Alle inzendingen

Laat me los Ik voel me gevangen In fantasie en verlangen In mijn gedachten en gevoel Laat me alleen Mijn eigen weg gaan Vallen en weer op staan Is wat ik bedoel Laat me ontdekken Wie ik ben en waar ik ga Wat ik zoek en waar ik sta Laat me dansen, laat me leven Laat mij ...

geweld velde pijn bleef achter daders ontsprongen

Groen winterkoren onder grijsdunne luchten. Versgetrokken zwarte voren klaar om te bevruchten. Uitgestrekt rust het veengebied wachtend wat de winter biedt.

de poes slaapt onder de hortensia de tuinkabouter lacht haar uit eitjes van zilveren chocola een kinderhand vol met buit overal hoor je hiep hiep hoera uit punaisegaatjes in het huis de middagzon laat een tekening van een klein meisje stralen het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling e...

Grote stapelwolken Schrijven in de lucht Ze schrijven stop met leven De wind die slaakt een zucht Bakken vol met water Vallen neer op je gemoed De vrieskou dringt tot in je botten Er voelt niets meer goed De vogels die nog fluiten Fluiten zacht en monotoom Je leeft als in een nevel J...

Hij is de mooiste, de liefste dat zei ik ook bij die andere twee we hebben nu drie van die knulletjes en zijn er ontzettend gelukkig mee. Alles is voorspoedig verlopen maar bijna was er weer niemand op tijd we hebben het gaspedaal iets ingetrapt en hebben daarvan deze keer geen spijt. We...

Ze sluit met kracht mij buiten maar, ze zwaait en lacht, ik kijk ernaar Ze start maar wacht met weggaan naar een bed vannacht, ik weet niet waar Dan, onverwacht, een handgebaar; het raam spoelt zacht uit lang, blond haar Zo mooi gedacht, zo zit ze daar, dan vraag ik: Mag 't? .....

Daar ben 'k gekuierd Door 't zomerland, Daar rook ik, luierd, Van alderhand: - Dat oude gehuchie - Zo'n boerennest, Dat lauwe luchie Van melk en mest; Dat blomzoet hegje Vol zacht getier, Dat wierook-wegje Van witte vlier; En 't Hollands weitje, Dat reukaltaar, Dat bloeiparti...

Misschien schrijf ik terwijl ik sterf of misschien sterf ik wel juist in mijn woorden. Misschien word ik wel ooit bevrijd in mijn verborgen dood of misschien verbergt mijn leven een onrustige ademnood. Misschien keten ik mijn ziel in een bevrijdende taal of misschien laat ik ze jui...

waar nooit aflatende pijn reeds al jouw dromen beheerst weet jij mij steeds te raken door jouw glimlach heen maar nooit geheel verdwenen die licht verborgen angst tastbaar in jouw wezen verhul jij dat gevoel maar ik merk in die ogen door die ene lach heen jouw verholen wens dat die pi...

De zomer lijkt nog zó ver weg Wolken plagen de korenblauwe hemel Regen laat zich door de wolken druppelen De zon krijgt geen kans om zich te warmen De zomer lijkt nog zó ver weg Het zonlicht verscholen achter wolken Verlangen naar blauwe luchten Waar de zon ieder zal laten verwennen ...

Broodnodig snoof hij zinlozer dan ooit de lucht voor zijn langste vlucht

Het park ligt wijd en zijd onder de sneeuw en rond de zwarte groeve van de takken zweeft als een lassoworp de vlucht der meeuw. De kleine vijver is inktzwart en stil, als hoedde hij een kleinodie, het slijk. De zomerboot, een dodenbark gelijk, ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil ----...

Van het begin tot het eind Sleep je me mee In de zoektocht naar jezelf In de geschiedenis van Argentinië Alles voel ik met je mee Woede verdriet pijn en liefde Ik herken de plaatsen Buenos Aires, Plaza de Mayo, Punte del Este In gedachten loop ik naast je Woedend op de militairen Ik...

