Alle inzendingen

Moorddadige ideeën bedenk ik onder de afwas. Dat vind ik een stomvervelende bezigheid waardoor ik altijd met bloeddorst wordt vervuld.

Luchtig zwaaiend met mijn pen in 't perkamenten firmament teken ik in letters hele woorden zinnen die een ieder vast herkent. Langzaam wevend hele zinnen met komma's en met punt, gevat in sonnet of in kwatrijn woorden, olieverf op linnen. Zo ontstaat een schilderij een wonderschoon g...

Vandaag was weer zo’n dag. Zo’n dag waarop je wakker wordt en denkt: wat doe ik in deze wereld. Als ik in bed blijf liggen gaat alles ook wel door zonder mij. Niemand die er nut van heeft dat ik besta. Dan draai ik me nog eens op m’n andere zij en doe ik m’n ogen weer dicht. Als in een fil...

Gekrekel klonk vanuit het hoge gras in het vuur van de vroege morgen was een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht dreven wolkenrijen weg, op de vlucht voor felle zonnestralen op die mooie dag openden de sluizen en er klonk een slag van trommels die de stilte deed ontwaken en klapgew...

Ons brave volk heeft vroeger veel misdaan! Al had de slavernij dan wel veel wreeds, We maken bij het schoonmaakwerk nog steeds, Heel graag gebruik van de Antilliaan. ‘t Is niet dat hij nog alles van ons pikt, Al wordt nog steeds wel veel door hem geslikt.

Al wijst de dominee gestreng naar boven En ook al spiegelt mij mijnheer pastoor Een eeuwig leven in de hemel voor, Toch ben ik niet genegen te geloven. Maar als ik ongestraft mijn vrouw mag slaan Word ik natuurlijk wel mohammedaan.

In plaats van 'vergrijzen' kan men beter spreken van 'verzilveren'.

Ogen wentelen lichten lichten laaien landen in de verte brandt een vuur mij vlamt een gloed mij en stil trilt het onbekende sterrewachten wachten mij dat ik reize Ik vat nooit de vlam van het vuur in de verte

De klok deelt met zijn wijzers wat wij vergeten als je wijst naar het verleden dat we weer beginnen met het vertrouwen dat we niet meer alleen verder gaan.

In pastelkleurige wolken, verlies ik mijn hart... ...denk ik aan allen, ...vooral aan jou... die de hemel bevolken... Ik verloor mijn hart, Droom mijn dromen... die helaas nooit uitkomen... en probeer, steeds weer, ...een nieuwe start... Mijn hart is verloren, Bloedeloos en stil... ...

't is zomer 't is warm 'k ben moe en loom zit in de schaduw onder een boom samen met James zo rijp als maar kan zijn huid voelt wat vet en ik krijg wat drang ik bijt in z'n schil en hap hem vooruit lekker zachtzuur wat sap op mijn huid ik bijt en bijt hem tot zijn kern is ge...

Kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen, en herhaal ze honderd malen: alle malen zal ik wenen.

Die zaterdagmorgen werd ik vroeg wakker. Ik ritste m’n tent open en kroop voorzichtig naar buiten. Het was nog vroeg. Heel vroeg. Zo rond een uur of vijf. Iedereen was nog diep in slaap. Ik rilde. Het was nog fris dus ik trok een trui over m’n t-shirt aan. Toen ging ik op weg. Gewoon een eindj...

de hand op mijn sidderend ziellichaam, een letter uit behoedzaam denken gericht, als de pijlen die het hart doorboren, mijn geest voor liefde gezwicht woorden, omgang, leven alles in een zucht voor jou gelijk muziek; schone bevrijding van m'n vrezen er bestaat klank nu ik hou

De bus. Het grappige is, dat er tijdens zo’n ogenschijnlijk saaie busreis ontzettend veel gebeurt. Achter je volg je het soap-achtige opgedirkte verhaal van een veertig-jarige moeder aan een evenoude vriendin over het wel en wee van haar puberende dochters. Schuin naast je zitten een paar va...

Het is zaterdag en we gaan naar de markt. Links ruik ik vis. Een enorme man met behaarde armen houdt met moeite een glibberige haring met veel uitjes in zijn grote knuisten. Mond open en….hap. Hiervan nog een keer een herhaling en weg visje. Rechts van mij ruik ik kip. Druipend in zijn eigen...

Voor de fietsende arts vormt het plaatsen van de aesculaap een groot probleem.

't Kan verkeeren.

(opgedragen aan zijn afwezige verloofde Christina van Erp, met wie Hooft 3 maanden later in 1610 in het huwelijk zou treden.) Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag* De dunne lucht doorsnijdt, en zonder zeil te strijken* Altijd vaart voor de wind, en ieder na laat k...

Oma is het woord toen ik deze foto zag niet van mij, maar toch Een bos vol grijze krullen geen weet van mijn bestaan Geen weet van mij zo lief is zij

najaar is heimwee onder leigrijze luchten sterven de bomen

Cafeïne werkt goed tegen slakken. Een chemisch middel is natuurlijk fout. We leggen niet op alle slakken zout; We zullen ze met koffiedik aanpakken. Dat koffie zo goed werkt weet ik al lang. Het helpt mij ’s ochtends bij mijn slakkengang.

’t is zo van alle dag als ik het zeggen mag Het gebeurt zo vaak Het is zo gewoon Het is niks bijzonders dat het geen licht en flitsen nodig heeft en zeker niet van kwaaie donders maar toch is dat gewone zo heel bijzonder speciaal dat je het zeker missen zult als je niet samen he...

Zorgeloos dut ik langzaam in In m'n linkerhand een fles zure wijn Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin M'n walmende adem stinkt naar azijn Met m'n hoofd op een steen Onder een brug aan het Louvre Bloedend het hoofd, opengehaald het been Doch vrolijk klinkt mijn ouvre Het zwe...

In diepe nis van donker loover staat bloedige zomer met zijn licht gelaat, gelijk in diepe zieleduisternis een brandend leed lichtend geborgen is. Een brandend leed zal deze zomer zijn, in 't hart der menschheid een verholen pijn, een alsemdronk zijn vroege morgendauw en al zijn lommer als...

Blijf niet bij de pakken zitten maar pak ze op en strijd verken je grenzen vervul je wensen en verblij de mensen met je aanwezigheid

vertrouwen heb ik nodig vertrouwen moet ik krijgen omdat zonder dat vertrouwen ik zal blijven zwijgen vertrouwen zal ik vragen vertrouwen zal ik geven omdat zonder dat vertrouwen ik niet echt kan leven vertrouwen zal ik zoeken vertrouwen zal ik vinden omdat zonder dat vertro...

Donkere wolken angstaanjagend veroveren ze de hemel verduisterd licht alles donker overspoeld met zoute tranen Plots een zonnestraal aarzelend nog tranen drogend met haar warmte

De zon langzaam door nevel omsluierd zich verdichtend tot een donk’re mist jij wist de weg naar een land, waar met warme zonnestralen mist verdwijnen kon je reikte me je hand hoopvol liep ik naar je toe talrijke, tastende handen plots verschijnend uit de duisternis je nam hen mee n...

Een gaap, half open ogen Nog slaap, het onvermogen Een spier te spannen ‘k Ben hier gevangen Onder je arm, geborgenheid Het is warm, er is geen tijd Je zachte huid die dwingt tot rust Je slaapgeluid dat zorgen sust Als grillig ochtendlicht is ingeslopen Wordt wakker worden onderbroken ...