Autobiografieen over overig

Zondag 7 december 2014: Het was een koude, heldere winterdag. Een week na zijn toevallige ontmoeting met Jasper merkte de goedgemutste Bjarne dat de rust in zijn hoofd was gebleven. De herfst was nu definitief voorbij en de stad maakte zich op voor de decemberfeestdagen, maar voor het eerst in jaren voelde Bjarne geen druk om aan de verwachtingen van…

Opgelucht vanwege het achterlaten van zijn emotionele verleden met zijn geliefde Trudy kwam Bjarne op een ochtend voor een nieuwe verrassing te staan. Een nieuwe brief van Trudy. Trudy, die drie jaar jonger was dan Bjarne, gebruikte haar brieven niet voor een simpel liefdesaanzoek, maar om haar eigen chaotische belevingswereld op hem te projecteren…

De zwoele zomeravond was nog maar net begonnen. Het keukenraam stond open. Bjarne rook de doordringende geur van geroosterde vis omdat de benedenbuurman zijn familie had uitgenodigd voor een zomerfeest met fado muziek en groene Portugese wijn. Bjarne hield van de zomer in Amsterdam. Het was een fijne tijd om in de avond op het balkon te lezen en in…

Het was een gok. Ze had eerder een werk gekocht en dat was na verloop van tijd sterk in waarde gedaald. Toch wilde Violette met de aankoop van “Portret van een oude wolf” een statement maken. Ze wilde er Bjarne geen geld voor geven. Dat zou hij waarschijnlijk uitgeven aan drugs. Nee, ze gaf hem tubes acrylverf van een professionele kwaliteit en kwasten…

Het duurde niet lang voordat Violette met een uitleg kwam. Ze kon de persoonlijke karakterfouten van Bjarne steeds beter duiden. Als ervaren schrijfster van misdaadverhalen wist ze veel eerder dan de gemiddelde Nederlander wanneer er iets niet klopte in de persoonlijke verhouding tussen mensen. Violette had Bjarne al meteen kunnen vertellen dat het…

Geen bericht meer uit Can Tho. Zou Dimitri begrepen hebben dat Bjarne zijn sluwe plan had doorzien? Of zou hij nog met een volgende zet komen? Het was een andere strijd geworden tussen droomwereld en werkelijkheid, nu de bedriegers Bjarne weer telkens op de hielen zaten. Wat had het voor zin om onderdeel te zijn van een corrupte maatschappij en had…

In de zomer van het jaar 2000 kwam Bjarne Gosse op een regenachtige middag Joshua Eenoog tegen in het Amsterdamse bos. Het was toevallig en juist daardoor klonk er enthousiasme in de stemmen van het weerzien. Bjarne vertelde de authentieke Joshua dat hij niet meer in de georganiseerde geestelijke gezondheidszorg geloofde, na alles wat er met zijn schizofrene…

De economische crisis in ons nederige land bracht ook de plezierschrijver Jan Boter en de cultuurjournaliste Emma Petronella in de problemen. Er moest geld op tafel komen anders was het afgelopen met de welvaart waarvan ze zo hadden genoten in de jaren voor de bittere crisis. Ze besloten de handen ineen te slaan en verzonnen samen een meesterlijk plan…

Toen de nieuwe maand begonnen was, oktober 2023, beweerde Astrid opnieuw dat Bjarne altijd op de verkeerde mannen viel. Bjarne wilde er niet over horen. Hij was nooit verliefd geweest op David, hij was een correspondentievriend, niet meer of minder. Het was een voor Bjarne nuttige vriendschap geweest, ook al wist hij dat hij wellicht met een hosselaar…

“De man die de wereld verkocht”. De vreemde zin bleef maar in het dromende hoofd van Bjarne spoken. Het was te diep in de droomwereld om te achterhalen waar het over ging. Was het een zin uit een liedje dat hij vaak gehoord had? Een overblijfsel van een gesprek met een psychiater? De droom gaf zijn geheimen niet prijs en de volgende dag moest Bjarne…

