Alle inzendingen

Zongekleurd en uitgewaaid lig ik naast je in het zand Ik lik de pekel van je lippen en kus de hemel in je ogen Volg met mijn vinger het lijntje naast je mond Snuif de zee op uit je haar en bewaar haar in mijn bloed dat deint gelijk de golven Ik vang de tijd als met zachte tred het sch...

Een grijze massa schept de mooiste bloementuin binnen mijn schedel.

Ik reed naar huis bij ondergaande zon en stopte voor een liftende blondine. Ze zei 'Ik heb een Ford, maar geen benzine; wees lief en breng me naar een tankstation.' In deze missie had ik echt wel zin, want door d'r schoonheid was ik in m'n nopjes. Ze lachte bovendien om al m'n mopjes. ...

Moeder was op boodschap, toen wij uit school kwamen, “de sleutel ligt onder de vuilnisemmer,” stond op 't briefje achter de ramen. Wij zeiden tegen haar, dat moet je niet zo schrijven. Zo kon iedereen in huis komen, en dus ongewenst bezoek krijgen. De vo...

We hebben weer eens samen gewandeld net als vroeger hand in hand met hetzelfde gevoel als toen, met die voor ons zo vertrouwde band. We hebben weinig gesproken maar genoten des te meer en als het aan mij ligt doen we het morgen gelijk weer. De smalle paadjes van het bos waar honden en k...

Op een berg onder de maan Die zich heel noch half mag noemen. zijn wij niet verder gegaan omdat het ons zou verdoemen op de grond in het gras waar bloemen nog ontbreken kijk ik naar waar de liefde was voel het nu pas steken in de tijd zo snel gegaan terwijl wij zoveel mailen Laat ik nu...

de avond is gevallen een vogel zingt zijn laatste lied en roept hiermee de andere vogels een welterusten toe de zon is haast ten onder haar glans gespiegeld, door de maan, heeft in de nacht een zilveren gloed en mogen wij, als mensen weten: niet alles is perfect veel is er toch goed.

Ik hou toch zo van meringen met van die fluppen aan elke kant Ze kruipen als gewone bleringen maar verslonsen ieder argeloos kwasant De vuurtoren aan scheepse kraven spuit zijn licht naar ’t grobuit wanneer het volmondig langs komt traven en hun wapkleppen ontsluit Dan is de welling in...

In het grauwe licht van deze februari morgen knipper ik mijn tranen weg Of was het toch de wind? Nog steeds word ik overmand door het verdriet van jouw sterven De leegte die toch eeuwig bleek Als een angstig hert zit het verdriet verborgen in de donkerste uithoeken van mijn hart Ko...

Alsof ik een kater heb Zo voel ik mij deze morgen Niet bitter, niet boos eerder blanco Even niets voelen Ik zit in het oog van een storm die nog lang niet voorbij is Die een leven lang duurt

ik wil je bedanken voor de liefde die je zovele jaren onbaatzuchtig hebt gegeven ik wil je bedanken voor de stilte, het luisteren, hoe jij vertrouwen schepte in het leven ik wil je bedanken voor alle zorg die je als vanzelfsprekend, zonder de juk af te werpen, droeg ik wil je bedanken, maar...

kinderen spelen hun stemmen worden één stem klaterend water

In 't niemandsland daar is 't stil. Daar is geen licht, geen duisternis, daar is geen wens, daar is geen wil, daar is geen bezit, daar is geen gemis. In 't niemandsland daar is 't stil, geen vrede, geen oorlog, evenwicht. Daar is geen hemel, daar is geen hel, geen God, geen duivel, niem...

fietsmaker's lente de hoop op herstelbetaling zeg maar vlagjes dag hongerwinter en gerepareerde fiets nooit gerepatriëerd de waterlinie met doorgestoken kaarten lente in het zuiden we gaan op en neer zoals rood op gaat in blauw wolk in oranje

Je duwt en stoot, beperktheid is je kracht minder is meer. Je wereld kent geen kleur, alleen betekenis, zonder oordeel. De blinde die je bent, je vindt je pad door beperking begaan, opent je ogen bij het doel en vraagt oprecht, hoe heb ik dat gedaan?

