meegenomen naar een plek buiten mijn bereik met zonsondergang ging jij heen dat is nu de plek waar ik altijd naar kijk want in de diepte van de horiz...

Waar moet het met Europa straks naar toe, nu links en rechts het nee-woord heeft geklonken? De steun voor één Europa is geslonken en praten over grondwet is taboe. Past Europa slechts bescheidenheid? Of zit haar kracht juist in VERscheidenheid?

Een Don Juan uit Wassenaar Verwent heel graag de dames daar 't Is dat men het weet De man is - wat heet - Gewoonweg zelfs van zessen klaar

de stem des volks heeft duidelijk geklonken: 'wij willen hier geen Europese wet we hebben lak aan heel het kabinet vertrouwen wordt die lieden niet geschonken in Brussel huist de opperste sovjet ons antwoord is een zeer hartgrondig: NJET !'

Jij hebt een plekje in mijn dromen ‘s nachts breek je zomaar bij me in Dat zijn de allermooiste momenten Jij bent dan mijn held en ik je heldin Je warme beeld in mijn ziel bevroren Laten herinneringen steeds herleven Het onbetwiste en diepe verlangen Van mijn hart waar vlinders zweven ...

Wanneer men 'ja' tegen het leven zegt, en het leven zelf zegt 'neen', dan moet men ook op dit 'neen' weer 'ja' zeggen.

O, dit geluk bij u te zijn En al ’t andre te vergeten. Alleen te leven van het weten: En ik ben de uwe en gij zijt mijn! En geen verdriet of wensen meer; Een vreê, waaruit men niet kan dwalen; Een rustig hoorloos ademhalen In zuivre keer en tegenkeer. En oog ziet diep in anders oog ...

ik wil je armen om me heen je warme handen strelend langs mijn rug kus me zachtjes overvloeiend en fluister alle lieve woorden die er zijn omdat ik er op teer mijn lief op dein als ik vandaag de krant weer lees

Haar jurk zwaaide heen en weer, trachtend het ritme van de wind in acht te houden. Terwijl schoonheid naar de oppervlakte dreef, liep ze in al haar onschuld, over de veel te zoet ruikende bloemenzee. Voorheen dacht men dat slechts een god over water kon lopen, maar dat idee werd verworpen na het zie...

ik zie eilanden doelloos drijvend losgeslagen dobberende ikken in eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan ...

mijn ogen werden toen in dat jaar bedekt met rag van duizend spinnen iets gewaar het sprong in het oog zonder meer droeg ik vervreemde gevoelens van honger geurden jeugdrokken bij vlagen schaamte achter bosjes zonder denken onzegbaar met dauw iets omsloten en hoe blikte ik wel en niet z...

zoals klimmen naar licht van een blad aan een plant een struik de droom is een boom met uitzicht op zomer droeflottig is regen verdriet in de herfst onontkoombaar in rood want kaal is dood het ging over hopen lente zal ooit winter gaan slopen en dan..

De schaduw lengt haar lange tong likt gretig naar het vluchtend licht dat voor het gulzig donker dicht behoedzaam kruipt langs roversjong Het duister dat haar lijn verdrong haalt vloeiend uit naar `t evenwicht dat gloeiend groen een glooien richt op smaragd bestreken horizon Een schim sc...

Van man´lijk rijm zeg men soms wel:´t staat. Zo noemt een ieder dat die in het rijmen bekwaam is. Tja, dat zijn van die geheimen die dichters delen, doch wat mij ontgaat is waarom mijn geslacht voor zwak doorgaat. De heren, ach ze zien ons zo bezwijmen. En maniakaal als zij hun zinnen lij...

geef dagen een tijd mee die eeuwen kunnen zijn zelfs vogels leven langer en ontstaat een oudste eik dik en vet geworden zo jong en slank geboren het is ontstaan uit liefde waarmee ik nu leef en de dagen tijdloos maakt