“Waarom zoek je niet gewoon iemand uit Nederland?” De woorden van Astrid klonken hard in de oren van Bjarne. Vooral het woordje “gewoon" had een gemene ondertoon. Wat wist Astrid eigenlijk over de ervaringen van Bjarne, die meestal niet over één nacht ijs ging wanneer er een correspondentie ontstond met mensen uit andere contreien. Het jaar 2023…

“Ik liep door een volkomen lege en onbekende straat in een stad waar ik nog nooit was geweest. Maar onderweg zag ik aan de overkant een aantrekkelijke man lopen. Ik rende naar hem toe om te kijken waar ik was. Ik raakte zijn schouder aan en hij draaide zich om, ik was verrast, want ik zag je gezicht, Bjarne. Lange tijd kon ik van verbazing geen woord…

“Jammer dat jij jouw intelligentie inzet voor duistere zaken. We hadden een sprankelend contact samen via het internet, totdat jij zonder duidelijk aanwijsbare reden het pad van de misdaad koos. Jouw leugens, en telkens nieuwe leugens, ze hebben mij doen wankelen. Je hebt al die tijd een toneelstuk opgevoerd in jouw verzonnen berichten. Alles was bedoeld…

Over mijn zeer bewuste en definitieve leefwijze of levensstijl heb ik een persoonlijk gedicht geschreven. Volgens mij zijn er twee groepen mensen: groepsmensen en Einzelgänger. Uit het gedicht blijkt bij mij het laatste het geval. Hoewel ik iemand heb, bij wie ik om de 2 of 3 maanden eet en met hem wandel, heb ik verder heel bewust geen vrienden.…

“Ik liep door een volkomen lege en onbekende straat. Maar onderweg zag ik aan de overkant een man lopen, ik rende naar hem toe om te kijken waar ik was. Ik raakte zijn schouder aan en hij draaide zich om, ik was verrast, want ik zag je gezicht, Bjarne. Lange tijd kon ik van verbazing geen woord zeggen. Maar toen ik me herstelde, vroeg ik waar we waren…

Terwijl Trudy zich er niet voor schaamde af en toe vreemd te gaan, bleef Bjarne Gosse trouw aan zijn muze. Hij was werkelijk verliefd op haar geworden en dat was niet vreemd, want ze was een mooie jonge vrouw geworden met stevige borsten, een wulpse kont en een intelligente kijk op het leven. Ze wist waar ze voor stond in het leven en ondanks haar extreme…

Het was volop herfst in Utrecht. Gerard Vroeg belde Bjarne. Gerard was hoorbaar van streek. Een goede vriend van hem had zelfmoord gepleegd. Zichzelf opgehangen aan een boom aan de oever van de rivier. Hij had geen zin meer om verder te leven. Bjarne probeerde Gerard gerust te stellen, maar hij voelde dat het niet tot hem doordrong. Hij moest hem alleen…

In de hoge bomen aan de zijkant van het park was een grote zwerm spreeuwen neergedaald. Luid kwetterend, een drukte in de groene zomerse bomen. De donkerblonde Bjarne Gosse liep langs de parkrand naar het huis van zijn hospita om daar in de tuin te lezen en te zonnen. Bjarne dacht onderweg na over het plan van Maarten Wolvenknaap om in korte tijd…

Drie uur lang had Bjarne, met Frits de kater op schoot, gedichten gelezen van bekende dichters uit het buitenland. Bjarne dacht weer aan Emma en haar veelzijdige belangstelling voor alles en nog wat. Emma hield van dieren en poëzie. Ze hadden het vaak samen over dieren en poëzie. Het wonderbaarlijke van dieren was dat ze je iets konden vertellen zonder…

Zes eenzame dagen later in de stad Utrecht die aan de wisselvalligheid van de zomer was overgeleverd. Emma had een speeltje gekocht. Dat was op zich niet zo erg, maar het was wel een beetje irritant dat ze dat speeltje in de vitrinekast had gezet, zodat iedereen kon zien dat zij een speeltje had. “Dat hoeft toch niet iedereen te zien Emma” wierp…

