Alle inzendingen

Ze telt de barsten in de tegel boven het aanrecht. Vijf. Zes. Achter de muur schuift een stoel. Er klinkt een stem. Dan niets. Later, in de gang, trekt ze haar jas aan. De rits hapert. Ze laat hem halfopen. In de spiegel naast de kapstok een vlek op haar wang. Ze wrijft erover. De vlek blijft. Een buurman zet een groene bak aan de straat. Hij kijkt…

"Sie werden dich nicht finden, niemand wird dich finden, du bist bei mir", uit 'Jeanny' van Falco In het voormalige SS-kasteel Wewelsburg op Burgwall 19 in Büren zwalkt een zeer verdacht persoon rond. Op zijn borst staat met grote cijfers zijn geboortejaar getatoeëerd. In zijn rechterhand houdt hij een SIG-Sauer P226 vast. Het is niemand anders…

Kuierend door de boomgaard met ogenschijnlijk niets aan de hand, het zonlicht spelend over het gebladerte laat één magische noot je van het met het roze van een Bloeiende Perzikboom doorspekte hemelsblauw in een flonkerende Sterrennacht tuimelen. Als pianist kun je je nog zo vergalopperen en met misslagen de toehoorders tergen - Brahms zelf stond er…

Ik sta in de keuken, de piepers koken en het kleine potje groenten staat klaar om te worden opgewarmd, waar maak je jezelf druk om? Nou om niks zeg ik tegen je… het borrelen van het water fascineert me…i k zet de magnetron even aan, zodat alles tegelijk klaar is en loop met de borden naar binnen… zet ze neer en leg het bestek er netjes naast. De…

Nu ik hersteld ben van narcitisch geweld en mishandeling, wil ik voorzichtig een kijkje nemen in het christelijk leven dat ik in diepe teleurstelling heb verlaten. Het is rustig op deze facebookpagina. Ik ben benieuwd naar mijn huidige gevoelens in relatie tot mijn broers en zussen in de Heer en reageer oprecht op de inhoud van de beweringen door ook…

In onze jeugdjaren verdienden onze voeten geen schoonheidsprijs. Een buurman die schoenmaker was had ons de hoge en onelegante Forma Natura schoenen aangemeten waarmee we niet voor de dag konden komen en geen goede beurt maakten te midden van onze klasgenoten Maar onze goede vader had een oplossing. En zo liepen we achter hem aan over de kokosmat en…

Een vreemde droom overviel Bjarne, die in flanellen pyjama de nacht in bed doorbracht. Hij was in een grote kamer en overal lagen stapels boeken. Steeds wanneer hij bewoog kwamen er nieuwe stapels boeken bij. Er was een boek dat hij zocht. Het lag aan de andere kant van de zaal vol met boeken. De droom was vluchtig. Hij zocht naar een boek van Kees…

Ze lopen zwijgend langs de sloot, de kijkers tegen hun borst. Het gras is nat, de modder zuigt aan hun schoenen. Iemand niest. Voor hen buigt het water af, een onopvallende kromming in het landschap. Hier zou hij moeten zitten. Dat hadden ze gelezen. Dat was gisteren gemeld. De oudste blijft staan; een man met een verweerde nek en een jas die te…

Niet ver van mijn ouderlijk huis bevond zich een klein parkje dat wij, heel toepasselijk, ons parkje noemden. Daar moet eens de kiosk gestaan hebben,zoals in die jaren mogelijk wel meer voorkwam Goddelijke en feestelijke klanken van orkesten en brassbands moeten weerklonken hebben in die contreien in ons kleine parkje dat toch bezwaarlijk kon wedijveren…

Ik had nogal wat meer verwacht van de inbreng van Jetten (te graag premier!?) en Bontenbal (moe?). Ik koesterde de hoop dat ze meteen fors aan de slag zouden kunnen met pakkende voorstellen. Maar ik vrees dat ze hun oren te veel hebben laten hangen naar de conservatieve wensen van Jesilgöz, die de lachende derde is. Natuurlijk zou - bij voorbeeld…

