Alle inzendingen

Op weg naar dichtbij waar jij aan mijn zij mijn hand zal nemen en ik mij zal losrukken en terug zal ijlen naar afstand.

Een paddestoel vlakbij Stavoren Kan mij echt geweldig bekoren 'k Weet niet hoe die zwam Daar ooit terecht kwam Maar 't ding verdient zeker zijn sporen

Korte rokjes, blote buiken Bruine benen alles mag Gespierde lijven, verbrande koppen Genietend van een warme dag Flirtende mensen, zwoele blikken Terrassen zitten overvol Stille verlangens, opwindende kriebels De hormonen slaan compleet op hol!

Als je het veld betreedt, je winnaar waant wanneer de race nog lang niet is gelopen, dan moet je dat vrijwel altijd bekopen. Eén tegentreffer en vertrouwen taant. Want wie te vroeg juicht, heeft zich vaak vergist. Een wedstrijd is nooit vóór het eind beslist. ---------------------------...

De eerste opgave die we ons in de vorige inzending stelden, was aannemelijk te maken dat alle ontwikkelingen causaal bepaald zijn. Een tamelijk absurde opgave eigenlijk. Het gehele bouwwerk van wetenschap en technologie, al het menselijk denken en handelen is gefundeerd op de hechte samenhang van oo...

Ik ben de kale plek in het bos mijn voorvleugels zingen als ik opstijg hoor ik de ozon gapen en maak ik krekels jaloers ik beloof wat tijd te vieren op weg naar vrijheid noem me een beest maar ik zal aan de hemel voelen

onbezonnen koppels op warm zand tekenen de lucht vol van verlangen het steigende water brengt hun steeds dichter en dichter richting duinen in een waan van verliefdheid houdt een meisje een schelp tegen haar oor luisterend naar de ruis het geluid van een andere realiteit.

Zoals bloemen in de bladeren bloeien hun bladeren als kronen dragen en dan door voeten vertrappeld worden zo leef ik er zijn lentes en voeten en keer op keer zal ik weer bloeien ...

Vervlogen dagen De dagen, maanden en jaren gingen geruisloos aan hem voorbij. Zijn stille aanwezigheid was gaandeweg vanzelfsprekend geworden. Nieuwe bewoners kwamen en gingen, maar de man leefde rustig verder, schijnbaar ontsnapt aan de tijd. Wel was hij wat meer in zichzelf gekeerd, alsof hij o...

Over scheefgezakte zerken Hangt het zilver Waas van de maan De nacht verlamt de tongen Hij danst onder stroom In het kerkportaal Onder de spitsboog Op de marmeren grafsteen Glad als een sidderaal Hier waren demonen rond In een te wijd kostuum Met larven van lust in hun mond Hij su...

Dit wordt een droef gedicht. Ik weet niet goed waarom ik dit geheim ophoest, maar sinds een maand of drie geloof ik meer en meer dat poëzie geen vorm van naastenliefde is. Eerder een ziekte die je met een handvol hopeloze idioten deelt, een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt en ...

Er zijn toch van die dagen, ze staan ból van activiteit dan word ik bijkans gedrágen en voel ik heel geen spijt da'k de vorige dag niks deed. Die dagen vliegen om.... Er zijn ook van die dagen die deel 'k maar door twee, ik doe een beetje wél wat en ook een pietsie néé, die dag...

hij heeft zijn jas van duizend dagen aan touw verhangen huid en huis verkocht voor kostbaar diamant loepzuiver van het eerste water als dagelijks brood eet hij groen gif een rubberen slang tussen zijn metalen lippen ademt solderend gas in keel en longen binnen ...

Mijn vrouw is een echte Vrouw van Nu (voorheen Vrouw van het Platteland). Ze bestaat in provinciaal verband al 75 jaar, gezien haar leeftijd nogal cru! Mijn vrouw is meer dan multi-actief. Haar groene vingers raken niet verward in zeven-, klaver- of groot hoefblad. Ze is, niet onbelangrijk,...

