Alle inzendingen

Ruik het blad van vorig jaar het kruid van nu zie jonge scheuten nat van dauw fris in het groen hoor jonge vogels hoe ze krijsen in de wind hun bekken wijdgesperd omhoog ontspan me trek een glimlach neurie blij zomaar een lied mijn ritme denk ik ben een lentekind

Bolleke, je hebt een veel tekort leven gehad! Je was zo'n lieve pony, dat is met geen woorden te omschrijven. Je kwam bij mij op je 7 maanden en bent maar 13 jaar mogen worden. Je bent niet plots gestorven. Je hebt geleden en gestreden … en ik samen met jou. Je dood is zo onrechtvaardig, noch...

"Ik geef je opslag", sprak de ambtenaar. "Dan ik jou ook", sprak dadelijk de ander, Waarna de twee dineerden met elkander Hetgeen ze declareerden bij elkaar. En beiden zeiden later dankbaar: "Vriend, Mijn gouden handdruk heb je wel verdiend."

je bent van glas mijn hoekigheid wordt ronder als ik in je spiegelen mag je kaatst in lijnen die geen einde kennen mijn handen warm ik aan jouw oppervlak ik zoek naar je begin een naad, een draad die ik kan volgen open maar, ik wil erin versmelten met jouw beeld je transparantie ...

Druppelend rood op het parket Scherven op de grond En geen reactie nabij. Liefde vermengd met hoop Uitmondend in lust Passie, wraak en seks. Een gedachte reeds bedacht Geslepen voor deze nacht Gecreëerd uit emotie En toegepast op jou. Die gedachte... Dat was vannacht. Vaak gehoop...

een zuchtje wind wat liefde een glaasje wijn wat is het leven fijn een stukje kaas glimlach hier glimlach daar je hebt het voor elkaar een zuchtje wind zon en strand licht verbrand nu stil bemind

Vandaag mijn ogen rood Speurend naar een gedachte Van wat ik hier ooit heb gedaan. Het was op een woensdag Het was warm, de zon scheen En ik was een beetje ontdaan. Een merkpunt raakt mijn oog Het was dáár waar wij lagen. Gelukkig verliefd En realistisch in een droom. Nietsvermoede...

ik zag tussen je gesplitste schouders de geilheid van je stem, met een oogworp vernielde ik je gedachten ze waren zo banaal. en de stilte sloeg onze verstandhouding aan flarden ooit heb ik je zo gehaat als de zang der vogels in een late morgen je zweeft als een acrobate boven het g...

Als de goden ons willen straffen, verhoren zij onze gebeden.

Levenshulkje! steek in zee, Voer uw vrachtje naar de ree, Die ginds opblaauwt uit de baren: Kindje-lief! geluk in 't varen! Dobber zoet en zachtjes voort: Welkom en geluk aan boord! Ginderheen geleidt de tocht; Ginderheen, langs klip en bocht, Waar de wijkplaats ligt verscholen, 't Heu...

Als ik doodga hoop ik dat je er bij bent dat ik je aankijk dat je mij aankijkt dat ik je hand nog voelen kan Dan zal ik rustig doodgaan Dan hoeft niemand verdrietig te zijn Dan ben ik gelukkig.

malse grassprietjes zwaaiende boterbloemen in gele jasjes

Lieveheersbeestje het enige torretje dat ons vertederd.

(voetbal is oorlog) een vreemder taaltje heeft geen mens gehoord ze springen over sloten en ze kaatsen de westerlingen zien zij als melaatsen ze hebben Bonifacius vermoord de raarste namen geven zij aan plaatsen (tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort) ze lopen over straten op hun s...

ze heeft genoeg van knoppendrukken metafoor voor alles gaat vanzelf rond elf gaat ze naar bed met lamme vingers die haar man ontregelt en ontzegeld al het werk dat ze na het werk moet doen en kijkt ze uit naar extra handen voor verlichting want hij werkt zich na het werk ook nog eens het laz...

als jij moet gaan waar dromen vervagen verlaat dit bestaan naar eeuwigheid toe laat jouw ziel onze harten bewaren het beeld van jouwzelf raakt ons verdriet tot waar de nacht het verleden huilt de toekomst heel zacht jouw ogen sluit

levend door het leven losgelaten van de warmte bevroren aan het ijs slepend langs alle bochten van de zielen zonder warmte later... geleefd langs de bochten van de zielen bevroren aan het ijs maar losgekust door de warmte van een ziel de warmte van elk ZEI-ZOEN

ogen starend als een uitgeholde ziel die drijft langs de zon naar het leven van het goede een einde zonder eind

Zou de rijkste man op aarde net zo gelukkig zijn als wij, Of gaat het in grote vaart telkens weer aan hem voorbij? Staan we er wel eens bij stil hoe gelukkig we eigenlijk zijn, of doen we vaak alsof en is het uiterlijke schijn? Geld wordt misschien hebzucht de hang naar meer wordt te g...

Mijn opa had een wandelstok waar hij op leunde als hij liep en ik moest lachen als hij riep verhip, ‘ik lijk net ‘n ouwe sok! De luie stoel waarin opa zat die kon je helemaal verstellen en hij wist altijd te vertellen dat hij hem niet echt nodig had Mijn opa had in zijn levensjas de...

Neoliberalisme Berekenend, ja dat vooral, Wat dubbel telt in dit geval. Alléén de rijkdom wordt gespaard: De armoe groeit in sneltreinvaart. Wij wachten op de Grote Knal…

Ach ja, u weet toch hoe dat gaat: De "terrorist" moet aan de praat. Dus wordt zijn menszijn afgepakt En ieder lichaamsdeel geknakt. En toch verbaasd zijn over haat!?

Akelig stil wordt het, stil als het woord “ongeneeslijk ziek” valt. Meestal goedbedoeld, vooral als het tussen echtparen gaat. Degene die de ziekte draagt, zwijgt in alle talen om de ander te sparen, en omgekeerd wordt er gezwegen omdat er niet teveel aan herinnerd zou worden. Om tranen in bedwa...

Een lenteduif draagt het licht van de zomerzon op haar hoge vlucht.

'Zo koud, zo koud'. Mijn vader sprak met hese stem en legde zijn handen op de hare. Alsof hij warmte wilde stralen in het dode lichaam dat zijn zonen baarde. Haar als uit steen gehouwen hoofd nu stil. Het grijze haar gekamd. Ogen dicht en oude handen, met blauwe nagels nu, na vijfentach...

stilte droomt en verte trilt een kerktoren op klokke twaalf zijn alle boeren klaar zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar kwetterend in de zwartgeploegde voren je schaduwt deze plaats al eeuwenlang zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen a...

daar gaat een sperwer waar voor de nieuwe snelweg een brug zal komen

Opgewekt fietsend, samen met haar vriendin, in ’t zicht van een monster, als een vliegje voor de spin. ‘t Monster was vrij, ontwaakt uit zijn slaap, smachtend naar een lijf, wolf in kleding van schaap. Hij griste laf ’t meisje, weg uit de frisheid van jeugd. Drong brutaal ...

de zon gaat onder in ademloze stilte van roze snaren

Toen hij de martelfoto's had bekeken Uit een Iraaks gevangenisgebouw Beloofde Bush bij wijze van berouw Om dit gebouw voor straf maar af te breken. En als hij weer onwaarheid heeft gesproken Dan wordt het Witte Huis ook afgebroken.