Presentatrice Malou Petter stopte bij talkshow "nieuws van de dag" omdat het te weinig ging over nieuws en teveel over duiders en opiniemakers, zei ze gisteren bij Jinek. Duiders en opiniemakers dus, zo heten ze. En niemand weet precies wanneer ze zijn verschenen. Opeens waren ze er. Zoals mollen in een strak aangeharkte tuin. Je zet ’s ochtends…

Men vroeg mij zwarte letters te lezen die op een groot wit scherm geprojecteerd waren. Mijn oude ogen lieten het afweten. In de verduisterde kamer waar de ingenieuze en vernuftige apparatuur staat opgesteld, product van een mijns inziens zozeer geniaal vernuft, legde ik mijn hoofd tegen de machine die rood en blauw licht toonde. Een kleine uitwas…

(voor Suzanne Dalbert (1927 - 1970)) Jij bent geboren op 12 mei 1927 in Parijs. Na de Tweede Wereldoorlog verhuisde jij naar Amerika. Daar werd jij ontdekt door de Joodse Aaron Blum Wolowicz, geboren op 19 oktober 1898 in Chicago, filmproducent en directeur van de Paramount-studio. Hij was getrouwd met de actrice Louise Fazenda en daarna met de actrice…

“Wie is zij?” vraag ik mijn zoon van zeventien. Met gesloten ogen danst hij door de kamer. “Mari Froes,” fluistert hij met zwoele stem. Zwijgend danst hij verder. Omdat hij zijn ogen dicht heeft, kan ik hem even ongestoord bekijken. Hij heeft geen dansles nodig. Net als zijn opa en zijn oom heeft hij swag van nature. Jammer dat mijn vader al gestorven…

Men noemt het daar nu ´Molenzicht´. Met grote, witte letters is het vermeld op de gevel:´Molenzicht´. Het is bij de Broekhovenseweg, ook een decor uit onze jeugd, waar eens de wieken draaiden van de oude molen, die sinds lange jaren afgebroken is en tot het verre verleden behoort. Het is niet ver van het nu verlaten gebouw van Huishoudschool ´Mater…

Als Airport Lelystad door de opstelling van het a.s. kabinet in dezen (in Nieuwsweekend suggereerde Kees Boonman een uitruil binnen het triumviraat: de bomen van Amelisweerd tegen openstelling van het vliegveld; alsof er over natuur te marchanderen valt) alsnog opent voor burgerluchtvaart eet ik mijn hoed op. Het lijkt me ondenkbaar dat nu dit aanzienlijk…

We zeggen het zo snel: als iemand niet lekker is, ik bel je van de week, om vervolgens niets te horen… We zeggen het zo snel, als iemand ziek is, ik kom je van de week even opzoeken, om vervolgens te twijfelen of je bel het nog wel doet? We zeggen het zo snel, als iemand een geliefde verliest: “we houden contact, ik zie je binnenkort” om vervolgens…

Barones Barbara von Bardeleben woont in het florissante Kasteel Lütetsburg op de Landstrasse 55 in Lütetsburg, nabij Norden. Zij draagt meestal strakke jurken met een laag decolleté, zodat haar beroemde, pompeuze borsten grotendeels naar buiten steken. Een gouden collier met smaragden en blauwe, roze en rode diamanten weet haar borstenpaar extra waardevol…

Begeerte is verlangen dat steeds verder wil. Een zin die zich gedraagt als een ademhaling die niet kan eindigen, een golf die door een onzichtbare maan telkens opnieuw naar de kust wordt geduwd. In die beweging schuilt iets dat zowel menselijk als kosmisch is, alsof verlangen niet louter een innerlijke impuls is, maar een oeroude kracht die door ons…

We zijn weer thuis. De toevoeging van het woordje ‘weer’ geeft een wat cynische smaak aan het thuis zijn, en dat is het ook. Met groot enthousiasme presenteerden gisteren de drie middelgrote partijen, na maandenlange besprekingen, hun plannen voor een minderheidskabinet. Grote partijen bestaan niet meer, we moeten het op dit moment met twintig partijen…

