Alle inzendingen

't Is godgeklaagd, dit wulpse infoblaadje! En kijk, hier geeft-ie hem verdomd een zoen! Nee, mannen die het met elkander doen die passen echt niet in ons christ’lijk straatje! Toch lijkt wie niet voor tolerantie zwicht wel erg veel op 'n geile regelnicht.

Ik was zo blij want ik werd verliefd dat ging voorbij en ik blijf erbij Ik ben zo blij en alsjeblieft laat deze kei toch lekker vrij Ik ben zo blij want niet gekliefd pas als ik en jij voelt als: wij Dan zijn wij het allebei zo blij, zo blij, zo blij Dan mag je me delen m...

Op een hoge golf bedrijft hij zijn acrobatiek tot de zee het wint.

Traag dwarrelt een blad en valt in een tuin van herfst die zich bruin schildert.

Wie zegt dat planten naar het licht groeien heeft het misschien wel mis. Wellicht groeien ze er tegenin, omdat ze het licht willen bestrijden. Hebben ze wel besef van wat licht voor hen betekent en doet? Ze willen toch niet uitdrogen? Daarom groeien ze ertegen in en creëren ze schaduw voor henzelf...

Rust daalt neer Stof dwarrelt op Mijn verlaten ziel Bewoon ik weer

Een vis probeerde in zichzelf te geloven, maar hij wist niet dat hij een vis was. Dus kon hij er ook niet in geloven. En met dit hiaat belandde hij in dit verhaal. Hoe kan ik nou weten wat ik ben? dacht de vis. En hij dacht verder. Ik kan pas weten wat ik ben, als ik weet wat er om mij heen is. H...

Hij zonk weg in gedachten, die als ankers houvast zochten aan aardse zaken. Langzaam gleed hij naar beneden, terwijl de touwen aan de ankers hem verstrengelden. Hoe meer hij dacht, hoe zwaarder hij werd, hoe verder hij wegzakte, hoe dieper hij ging en ging en ging en dat bedenkend, za...

Stel, een willekeurig huis met rondom een tuin Met binnen vele kamers Waar in één van de kamers iemand zit te typen en begint met ‘Stel, een willekeurig huis’ Zou ik die iemand kunnen zijn? Of jij? Of iemand anders? Iemand typt verder, haalt zijn eerste zin weer weg. Een willekeur...

Het waait, de wind is oost, de herfst is aangebroken. Het zwerk is blauw dan wel bewolkt het bos met zwammen dicht bevolkt. Prachtig zijn ze om te zien, soms ook lekker bovendien. Maar vergis je echter niet, want hun vriendelijk gezicht, verbergt soms net als mensen, barre stank of do...

een tijd van vriendschap tussen mens en dier van elkaar gedogen samen daar en samen hier dieren aten soms uit de hand van de mens die voedde er werd niet zomaar gedood geen angst of constant op je hoede er was eens... een tijd van vertrouwen tussen mens en dier er is nu veel verande...

Expreszo brengt de homo aan de man Scholieren kunnen er in hun taal lezen Dat ho of bi niet iets is om te vrezen Bepaalde scholen houden daar niet van De bijbel en koran, zo stel ik hier Das potverdorie echt pas oud papier

Een zucht van opluchting Met bevestiging als doel. Een aanblik van emotie Je lach, zo intens en zo zwoel... Mijn hand ging over je benen En je ogen kneep je dicht. Gevolgd door enorme passie... Duidelijk herkenbaar op ons gezicht. Een streling tussen je benen Spanning als "alle hens a...

De taal is armoedig, doodarmoedig. Die de werken des Vaders kent, weet dit.

Een groot dichter zijn, en dan vallen.

Als verliefd zijn een bloem is En een knuffel de nectar Is de honing dan een kus op de wang? En als verliefd zijn een wolk is En een traan de dauw Is een ruzie dan een onweer ... maakt het je koud en bang? Als verliefd zijn als een zonnestraal is En de aarde jouw eigenste huid Valt die ...

