Alle inzendingen

Vandaag zou je negenenzestig zijn geworden helaas mocht dat niet zo zijn op je achtenveertigste ben je gestorven na een leven met ziekte en heel veel pijn. Ik heb je veel te kort gekend jij was volwassen, ik een kind en als ik op het kerkhof loop is er alleen een steen die ik vind. Jouw ...

Als er een ramp gebeurt zijn er altijd twee dingen die niet werken: God en de overheid.

II Nooit glijdt een verstandig woordje Van die rozenlipjes dijn; Die moeten maar zonder pozen Aan het schertsen en kussen zijn. Die moeten maar altoos lisplen: `Jij bent de liefste mijn!' Maar meen je dan, dat dit immer, Mijn schatje, genoeg zal zijn? Ga ik aan het redeneren,...

Polsstokspringen, stekelbaarsjes vangen, verstopperetje spelen, wonderen ontdekken, zwemmen in de tochtsloot, aan een 2-cents ijsco likken, op de boerderij logeren, schotsjesspringen, het leven is èèn bries geluk! Een studie beginnen, vechten voor je papieren, een vrouw veroveren, ...

Je leven overstroomd zorgen aangespoeld vereeuwigd verdriet.

nog nooit zo'n ramp gezien zoveel doden tegelijk ze blijven op je netvlies overal ligt een lijk we zijn verbijsterd en stil op grote afstand maar raken er niet los van ons hart brandt hoe kunnen we er zijn voor al die mensen, die waanzinnig zoeken naar geliefden in het puin he...

Op een nooit geschilderd schilderij staat ze met een lach. Wanneer je stil bent, hoor je haar denken: ‘Schilder mij, maak mij tot iemand!’ Achter de ezel zit een man. Hij maakt een zelfportret van een vrouw, moet soms lachen om de werkelijkheid. De vrouw doet iemand na, niemand die ...

Haar hoofd, hou ik tussen mijn handen geklemd. Haar kijk ik diep in de ogen, en ik vraag me af… Zal zij ooit de mijne zijn? Die vraag, kan enkel zij of ik beantwoorden Ik smijt de foto weg, een beeld is rap vergaan Ja, de laatste loodjes wegen het zwaarst

Terwijl op oudjaar - volgens oude Vlaamse traditie - de zangertjes van deur tot deur iedereen de beste wensen toezingen, lees ik de krant. Een extra dikke uitgave. Vooraan drie pagina’s ellende over de verwoestende tsunami met een noodkreet om dringende hulp voor Noord-Sumatra: een plaats zonder ...

Tere krokusjes groeien door de vorstlaag heen een natuurwonder.

De golf van ellende die de aarde overspoelt. Het machteloze medeleven met een leven rond de dood. Wat is het erg... is het weg? De gruwelijkheid van de grote getallen. De cijfers die nooit nummers worden omdat het mensen zijn. Wat is het erg... is het weg? De kleuren vullen vlug h...

Zie je mij in de verte staan? Starend naar een sterrenbeeld. Ik ben zo eenzaam, zo alleen. En terwijl de sterren flonkeren in de zwarte nacht, vraag ik mij af: Zie jij mij staan? Stil ben ik bij je weggegaan, ik wou je niet meer zien. Maar nu ik hier zo eenzaam sta, voel ik een harde dwan...

Zo vieren wij het nieuwe jaar met een ren en duik naar elkaar van het frigo toilet naar bed naakt klappertandend van de kou maar dat is slechts een moment dan sluit het dons zich over ons ontdekken we een lichaamslijn die onze beide lijven huiver strelend snijdt voeden we ons met de illusi...

Ontdoe je van de scherven dit is een nieuw begin ontdoe je van de kerven negeren heeft soms zin Vergeet de slechte zaken doe of ze zijn vergeeld vergeet je druk te maken als 't spel is uitgespeeld Begin de lei onschuldig geschoond van alle kwaad beg...

