Alle inzendingen

Ze lag al heel lang zo te slapen. Als ‘t ware aan het bed geklonken en in ’n diepe slaap verzonken. Ik zag haar haarscherp, rook de lucht. Iedere zucht geleek een hemelvlucht door gaten in haar ziel. Ze viel, zo zacht, zo onverwacht ze viel in 't kussen zacht, zo zacht, ...

De boef sprak, ik steek je de loef af, ik koop mij een pistool, want na gebruik levert mij dat in elk geval nog wat euro's. Ik bewaar mij de bon, want als men mij pakt hoef ik niet te soebatten voor poen. De wet in dit land is zó voor elkaar dat ik het geld, voor de diéfstal uit...

Op de step je vleugels uitslaan dichtbij bruisend Amsterdam huizen te kust en te keur zichtbare sporen van de veemarkt marktstad in volle glorie altijd Reuring in de stad polder om de hoek Purmerend het kloppend hart van Waterland

Ik heb vannacht een python gekust Een donkerzwoele kamer, ik en nog één: een onbekende vader van een onbekend kind die zich met pikzwarte irissen dom hield en blind, die listig in het duister tastte Er hing een slapend, roodoranje licht als een ketelhete schemerzon omzwachteld ’s nac...

bij te veel gasvorming drijft de lebmaag naar boven diarree is vaak het gevolg humeurigheid en droevig geloei gebrek aan eetlust, geen melk zorgvuldig dus, na eerst ontsmet een snee gemaakt, de lebmaag beetgepakt en op haar plaats geduwd vastgemaakt met oplosbaar draad vier magen weer in ...

groen gras blauwe lucht geuren zoals nog nooit eerder geroken dwarrelen van bladeren druppelen en suizen van watervallen vrolijk gelach warme zonnestralen die kinder ogen doet glinsteren een hemel, paradijs voor mij

Wanneer je iets annuleert, hoef je het niet meer, wanneer je op iets speculeert verwacht je toch een enkele keer dat je béter uit de strijd komt. Als men ooit ging duelleren was dat om eigen gewin. De vrouw waar het om draaide moest en zou bij eigen gezin, de zwakste dolf het onderspit. ...

Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht. ..met mijn ogen dicht, vlieg ik in het ledige, met mijn vleugels van devotie, diep in mijn emotie, zonder voorbestemde route. Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht.

tjilpen van vogels tranen over mijn wang hoge eiken dorre bladeren op de grond het regent een geur van bos tijd staat stil mistig en vol geheimen geheimen van mij problemen die ik niet kan ontvluchten waarmee niet valt te leven verdronken in een diepe zee vol van gevoelens m'n l...

Dan zeggen mensen heel verbaasd, Er zijn toch ook nog anderen, die van je houden, om je geven? En niemand snapt of wil begrijpen Dat ik niet aan het zoeken ben, naar mensen die nog om mij geven. Ik ben nog maar een kind, een vrouw mag ik mij nog niet noemen. Misschien een losgelaten meisje...

mijn zinnen smelten weg en wrijven woorden in mijn handen vol van beelden en bloed vergoten in de strijd de klok verzet de tijd ik denk alleen te dromen maar word geen seconde wijzer eindeloos gevloerd vol van leegte en vluchtend van het stukgeslagen leven ik denk aan scherven...

Als het, zoals sommigen menen, op grond van kansberekening niet uitgesloten is – misschien zelfs zeer aannemelijk – dat elders in het heelal intelligent leven bestaat, hoe groot is dan de kans dat wij daar ooit mee in contact zullen komen? Wij tasten al jaren met radiotelescopen het heelal af om...

Zwijgende herinneringen aan weleer, van blauwe luchten en stil geluk, vervagen snel en vallen stuk. Op je graf leg ik een roos neer.

Toevallig zag ik gisteren op de bodem van een vijver het bleke gezicht van mijn grootvader liggen. Hoe het kwam weet ik nog niet. Vissen zwommen er keurig omheen. Het was of hij zijn bril maar weer had op gezet: dwars door zijn gesloten oogleden keek hij naar de wolken. en naar mij. Al w...

je melodrama is compleet ik mag niet eens meer weten hoe je heet jij liet me liefde smaken wist mij te raken dieper dan mijn ziel omdat ik voor je viel je sprankelt nu op podia met vrienden die je kiest ze weten niet dat jouw magie ook hen bevriest je hebt geleerd daarmee ...

