Alle inzendingen

Het verrukkelijkste voordeel van complete kaalheid is dat je de sneeuwvlokken ook kunt hóren vallen.

Ik ben boos, gewoon boos. Omdat ik de krant opensla en zijn naam zie staan. Waar? Op de overlijdenspagina. Het had niet gemoeten en het had niet gemogen. Het is weer die gemene ziekte die kanker heet, die opnieuw een mens te pakken heeft. Veel te jong als je begin vijftig bent. Genoeg strijdlust,...

Als ik, aan 't eind van mijn dagen, m'n ogen sluit, hou me dan vast. Blijf dan bij me, voor heel even, meer dan dat kan ik je niet vragen. Deel met mij dan de laatste uren, met de liefde die bij ons past, zo was het immers ons hele leven. Onze liefde, het zal eeuwig duren. Als de dood ...

na eenentwintig jaren bracht ik hen het bos in geblinddoekt met broodkruimels in hun zak (waarop ik al mijn vogels losliet) en nog keren zij weer. ---------------------------------------------- uit: 'Alleen maar het gevoel van leven', 1977.

Winter schuilt in haar gebroken vleugels Met zachte tederheid verbergt zij haar tranen die zacht stromen Ik zit en luister naar 't lied van de zwaan dat spreekt in mijn hart verlang naar warmte ik wil haar stem horen 't Verdriet dat sluimert in 't lied van de zwaan die nooit lie...

jij woont in de stilte van thuis danst in de stofjes die dwarrelen in de zon kleed je in passende kleuren spreekt zonder stem een welkom in jouw zoete geuren zacht zijn je handen vol passie je tanden als je bijt en je nagels mijn lijf doen ontsporen weer dendert de trein vol li...

Niemand kan meer van je houden dan ik van jou deed Niemand zal ooit meer strijden dan ik voor jou streed Nooit zal ik voor iemand voelen wat ik voor jou heb gevoeld Nooit zal ik het gevoel meer hebben dat het zo is bedoeld Ooit zal ik hopelijk begrijpen waarom het niet mocht zijn Ooit...

Schoon nimfelijn, ach mind' je mijn*, wat zoude ik al versieren* om naar mijn wens deez’ ledentjens zo welgemaakt, te sieren. Met blinkend goud of paarlen zoudt gij voelen ras belasten uw halsje zoet, zo kraal als bloed* daarom niet beter paste. Ik zoude u kleên* met keursjes reen...

Politici, ze roepen over dreiging en zaaien angst voor wrede terroristen, voor bomaanslagen, samenzweringslisten, gevaar, waarom het volgens hun partij ging. Mijn vraag aan die controlegeile dwazen: Door wíe wordt hier de boel nou opgeblazen ?

achter de veilige spiegel ligt het schrikbeeld van de andere wereld vertel me spiegel het meest vreselijke van de andere kant de spiegel omdraaiend gaapt het zwarte gat je groot grijnzend aan fluisterende echo angst voor de angst van je angst je bent maar alleen ook al zijn er ...

Sinds ik ben begonnen in jamben te dichten, ga ik meteen na of de metrums wel kloppen bij presentatoren en in krantenkoppen. Ik kan me haast niet op iets anders meer richten. Ter afwisseling op mijn jambische leven, heb ik met plezier amfibrachen geschreven.

Op ’n dag, ’t was bijna kerst, zei Nijntje Pluis haar baasje: “Dag Nijn, al ben je een konijn, vandaag ben jij het haasje”. Toen aaide hij haar velletje, haar buikje en haar hals, en dacht: ze is zo wit, zo zacht, en ook zo heerlijk mals. Hij zette haar toen zachtjes neer en nam...

berichten uit het noorden rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt als geblaf een keer op de zeedijk dat ik ze hoorde als een klein hondje op een boot veraf steeds dicht bij zee zoeken zij hun overwinteroorden waar het gras hen tot het voorjaar voer verschaft berichten uit het noord...

rondeel (zwarte ibis) een zwarte ibis in de polder van Huisduinen een winter lang in dezelfde sloot die smal was, maar blijkbaar steeds voldoende voedsel bood voor een vogel, zo ver gevlogen en zo groot zie, hoe de vogelaars met verrekijkers door het weiland struinen gaan over het pad tuss...