Blikkend over het goudgele strand met jou vertederend in mijn armen is het de liefde dat doet verwarmen ineengestrengeld langs de duinrand De lucht bespiedend naar heldere blauw wolken die door de zachte bries verwaaien stiekem begin ik in het gele zand te graaien je lacht en je geeft vlug ...

Je had gelijk toen je daar straks zei dat je ongelijk had.

ik wil niemand bezeren met papier en het scherm spreekt ook al andere taal passen en meten in een gesprek is veel te traag zonder rendement en asymptotisch verdwijnt de uitkomst nu kneed ik waarheid in gedichten in fluwelen woorden zinnen die beelden met bloemen hetzelfde moet laten klin...

enkel wat zachte kruimels en strelende zinnen gemorst op geurend mos getuigen nog van schijnbaar dromen waar onder nevelige bomen een oude minnezang weerklonk iets van liefde voelbaar werd zo onbevangen weer hervonden

Dans, dans tesamen een rondedans met hand in hand en hooggedragen omrankende armen en op een trage zangwijze het voetverzetten thans, rondom het meisje, dat er jarig geworden is en zij eenparig omgaven en dan in elkaar schakelden zij de tengere handen, tilden ze op als een guirlande, ...

als het beeld in mijn dromen één witte roos diepheerlijk verlangen breekbaar en broos met liefde doorweven blaadjes satijn eens, mij gegeven onthult zij pracht waar schoonheid breekt in de kleur van het leven die roos gekregen mijn dromen beheerst

Verliefden kijken elkaar met dezelfde wanhoop aan Op de droge straten vallen regendruppels plat glanzen even in het licht van een straatlantaarn Dezelfde glinstering vind je in de ogen van hen die verloren raakten in elkaar, terwijl de kat speelt met een bolletje wollen draad die hopeloos met ...

Geen weg meer terug het doel is ontspoort wat overblijft is een ravage en mijn hart is doorboord Geen weg meer terug het is niet te herstellen het enige wat ik weet je zult jezelf gaan kwellen

Als een storm , kwam je in mijn leven. En deed de aarde , op zijn grondvesten beven. Zo overheersend doch zo lief, zo machtig en zo mooi. Laten we een spel spelen, jij als jager, ik als prooi. Weg met de beschaving, weg met het fatsoen. Gehoorzaam en gewillig, zal ik alles ...

Als ik de kinderen zie spelen dan wordt het warm in mijn hart dan ruik ik weer de bloemen en zie de kleuren niet meer zwart. Als ik de kinderen zie spelen dan is de hele wereld mooi en heeft de herfst de kleuren van een prachtige lentetooi. Als ik de kinderen zie spelen en hun klate...

Hoeveel manieren van dichten kent de wereld, of hoe weinig maar: superieur ingenieurswerk met woorden, de kosmisch bewogen gevoelige snaar, de inktvraat van het onttoverd citaat of schaarse woorden in een wit ravijn. Men kan ook met minder omhaal. van de taal een werkplaats maken, verzen ...

Nee, jij breekt mij niet in stukjes ik blijf gewoon een geheel de vrouw van deze dag en alle dagen na deze nog te leven uren slaan niet de tijd stuk al zal de klok haar uren nooit voorbijlopen toch telt elke seconde ja, élke seconde telt

Netels kan je beter niet zoenen en egels moet je voorzichtig strelen. Maar als lelies willen botsen met de harde rotsen is de verliezer steeds gekend. Als je zachtjes wil zingen naast een schrille zaagmachine zullen de klanken schrompelen. Het lijkt op lieve woorden mompelen voor een hart...

Nostalgia gaat gewillig met ons mee een kijkje nemen bij de Blauwe Stad. Via de Hoofdweg (garage Blaauw ligt plat) naar de Niesoordlaan met sportpark MOVV. Nostalgia kijkt mij nadrukkelijk aan. Ze ziet de herinneringen zich verdringen. De bal in buurmans tuin en and’re dingen die glasheld...