En zo ging ik erop uit met mijn jeugdvriend Paul W. Hij woonde in een van de arbeidershuizen aan de andere zijde van het gangpad dat onze woningen scheidde. Aan de uiteinden daarvan bevonden zich de ronde stenen poorten. Het betekende een enorme schok ook voor buurtbewoners toen Pauls vader plotseling omviel als een oude boom bestemd voor de kap. Met…

Twee liedjes over ICE. Eén van Bruce Springsteen en één van de Marsh Family. Beiden waren natuurlijk al vijanden van King Trump, zoals Springsteen zingt, maar toch ben ik onder de indruk. In de Verenigde Staten is het wapenbezit zo wijdverbreid, dat iedereen die protesteert gevaar loopt. Je bent gek als je gevaar op zoekt. Maar je bent misschien…

Natuurlijk zal ik altijd helpen, daar waar nodig en natuurlijk doe ik m’n best om het anderen naar de zin te maken maar ik beken nu wel even heel eerlijk dat: de voorlopige prognose van de 3 van Den Haag een heel vieze smaak in mijn mond achterlaten. Als ik zeg een heel vieze smaak dan bedoel ik dat letterlijk. Het voorstel dat natuurlijk nog moet…

‘Dit is absoluut niet wat ik me erbij voorgesteld heb,’ zegt ze. Ze staat met haar jas nog aan in de keuken. De rits halfopen, haar handen in haar zakken. Op tafel staat een stapel borden, op het fornuis een pan. De saus is ingedikt. Hij zet het raam op een kier. Koude lucht stroomt naar binnen. ‘Het is maar tijdelijk,’ zegt hij. Ze kijkt…

Onze oma bewoonde een kamer op de eerste verdieping van het kapitale pand dat opa eens gehuurd had in de dertiger jaren na de economische crisis. Een naamplaatje van wit email met daarop de naam Broeckx-Schmitz in zwarte letters prijkte naast de solide houten voordeur. De dames V. waren oma's vriendinnen. Ze woonden aan de andere hoek van de straat…

(voor Carolina del Castillo Díaz ( 1867 - 1933)) Jij bent geboren op 3 juli 1867 op 16 Calle Uría in de havenstad Gijón, Spanje. De schilderes Julia Alcayde is ook in Gijón geboren. Jij was de oudste dochter van Carolina Díaz Calderón y Cifuentes (1846 - 1925) en Justo del Castillo Quintana (1841 - 1912), een ingenieur, publicist en vrijmetselaar…

Eens legden we de lange weg af via zusterstad Breda naar Vliegveld Seppe. Aldaar aanschouwden we het opstijgen en het dalen en landen van kleine en grotere vliegtuigjes die deden denken aan jongensboeken en -dromen uit onze verre jeugdjaren, aan spannende en ongeloofwaardige avonturen van pioniers en stoere, manhaftige helden uit de geschiedenis van…

En zo zette Sophie Hermans namens Nederland haar krabbel onder een verklaring die ertoe moet leiden dat het aantal windmolens in de Noordzee enorm wordt uitgebreid. Van de aanblik van een Noordzee die volgebouwd is met windmolens krijg ik het benauwd of liever plaatsvervangend benauwd, want je zal maar een vogel zijn die dadelijk die zee wil oversteken…

Het verbaast me niet dat Ajax van de 36 clubs in zijn poule het niet verder heeft gebracht dan de 32e (!) plaats. Behalve het feit dat de selectie al een aantal jaren een chaotisch beeld vertoont, speelt mijns inziens ook mee dat een trainer de Ajaxtrein in goede banen moet leiden die in de praktijk nog niet goed genoeg bleek om F.C. Emmen op het juiste…

Soms herhaalt de geschiedenis zich, ook al is de verpakking anders. Dit is vandaag het geval in Kasteel Limbricht op de Allee 1 in Limbricht, waar in de 17-de eeuw de vermeende heks Entgen Luijten is gemarteld en gewurgd. De toenmalige kasteelheer was Herman Winand van Breyll en de aanklager was Herman Tacken, een takkenvent, die Entgen beschuldigde…