Alle inzendingen

Even lekker rustig en alleen ssssssssst, stil nu even hocus pocus...ik verdween Naar verre oorden zonder kabaal hou es op,schei es uit hocus pocus...weg allemaal Rustig zonder al die mensen even niet doen nu hocus pocus...vervul al mijn wensen Zonder klok of besef van tijd schiet es ...

soms voel je je alleen verward en zo verloren je zoekt een plek waar niemand komt en waar niemand je kan storen een veilige plaats echt helemaal voor jou alleen je wilt wat tijd voor jezelf en niemand om je heen en word je gevonden in jouw stille stilte verstikkend en hol deel je ...

Twee bewuste volle manen verder het borrelt sporadisch Het raakt me wanneer ik einden loop mezelf herken in eenvoud of rechtop lopen zo overdreven lijkt en sfeeromschrijvingen vergetel als donker in een nacht onmachtig enkel een schampere toon teweegbrengen Variaties op het thema ...

Zij komt van ‘goede huize’, zo vindt ze zelf. Toen ze klein was heb ik getracht haar bij te brengen dat onze woonst gelijkwaardig is aan het huis van haar moeder. Ze heeft er geen oren naar! Vooral als ze een slechte bui heeft, is er geen houden aan. Dan zeurt ze de hele dag door over haar ve...

Er gaat geen uur voorbij Dat ik niet aan je denk Aan de liefde die we hadden Niet door iedereen erkend Je kwam en veroverde me hart Je mond kuste me zo zacht Je handen ontdekten mijn lijf Je ogen vertelden me de liefde Toch heb ik je laten gaan Ook al dacht ik, hier komt geen einde me...

Als nee zeggen niet genoeg is waarom bestaat dan dat woord. Ze had zovaak nee gezegd maar het werd door hem nooit gehoord. Want nee kwam in zijn woordenboek niet voor. Daardoor liep haar leven totaal op een dood spoor. Hij had een bord voor z'n kop en accepteerde geen nee. Maar zi...

De vergelijking van het geheugen met een zeef is nog niet zo gek. Het is alleen niet te regelen wat door de zeef heen verloren gaat en wat blijft liggen. Je onthoudt wat je mag vergeten en vergeet wat je zou moeten onthouden.

Niets is gevaarlijker dan een grote gedachte in een leeg hoofd.

Alle gebouwen die de laatste dertig jaar zijn neergezet, zijn esthetisch alleen te genieten wanneer je er bovenop gaat staan: omdat dát de enige plaats is van waaruit je ze niet kan zien.

Starend in de nacht de luisteraar in zichzelf een uil de eerste wacht en daar een ster. Dichtbij en dan ver een dromerige blik vooruit vaag geritsel, opgeschrikt geluid. De stilte is lang niet altijd op haar plaats zo hier, sluipt natuur’s gang langs oor voorbij.

Ik loop door de duinen, langs de zee… Ik kijk naar de golven, wil met ze mee… Daarbij droom ik stilletjes over jou… Ik vertel de zee hoeveel ik van je hou… De zon schijnt, maar warm heb ik het niet… Ik sta bij de zee, met zoveel verdriet… Ik voel me alleen, zonder jou aan mijn z...

Weer een dag voorbij Ik slenter weer naar huis na een lange dag Komt het weer in me op Dit is wat je krijgt Dit is wat ik je geef Want ik weet Dat jij thuis op me wacht Ik start mijn oude kar Met veel gerammel en gepiep Rij ik de kasseien plat Alle oneffen wegen weg Dit is wat...

er staat geen reclame op de tram maar lichamen zonder hoofd misschien is het niet slim om in te stappen als de tram met een schok in beweging komt, de bocht om vliegt moet ik nog kiezen voor een stoel die met de graffititekens dan maar straks gaan de zwarte knoopjes stuk dan moet je mee...

haar verleden huilt hernieuwt in dromen gegroeid verlangen ontluikt als bloem verstrengelde handen op het pad der rozen kronkel deze liefde langzaam in tijd waar woorden dansen jouw lach verleidt het aanraken een streling in een kus verglijdt en de nacht in tranen haar verleden hu...