Wanneer de nacht de dag inhaalt en zij jou dichter droomt, tekent vorst in het schijnsel van sterren ijzige bloemen op beslagen ramen een prachtig boeket spreekt nooit gesproken woorden en groeit naar morgen, waar in een glazen vaas gisteren snel verdort, langzaam bedekt een witte laag ...

naar: "We zijn dan eerst met den trein heel Noord-Holland doorgerammeld van Bloemendaal naar den Helder en hoe mooi onze Provincie ook mag zijn, in ’t volst van de lentepracht wordt zoo’n reis ten slotte toch een beetje benauwd, vooral in de beruchte boomloze streek benoorden Schagen." ...

Fonkelend als een diamant Een traan op weg naar beneden Met daarin het beeld van jou Langzaam uit m'n ziel gegleden Glinsterend vocht op mijn wang Een zee van opgehoopt verdriet Het gemis gevormd in elke druppel Vanaf het moment dat jij me verliet Mijn hart huilt en schreeuwt om jou Ma...

de kleine hond snurkt in de stille winternacht snatert zelfs geen eend

Mijn woord zend ik als klank om jouw snaar te raken. Ik zal het je alsmaar schenken, jij zal er altijd plaats voor maken. Ik zet je bewust in mijn dromen: groot is mijn diepste wens om dichter dan dichtbij jou te komen. Alle hardheid in het bestaan zal met een aanraking vervagen. Een knap...

Kom binnen Doe of je thuis bent Doe het voor mij Doe wat je thuis doet Geneer je niet Alleen jij, voor mij Doe wat je thuis doet Als niemand je ziet Maar dan voor mij.

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.

Zomaar toch in mijn buik steeds gedacht niets voor mij tot ineens het inzicht kwam kinderen passen ook bij mij een klein wonder groeit en beweegt dartel rond vol spanning wacht je af tot de dag dat ik je op de wereld zet je in mijn armen sluit en spoorslags weet je hoort bij mij!

Ma, jij was het schuim van de zee, die het zeewier met zachte hand streelde. De zon, die door de wolken priemde, om de bloembollen tot mooie bloemen te laten ontwaken. De stroom, die in alle bescheidenheid, naar de zee vloeide, om het zoute een zoete smaak te geven. Een zacht briesje op...

rouge kleeft aan de wangen van de stad er is nog geen traan gelaten als de eerste tram haar spoor trekt je gelach klinkt als het verdriet van morgen en de wind blaast gaten in mijn borst

de tafel het raam terug in de tijd toen stilte nog bestond de punt van de pen in inkt gedoopt het wit dat wachtte vond de tafel en stoel van eikenhout waren nog één geheel ik telde de kralen hoe roetste het raam met rood en groen en geel

Een knikje was voldoende geweest, zoals ze altijd weinig woorden nodig hadden. Met stoeltjes, parasol en zonnebrillen waren ze de lift ingestapt. In de hal kwamen ze de conciërge tegen, die afkeurend had gekeken naar wat ze allemaal meesjouwden. Nanda had vriendelijk gegroet en Han in zijn hand gek...

Ze trouwde, maar omdat ze maanden later nog maagd was door geremdheid van d'r man, bekende zij: 'Een kind krijg ik ervan. Doe mij een lol: bezoek een psychiater.' Zodra d'r man aan haar verzoek voldeed, verklaarde hij: 'M'n weerzin is een grote; ik schaam me steeds, als ik me moet ontb...

Als los zand gleden de dagen door mijn vingers en in mijn hand bleven keer op keer de parels soms dof soms glanzend ik ontving steeds met verbazing en reeg dankbaar alles tot een snoer van vele vreemde jaren.

Jij maakt mijn landschap helder in hoe de hand het landschap langzaam langs de zuiderramen sponst en zeemt waaraan abeel en konifeer geheel zijn helderheid ontleent. Geen zicht kan helderder een in zicht zijn voor als het sneeuwen wil, weldra en alle wonden in de witste witten dichtgedek...

Bouwval. Wrokkige muren proberen de vermolmde vensters te dichten. Haatdragend roepen ze de straffe wind om hulp. Maar niet de wind, een ijle zonnestraal valt binnen en glanst een rechthoek van zilver om glas. Ik pak het lijstje op. Hartverscheurend zwart-wit, weerloos, onwetend he...