In het verrukkelijke water zwemmen met de vrouw en kinderen om mij heen De vrede had niets van een requiem en betoonde zich toen nog niet zo gemeen Plots een hoge golf en daarna nog één en ik vluchtte in paniek naar het strand om mij klonken schreeuwen en geween ik rende…Twee kinderen a...

De liefde laat ons zweven Op wolken rond dolen Samen laten wij de liefde beleven Ver van het rumoer verscholen... Steeds verder laten we ons gaan In een oase van passievuur De liefde vult ons vurig bestaan Onze lichamen laten smelten dit uur... De liefde laat ons de passie beleven Twee ...

Pijlsnel rent de haas door hardbevroren weiland voor zijn doodsangst uit.

Breeduit in de speeltuin ligt de tijd onzichtbaar als een wolk waaruit het angelus van kinderstemmen klinkt. Handen slaan op onbestaande ballen, monden happen in doorzichtig vlees. De tijd, geduldig, laat zich sarren als wolk van een hond in wiens grijs een oude wijze wrede godheid woont...

je woorden zijn geboren je liefde prenataal ik mocht bij je ontsluiten je was niet meer te stuiten opende verbaal je lach wiegde mijn zinnen voeden kwam van binnen lente dartelde terwijl de stofen in het frisgroen buitelden en tegenspartelden we groeiden zomer in een warm samenzijn ...

Zij ligt daar als een vers geschilderde Rubens broos, breekbaar nog niet opgedroogd de warme verf nog kneedbaar warmte voelt door alles heen het dekbed golft even als haar adem rustig puft zo warm zo lief haar gezicht zo vredig ogen voorzichtig dicht toch is het alsof ze kijkt ik ...

Wanneer je aan de vloed ontkomen bent Dool je nu half verdwaasd tussen de lijken En bukt je keer op keer om goed te kijken Of je misschien nog één van hen herkent. Want je moet weten waar je liefste ligt, Dat is jouw identificatieplicht.

Ik wens een ieder een gedichtelijk 2005 met respectvolle geborgenheid in veiligheid gegoten

Het is een misvatting te veronderstellen dat mensen altijd het maximaal mogelijke willen.

Waarover zal ik zingen over regenjassen over het lover van geboomte of zal ik van de liefde zingen Waarover zal ik zingen over vliegmachines blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht of zal ik zingen over de liefde Over auto's over steden en historie of zal ik zingen over de liefde ...

De goede voornemens voor het nieuwe jaar staan strak geformuleerd in de computer. Als hiervan één tiende wordt gerealiseerd, bloeit er iets super schoons op, voorwaar: Het in elkaar slaan van hersens en zakken, opgeblazen of niet, wordt gestaakt. Bedrog naar een onherbergzaam oord verbanne...

Hoe zwart staan al de bomen in de witheid, onverwacht, van ‘t overdadig sneeuwen, dat ‘t gedaan heeft, van de nacht! Ze staan daar, als gekoolzwart en met tekenen geprent, al zwarte en zware staven, op een eindloos pergament. Ze ‘n roeren noch ze ‘n poeren* en, bij ‘t nachteli...

Weet ik mij, standvastig van geweten, zeker van vergaan. Gedachten niet vergeten en blijven we altijd staan? Aan het einde niet meer zeker, van liefde, dodelijke kreten en is er leven op de maan? Zo houd ik mij verdrietig vast aan de laatste dag, gegeven hoop misschien of een volgende k...

Alle verhalen eindigen gelukkig, als je maar op tijd stopt. ----------------------------------------------------------------- De redacteur netcitaten wenst je een goed aflopend 2005 toe!

Het is de laatste dag van het jaar, een afscheid van 365 dagen. Zoals ook elk jaar een jaar van hoogte- en dieptepunten. Het jaar waarin ik constateerde dat mijn vrije Nederland toch niet zo tolerant was als ik dacht. Het jaar waarin ik meehuilde met de kinderen van Bedir, die in mijn mooie woon...

ik hoor de wereld zachtjes wenen dichtbij en tegelijkertijd verderweg dan ik ooit ben geweest.