De wolken lieten de Nederlandse zomer even met rust en gaven de zon de kans om voor helderheid te zorgen. De relatie tussen Frits de zwarte kater en de jeugdige Bjarne begon te bekoelen. Het harige beest had meer belangstelling voor muizen dan voor zijn trouwe verzorger, die een aanzienlijke korting op zijn huurbedrag kreeg in ruil voor deze dienst…

De jeugdige Bjarne wilde Frits de kater wel begrijpen, maar zijn nieuwsgierigheid had toch even wat tijd nodig. Wat stond er daar in de andere hoek van de zolder? Bjarne hield zijn hand voor zijn mond zodat hij geen stof naar binnenkreeg. Het was een oude kist die was afgesloten met een hangslot. Hier had hij geen sleutel voor. Wat zou er in die kist…

“En nog altijd gaan we te keer, als onverschrokken beesten. De natuur moet boeten voor ons wangedrag. Diersoorten verdwijnen, planten zwijgen en kwijnen weg, langs de weg, naast het asfalt. We streven steeds meer naar gelijkheid, alles als een betonnen muur. Kleine verschillen in een uniforme wereld, ze moeten overbodig worden, zo lijkt het. Wie niet…

De volgende dag kwam Christiaan een tas vol post ophalen. Hij was vriendelijk en vertelde Bjarne dat het wel goed zou komen. Bjarne hoopte dat het daarmee opgelost zou zijn, maar de brieven bleven de dagen erna komen. En er bleken ook liefdesbrieven tussen te zitten. De op de enveloppe getekende hartjes lieten niets aan zijn fantasie over. Sommige…

Bjarne Gosse had het zojuist gekregen boekje in zijn handen. Een lief cadeau van zijn geliefde hospita. Niemand begreep de kleine geneugten die Bjarne Gosse verzon wanneer hij zich eenzaam voelde door het versleten rugzakje dat hij uit zijn jeugd had meegenomen. Soms leek het alsof zijn hospita zijn gedachten kon lezen. Dat zij wel kon voelen wat…

Even was het juichen om de voetbal ook bij Bjarne. Hij legde de emotionele brief in de warme lade van zijn donkerrode nachtkastje. Opnieuw werd Bjarne overmeesterd door een warm gevoel van binnen omdat hij geconfronteerd werd met de emotionele kanten van een man. Nooit had hij er aan gedacht om Kees spannend te vinden, maar nu hij in de gaten kreeg…

Een paar dagen na zijn droevige ervaring met het huilende schilderij in een galerie voor beeldende kunst werd de jongeling Bjarne Gosse opgebeld vanuit het ziekenhuis door Christiaan de kunstenaar. Hij was zich aan het voorbereiden voor het interview, dat voor de gelegenheid in het ziekenhuis werd gehouden, omdat het vanwege zijn gebroken rug niet anders…

De taal van de zon sprak boekdelen deze bijzondere zomer. Het was nooit bedoeling geweest maar Bjarne Gosse raakte bij toeval besmet met de woekerende zomerse droomkoorts. Hij meldde zich af voor de stage bij het biologische tuinbouwbedrijf. Zijn jeugdige lichaam was te verzwakt voor het zware werk. Hij had zijn schilders-spullen opgeruimd. Bjarne…

Het ontroerde Emma dat het lievelingsliedje van Bjarne “Heart of gold” op de radio was te horen. Er werd aangebeld. Emma deed de deur open. Daar stonden drie stevige mannen met de nieuwe Chesterfield bank voor de deur. Emma was alleen thuis, de mannen tilden de bank naar de woonkamer en ze namen de oude bank mee naar de bestelbus die in de straat stond…

Meestal wandel ik in het bos tussen Veenhuizen en Een, gewoon omdat het daar het rustigst is. En omdat het vooral in deze coronatijden dus wel raadzaam is zoveel mogelijk contacten te vermijden. Natuurlijk loopt er soms wel iemand, maar als je het juiste tijdstip kiest tref je er bijna niemand. Dus ga ik vaak tussen de middag als de mensen achter hun…