foppe de egel
DAGBOEK VAN FOPPE DE EGEL
ik werd geboren in de hete zomer van 68 en toen ik groot was ging ik alleen wonen maar er kwam een koude winter en toen kwam ik in een egelopvang want ik had het zo koud. Toen ik er uit kwam ben ik gaan zwerven en voel me alleen, in de herfst kruip ik onder een bedje van bladeren en houdt de winterslaap totdat de zon mij wakker maakt en een honger dat ik dan heb!
Ik ga 's nachts lopen scharrelen beter gezegd en op zoek naar wurmen en insecten. Van mensen houd ik niet daarvoor vlucht ik want ze hebben auto's en dan rijden ze je plat. Ik slaap dus overdag omdat ik niet kan zien en ruik heel goed.
Ik ken ook het sprookje van de haas en de egel en ze kwamen dus tegelijk aan. Foppe weet dat ook en er zijn hier ook hazen en een pony en een veldmuis die mijn vrienden zijn en de vogels en in de nacht de maan die mijn pad verlicht vandaar dat ik 's nachts ook nog dicht op mijn typemachine en een walkman mp3 op heb met zee geluiden en uilenroepen.
Op een dag stond foppe mij te storen in mijn foppe overdag slaap en Ik weet hoe ik dat haat ik knorde keihard want ik moest denken aan mijn gevoelige wollige zachte onderbuik en toen zette ik al mijn stekels op die mij beschermen en foppe ging weer weg maar schreef dit verhaaltje omdat dat in de flow stond over een egel in chicago die bij een mensje woonde en dat wilde foppe ook wel maar wel schrijven maar niet als egel die hoort niet in een pretflat maar in zijn natuur en wil het liefste rust en slaapt heel goed en krijgt zijn eten op tijd zoals in het pension waar ik nu ook weer vlakbij woont want als er weer zo'n winter komt en er is geen eten dan is de redding nabij.
Zolang een egel eten heeft en stekels heeft hij niets te vrezen amen
foppe de egelschrijver.
Schrijver: foppe oostenbrug, 14 september 2014
Geplaatst in de categorie: dieren
4.2 met 5 stemmen 
550 