Zondag 7 december 2014: Het was een koude, heldere winterdag. Een week na zijn toevallige ontmoeting met Jasper merkte de goedgemutste Bjarne dat de rust in zijn hoofd was gebleven. De herfst was nu definitief voorbij en de stad maakte zich op voor de decemberfeestdagen, maar voor het eerst in jaren voelde Bjarne geen druk om aan de verwachtingen van een partner te voldoen.
Het alleen zijn was zo gek nog niet. Bjarne kon zijn eigen gekte beter verdragen dan dat anderen dat konden. Hij had weer meer tijd om na te denken over nieuwe gedichten en ook de schildersezel werd van stal gehaald om frisse doeken tot leven te wekken.
Astrid kwam weer wat vaker over de vloer om kritische opmerkingen te maken over de beperkte vaardigheden van Bjarne wanneer het aankwam op het huishouden. Ze hielp wel mee, maar altijd met de dreigende woorden dat het tijdelijk was, zoals veel dingen in het leven tijdelijk waren.
Het werd een dag die de geschiedenisboeken inging als uiterst saai, maar ook dat had zo zijn voordelen.Terwijl de middag vorderde, begon de kou buiten door de kieren van het raamkozijn te trekken. Bjarne zette een pot sterke koffie en installeerde zich voor de schildersezel. Het zachte, winterse noorderlicht viel precies goed op het doek. Zonder vastomlijnd plan zette hij de eerste streken; grove banen in diepblauw en asgrijs, alsof zijn hand de winterlucht van die ochtend probeerde te vangen.
De stilte in het appartement was absoluut. Waar die leegte hem vroeger had kunnen beangstigen, voelde het nu als een warme deken. Geen tikkende hakken op de vloer, geen zachte zucht van een partner die subtiel liet merken dat hij te lang met zijn kunst bezig was. Alleen het schrapende geluid van zijn paletmes tegen het canvas doorbrak de rust.
Tussen het schilderen door liep hij naar het raam en keek naar beneden, naar de straat. Mensen liepen met opgetrokken schouders en dikke sjaals voorbij, haastig op weg naar de warmte van hun eigen huis. Bjarne nam een slok van zijn inmiddels lauw geworden koffie en glimlachte in zichzelf. Hij hoefde nergens heen. Er wachtte niemand op hem, en dat was op dit moment het grootste geschenk dat hij zich kon wensen.
Rond een uur of vier begon de schemering al in te vallen. De kamer kleurde langzaam donkerder, totdat de contouren van het schilderij vervaagden in de schaduw. Bjarne legde zijn kwasten in een pot terpentine en keek naar het half voltooide werk. Het was rauw en onaf, maar het had een ziel. Net als zijn zondag.
Hij besloot het licht niet aan te doen. In plaats daarvan stak hij een enkele stompkaars aan op salontafel, die de kamer vulde met een zacht, flakkerend schijnsel. Het contrast met de blauwe schemering buiten maakte de ruimte intiem en overzichtelijk.
Bjarne liep naar de keuken en warmde een restje soep op van de dag ervoor. Het was een eenvoudige handeling, zonder de poespas van een uitgebreid diner of de verplichting van een gesprek aan tafel. Terwijl de soep zachtjes pruttelde, pakte hij zijn opschrijfboekje van het aanrecht. De rust in zijn hoofd zocht een weg naar buiten in woorden. Met een potlood kraste hij een paar regels neer, schrapte er weer drie, en liet de rest staan. Het hoefde niet perfect te zijn; het was alleen voor hem.
Met de kom soep in zijn handen nam hij weer plaats op de stoel tegenover de ezel. In het flauwe kaarslicht leek het schilderij bijna te bewegen. De donkere banen verf leken dieper, de grijze vlakken zachter.
Zijn blik dwaalde af naar zijn telefoon, die met het scherm naar beneden op de salontafel lag. Het apparaat was al uren stil gebleven. Een week geleden, net na de ontmoeting met Jasper, had hij de neiging gehad om constant te kijken of er een bericht was. Nu voelde hij die onrust niet meer. De ontmoeting was er geweest, het had hem goed gedaan, en wat er in de toekomst lag, dreef niet weg als hij nu niet keek.
Bjarne zette de lege kom op de vloer en leunde achterover in zijn stoel. De winteravond was nu volledig gevallen. De stad buiten was koud en druk, maar hier binnen tikte de tijd traag en rimpelloos voorbij. Het was precies de saaie, uiterst waardevolle zondag die hij nodig had gehad.
Geplaatst in de categorie: overig
december
6
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!