Elk vogeltje zingt zoals het is gebekt maar wordt 't liefst door 'n ander genekt vogellief, zing jij je lied luister naar die ander niet kies voor eens en altijd je eigen traject

je rood is bloot en zeer verleidelijk het vangt mijn oog terwijl mijn hand je snel zou willen werpen je nodigt uit tot dribbel met een korte stuit in het rollen wil je mij graag dollen ik schop je niet het zachte van je huid vraagt meegaande streling stilstand is voor allebei een t...

De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht schepsels van poëzie op het eerste gezicht Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd blinken als een spieg...

Van vliegangst ben ik nou dan wel verlost, Maar wat te denken van de mensenstromen Die op Schiphol luidruchtig gaan en komen, Te zwaar bepakt en stuitend uitgedost? Voor vliegen was ik bang, maar nog veel banger Ben ik nog steeds voor de vakantieganger.

Een schuchtere dame uit Schinnen Verloor tijdens 't vrijen haar zinnen Ze wist zich geen raad Want tijdens de daad Schoot haar echt van alles te binnen

Staand op de brug, die alle oevers bindt, kijk ik naar het theater van het zijn. Ik voel de verbondenheid van het bloed in mijn aderen met de brede stromen onder mij. In de eindeloze strijd van het “ik” en het “niet-ik” wordt de liefde gedood. En toch zij sterft niet, maar he...

deze nacht neemt zichzelf tot vrouw wekt de doden uit de valkuilen van het niets ik sta aan de reling van een eindeloze brug wuif naar het nageslacht ongelukkig maar toch sierlijk val ik eindelijk en klinkt trompetgeschal ik neem met list en kompas mijn vaste positie in in de buurt van po...

Frits Bom keert plots weerom als 'Leningman' Hij persifleert zichzelf in zo'n reclame Waarvoor de maker zich zou moeten schamen Maar ja, er komen toch wel klanten van Waartegen Bom voorheen ten strijde trok Omdat iets ongehoord of dubieus was Heult hij nu mee. Daar dit zijn laatste keus w...

Houd de deur open evenals je hart als ik aanbel ik verlang niets alleen dat je er bent als ik voor je sta dat je mijn hand neemt me voorgaat en me leidt met liefde die ik nooit zal bezitten maar laat me in de waan dat ik voor jou de enige ben zoals jij dat voor mij altijd zult zijn ...

ik breek los alle gevoelens komen boven realistisch en keihard maakt me verward word door elkaar geslingerd mijn geschiedenis tart mijn zijn word verscheurd door het verleden kan het niet plaatsen in mijn heden maar ik vind mijn weg en kom er wel zal zo moeten zijn Geluk komt na de p...

zoals de ster van de nacht de zon van de bloemen hou ik van jou mag ik dat liefde noemen? zoals de wind van de bomen de nacht van de maan hou ik van jou mag dit eeuwig bestaan? zoals de aarde van het heelal God van het leven hou ik van jou en zal je altijd liefde blijven geven

mag ik van je houden? in stilte verlangen naar jou smachten door liefde bevangen mag ik naar je kijken? met ogen vol vuur die liefde uitstralen zo echt, zo puur Mag ik van je dromen? dan wordt mijn hart verblijd even naar perfectie weg van de werkelijkheid

Ik zal mij knijpen in mijn ziel totdat het pijn doet: leven, dan weet ik weer en stop ik even. Maar alles komt altijd opnieuw. Ik adem door een kieuw voorbij. Ik glibber tussen dwingen door. Herinneringen die ik hoor.

Wij mensen kennen vreemde begrippen de bekendste daarvan is geheid de tijd we staan erop maar zijn ‘m steeds kwijt jagen hem na om te laten ontglippen Bij afspraken wijst hij op zijn strepen wij draaien verlegen bij vroeg of te laat hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat weet gehaast on...

Hete tranen in de morgen donker denken in de nacht diep mijn eigen ik verborgen terwijl de toekomst naar mij lacht Mijn hart en jouw geest verbonden door zachte lijntjes van de tijd woorden slaan nog immer wonden verlies ik ongelijke strijd Dromen in geopende hand verlaten het verloren ...

Moegestreden verlaat het verleden de hunkering naar erkenning van het zijn in het heden beloofd en verwacht weggegooid en veracht kan ik niet meer zijn die ik was, verloren in de val naar de onwaarschijnlijke werkelijkheid gekneusd en gewond wil ik mij overgeven aan het eindig...