We wisten wel: ooit komt beslist de tijd Dat robots alles van ons overnemen Als zoiets 'ooit' komt geeft dat geen problemen Maar nu gaan robots voorop in de strijd Zo komt het langgevreesde en -verwachte Als het zover is eerder dan we dachten

Mijn vrouw vroeg voor de 3de maal: "Bloeien de sneeuwklokjes reeds?" Het voor de hand liggende: "Kijk toch in de tuin!" zei ik gelukkig niet. Bijtijds dacht ik: eigenlijk is de vraag vol verwachting, het zien definitief. Ik echode dus: "Ja, zouden de sneeuwklokjes reeds bl...

Verdwaasd Geschokt Verbaasd Hoe is het mogelijk? Waarom nou juist zij? Plotseling Onverwacht Zonder melding Ze heeft niks fout gedaan; waarom is haar leven zo abrupt voorbij? Verdrietig Gebroken Nietig Wat nu met haar twee jongens zonder papa... te jong stierf ook hij. Ve...

Wanneer morgen minder meer is geworden, pak dan zacht mijn handen en volg teder de lijnen des levens raak de palm van mijn hand heel even aan, zomaar, voel mijn warmte en lees de liefde in mijn ogen, proef verborgen hartstocht in half geopende lippen, vind mijn ik in jouw zijn, flu...

Droom maar, lieve meid, droom maar Droom van landen overzee Van een door kaarsen verlicht diner Van zachtjes strelen door je haar Melodieus geluid van een gitaar Van salsa in een druk café En vul daar dan je dagen mee Droom Spaanse passie, gitzwart haar Maar als de zon ‘s ochtends ver...

Een zwartgekleurd verleden Bekadert mijn bestaan als een donker kaft Van een zwaarlijvig boek Dat stoffig ergens uitrust Erbinnen dansen letters tot een mooi verhaal Illustraties als een meesterdoek Begeleiden klare taal Met gekleurde strepen Het is een feest daar in dat boek Het spra...

Hoe mooi had het kunnen zijn Als sommige dingen In een ver verleden Niet hadden plaatsgevonden En ik dus Omonwonden vast kon stellen Dat tot op heden Er nooit iets was gebeurd En geen ‘Niet getreurd’ Of ‘Hee het komt wel goed’ Niet dus

Doodgaan is zo pijnlijk Ik weet het Doodgaan is ellendig Ik vertel het Doodgaan is te erg Ik zeg het Om ermee te leven

Ik schrijf een dagboek aan mijn goede vriendin Hoi Anne, zet ik er in ik vertel aan Anne alles wat er gebeurt die dag. en er is niemand anders die dat dan lezen mag. Anne kon niet zoals alle andere kinderen en ik Vrij en fris de lente ruiken en ze was pas twaalf net zoals ik en toen ...

Op overdagse wolken schijnt altijd de zon Ze vormen zichzelf, groeperen Ze huilen hun regen leeg, pakken samen De draad weer op door te condenseren Ze compenseren de gaten in de lucht Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht Drijven als een warme deken richting de koude nacht Omarmen gou...

Ik ging als een trein Ze reed een avond mee Later gaf ze aan: ’t Was wel leuk maar ik ga Niet langer met je mee Wat nou ‘wel leuk’ Ik ga als een trein Nou goed, als je dit zo zegt; prima Ga maar, fijn Alleen ik kan niet stoppen nu Dus wacht nog effe voor je gaat Nee zei ze, ik ...

Tussen de maan en de sterren ontmoet ik je weer vannacht wat heerlijk om te weten dat je daar telkens op me wacht Tussen de maan en de sterren lopen we hand in hand over het pad dat liefde heet naar een prachtig dromenland Tussen de maan en de sterren is elke wens een waarheid zelfs di...

Verbaasd, verdwaasd Wat gek en raar en o wat trots Te gek om waar te zijn Hoe waar kan het nog worden Alsof ik goed genoeg zou… Of kan ik het dan toch zijn? Zou ik het dan echt kunnen? Of ik goed genoeg ben Of dat ik het kan worden? Met mijn eigen ogen goed gezien Ik sta in een top-10...

Ik werd me bewust pas na duizend en één dag ik besefte het voor het eerst ik deed maar wat al die tijd Nu lijkt iedereen bewust waren ze het al en al die tijd? De spiegel reflecteert nu een ander beeld moeilijk te begrijpen maar het was er al al die tijd

Zo wit als een porselein, emotieloos omdat het zo gemaakt is. Het raken van de vloer zal je nooit vergeten, de rode druppels langs het gezicht. De kracht die je mij geeft zo fijn, of heb ik het toch mis? Mijn gedachten zijn bezeten, je leven voor altijd belicht.