Jaloezie maakt mensen cynisch Jaloezie spreekt uit hun taal Afgunst voert het nog een beetje, jaloezie, een nare kwaal. Niemand hoeft jaloers te wezen, niemand hoeft jaloers te zijn, wat de een heeft wil de ander, jaloezie braakt veel venijn.

ik weeg uren in vergeten wil ze niet meer weten voel de warmte die er was kende je toen pas je hangt nog om me heen in heldere ogen en die lach hoor nog de woorden die me vragen je liefde altijd mee te dragen je koos voor stilte in het houden van, zweeg in alle lichaamstalen, zelfs t...

Snijdende woorden Menselijke waardigheid Gevild tot het bot

mijn hemel kust bewogen wolkjes wanneer ik droevig naar de regen staar mijn hemel verzacht de dwaze wind wanneer ik kwijnend in de stormen rondwaar mijn hemel verbergt donkere schimmen wanneer ik stervend door de schaduwen glijd mijn hemel weerkaatst het rustige blauw wanneer ...

Een metersdik dossier en veel getuigen Al jaren onderzoeken aan de gang De Belgen roepen nu om levenslang En bij de doodstraf staan ze straks te juichen Al staat de schuld van Marc Dutroux al vast Men vindt beslist nog lijken in de kast

Een publiek persoon staat lager of hoger dan bijzondere personen. Trekt hij zich de algemene zaak aan, met dezelfde ijver als 'n particulier de zijne behartigt, dan staat hij hoger, dewijl hij in de uitslag van 't goede slechts deelt voor een burgerdeel, en niet naar de maat zijner inspanning. Ma...

Hoe vaak al met de ogen gemeten heen en weer van achteren naar voren iedere scheur kleurverschil bekend jaar in jaar uit lang ja, lang kan het nog duren bekorten nooit leven wil ook ik

Het woord is te langzaam van duur.

De ijspegel smelt langzaam in mijn handen woorden die geschreven zijn zullen nooit de toekomst halen als met tranen opgedroogd voor ik het wist.

Het gebruik van moderne communicatietechnologie brengt onbekenden dichterbij. Voor huisgenoten en geliefden geldt vaak het omgekeerde.

II 'K dacht vaak te drijven in de Brahmanzee: Maar was 't geen plasje, dat herinn'ring liet Aan wat 'k gelezen had? Of was 't verdriet, Dat schijngeluk zocht, toen me 't echte ontglee? Vraagt nu: 'Ben ik 't?' 't verstand, dat mij verried? Is deze twijfel mijn Gethsemané? IN DEN...

Zij is een bron van inspiratie ik vind haar overal in terug in de uitdrukking op mijn gezicht in de woorden die ik dicht Overal laat zij zich zien nergens ben ik alleen zij is in ieder teder gebaar ieder liefdeslied gaat over haar De magie die zij uitstraalt voelt goed aan brengt haar ...

En daarom wil ik een waterdruppel bewonen in de schoot van een trage rivier even ongeboren blijven. Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen in zilveren dagen van rust - wachten op de dingen die komen gaan. Is er een kans dat het zonlicht in mijn waterdruppel breekt en ik weer terug ben, o...

Daar is de blauwe engel weer Zo eenmaal in het jaar een keer Komt hij weer in uw brievenbus gevallen Om uw humeur weer danig te vergallen Voor één april moet hij terug, ja heus Er is voor u geen andere keus Dan al uw posten netjes in te vullen Uw geld, uw huis, en al uw andere spullen. ...

Als wolken samenspannen, boven het gewelf van de stad. Als krachten ontspringen vanuit het niets, voel ik me zwak. Ik hoop, ik wil zo graag zijn als die wolken. Voorbij te drijven, in kracht, zo sterk heel ver weg.

Een Zebra uit Epe Zei "Ik heb nooit begrepen Hoe het nu precies zit Ben ik zwart dan wel wit En heb ik witte of zwarte strepen".