Een traan drupt over mijn wang Ik proef de zilte smaak Nog altijd ben ik bang Dat ik mensen kwijtraak Durf me niet te geven Hecht me liever niet Die angst is nooit verdreven Sinds hij me achterliet Ik blijf liever op een afstand Laat niemand echt dichtbij Soms lijk ik zelfs wat arrogan...

niet alleen een beroep doen in slechte tijden je moet hem ook in goede niet mijden wie zich durft over te geven voelt elke storm gesust en vindt in het verdere leven waar nodig, de rust

angst zweette kou waar ik handen verwarmde tastte naar duister verloor haar houvast loste op als vermist ik ben mijn verleden maar nevels sluieren tot vaag en alles vergetend niets willen weten dan alleen maar vandaag rest slechts mijn blad dat haar dagen heeft gehad ik breek ...

Achteruitgezet, Uw wet schrijft integriteit, De kiezers lijden. Gevoelens geplet, Emotieloos geplaveid Mijn plek bestrijden. Toch, eens, onverlet Heb ik aan iedereen schijt, Niet te vermijden.

Het zicht door half gesloten ogen Vaag maar vol verdraagzaamheid Zacht en vredig ingetogen Onzichtbaar in aanwezigheid Kleuren als een silhouet Op mijn netvlies vormgegeven Geborgen in een amulet Meer in't zicht dan toegegeven Wie het ziet zal minder dromen Puur en echt maar onv...

Als alles is geschapen volgens plan, Zoals u denkt, Maria van der Hoeven, Staat Darwins theorie op losse schroeven Wat ik natuurlijk niet geloven kan. Want stel dat al wat is echt is gepland Hoe kan het dan dat u minister bent?

Buiten malende gedachten te kunnen staan Vrij en los van het vergruizende stenenrad Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan Binnen in de wind en boven de lage stad Als een vogel vliegend boven het perspectief Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht Boven stille muren zwevend, beproe...

A: Van een scheurkalender: Eenvoudige mensen houden van ordening, maar een genie beheerst de chaos! B: Mijn favoriete genie is Archimedes, altijd al geweest. Vooral dat "geheel of gedeeltelijk" klinkt al zo plezierig. A: "Geheel of gedeeltelijk"? B: Ja, de stelling ging ongeveer zo...

Ik heb me met taal ingelaten. Daarbij was ik gewaarschuwd dat de taal zich niet leent voor overpeinzing en subjectieve belichting. Zachte woordkeus zou nog iets kunnen verbeteren, maar dodelijke ernst is moeilijk te camoufleren. Zelfs een humoristische verwijzing naar menselijke zotheid heeft de kie...

Op mijn stamkruk en later dan dertig biertjes voelde ik me ziek en maar denken dat er een verkeerde tussen zat Met houten kop tussen stuur groette ik vriendelijk een boom om met neusgaten vol airbag voorzichtig te worden weggevlogen Onder feestverlichting van toeters en bellen bel...

Sluit je ogen en val Volg die traan En glijd weg Op deze eeuwige pijn Voor de laatste keer Sluit je ogen en sterf Binnenin breekt je hart Een nog nooit ervaren pijn Neemt je in de macht Voor de laatste keer Sluit je ogen en voel De pijn stromen door je lichaam De gekmakende herin...

Verloren staar je in het niets Je ogen wenen stille tranen Een kilte trekt rillend voorbij Als versteend in grillig wanen De verdoving vult je lichaam Je sluit de wereld even dicht Het duister neemt haar mee Naar het zachte stervenslicht Verloren staar je naar haar Je allerliefste is ni...

Veel kranten hebben een kunstcriticus in dienst, zoals alleenwonende, brave boeren een valse waakhond houden.

Hij is een boer, maar hij is mooi. In al zijn jeugdige ouderwetsheid Is er geen zweem van vaag- of fletsheid, Want alles is van ’t best allooi: Het zwarte pak, de zwarte hoed, Zijn gouden haar en gouden knopen, ’t Bestikte hemdsboord omhooggekropen, Staat alles fleurig en is goed. ...

vraag de dagen naar hun doel werk de weken ga vergeten hoe de maanden zijn alleen de jaren tellen als groeven in je handen het plooien van je huid rimpels in je wangen zo leeft de tijd zich uit

GVD (GOD VERSUS DARWIN) Aan Maria Van der Hoeven Het G-woord is de wetenschap een vloek Want het bewijs dat er geen Opperwezen is Dat g slechts een der zwakste hypothesen is Is al geleverd: einde onderzoek De schap van 't weten buigt onder 't gewicht Van evolutie waaruit G geweken is T...