Rijmpje belde aan bij sonnet, of hij potentie had tot een gedicht Doe wat aan je vorm, zei hij, geen gezicht Je wordt gesproken zonder lucht, wordt liever ademloos gelezen De deur sloeg dicht, er volgde een nieuw couplet

Een muur een kast vol boeken ongeduld wordt niet beloond tijd staart hem aan(doenlijk) wachtend tot wetenschap kennis wordt ooit zal hij denken dat hij weet nog niet dat leven zich niet laat lezen

Bevrucht door aarde, gedijende bij tijd, wordt hij geboren door druk, ondanks dat wrijving hem slijt Hij is hard als hij valt, aangetrokken door zwaartekracht Hard wanneer gegooid of gevangen, wees op hem bedacht zijn leven is lang, en staat schijnbaar stil Kritiek doet hem niets, hoe...

nachtelijke nevels omhels dit hart is mijn tocht door tranen aan het einde zacht breek regenboogkleuren in het gelaat van de zon laat grijs overheersend in hoop overgaan als ik vervaag in het dwalen als schim van mijzelf op zoek naar een lach door nevels heen

ik zie zijn ogen gaan ze schrapen dromen van de muren jagen de fantomen na die spelen in de hoofden van de buren hij stookt hen op brandt ze in hun vuren en rookt ze langzaam uit het zal niet lang meer duren of angsten schreeuwen weer hysterisch hun geluid nu bonken hersens tegen w...

De socialisten zoeken nieuwe wegen Om donderdag goed uit de bus te komen Dus alle zieke mensen met syndromen Die kom je in de rode taxi tegen En Wouter Bos klaagt zachtjes en beleefd En praat tot hij geen stem meer over heeft

Het pad der deugd is mij te smal.

De beste Vriend is wel daarboven! Op aarde zijn de vrienden raar*. En, in ons menslijk woelen, sloven, Loopt trouw en waarheid veel gevaar. Dies blijft het bij de spreuk, mijn kind: De Heiland is de beste Vrind. Bij mensen is het vloed en ebbe; De Heiland staat gelijk een rots. En schoon i...

Hoe kan ik je ooit verachten, je bent mijn enigste lief. De bron van al mijn krachten, bij jou kwam ik aan ‘t gerief. Ik dank je voor die gevoelige snaren, vooral van eerlijk zijn en tederheid. Misschien dat mijn verdriet zal verjaren, ’t is nog te vers, dit schrijnend afscheid. Vanm...

In een kamer vól met mensen, zit ze daar zo heel alleen, in gedachten diep verzonken, oogt ze eenzaam, verlaten, in zichzelf gekeerd. Allen zijn ze daar voor haar, ze heeft het alleen niet door, en wie hier voor wie komt, is niet duidelijk. Het gevoel te willen roepen luister nou, wí...

het wond’re kunstwerk der natuur verraadt een ware meesterhand een witte lelie, rein en puur bloeit zomaar aan de waterkant een merel in het schemeruur die fluit als vrolijk afgezant het wond’re kunstwerk der natuur verraadt een ware meesterhand de lucht van hemelsblauw azuur de zon...

Er is eens weer wat aan de hand Nu over het volkslied van Nederland De majesteit zegt "het is van haar" Nu Beatrix vergeet het maar!! Een VOLKSLIED een land dat kan niet zonder Het is van Marnix van St Aldegonde. -------------------------------------------- Dit lied is gemaakt ter ERE v...

Doornen raken de dageraad prikken lucht in het ochtendlicht daar, midden in de roos ligt de pijn schuingesneden steel jij de dauw van fluweelzacht geopende handen waar het dieprood d’aderen raakt sterven nerven in wortels en rafelt gevlochten leven bruusk in het groeisel van de tijd ...

Lieve jongen, "k wil je graag vergeven voor het leed mij aangedaan "k wil je zo graag in m'n armen sluiten en opnieuw weer met je verder gaan Lieve jongen, "k vraag ook jou vergeving ook al weet ik niet waarvoor zo kunnen we toch niet verder gaan we gaan er beide aan onderdoor. Lieve...

in de lengte van dagen kronkelt de tijd ongenadig, zonder vragen elke seconde ben je kwijt leven is toekomst verliezen verglijden in herinnering het heden lonkt naar ooit gisteren is voorbij vol vragen naar morgen in het antwoord van vandaag was dit een mooie dag die de toekomst her...