Steenrijk in de regen
Het was nog vroeg toen ik mijn moeder in het warme bad hielp. Terwijl ze zachtjes wegzakte in het water, gaf ik haar een kusje en glipte ik met een kop koffie naar haar balkon.
Nou ja, balkon. Het is eerder een botanische kraamkliniek. Tussen de 1001 potjes en stekjes kon ik net op één voet staan. Ik ging maar op het randje van de deur zitten en keek door de balkontralies naar buiten.
Na weken van hitte regende het eindelijk weer.
Aan de overkant rende de buurman naar zijn auto. Jas half open, tas onder zijn arm, blik op zijn telefoon. In zijn haast stapte hij vol in een diepe plas.
Modderwater tot aan zijn knie.
Hij keek niet eens naar beneden. Auto in. Motor aan. En huppa… aansluiten in de ochtendfile.
Op de schutting zat een merel. Kletsnat. Hij bewoog geen millimeter terwijl auto’s, scooters en gehaaste mensen aan hem voorbijraasden.
Ik bleef naar hem kijken.
Met mijn vingers om de warme mok voelde ik ineens hoe gek onze haast eigenlijk was. We kopen massaal tijd alsof het in de aanbieding is. We sprinten naar de trein om drie minuten te winnen, die we vervolgens op het perron stukslaan aan een filmpje van een kat die ruzie heeft met een stofzuiger.
We pakken de auto naar de sportschool om daar vervolgens een uur op een stilstaande fiets te gaan zitten.
Maar waarvoor eigenlijk?
Voor straks. Als dit af is. Als het weekend begint. Als het eindelijk wat rustiger wordt. Alsof het echte leven ergens verderop op ons staat te wachten.
Terwijl het al bezig is.
Hier.
Op een regenachtige ochtend. Op een balkon vol stekjes. Met inmiddels koude koffie.
Vanuit de badkamer hoorde ik mijn moeder mijn naam roepen.
Tijd om weer naar binnen te gaan.
De buurman stond waarschijnlijk alweer achteraan in de file. De merel zat nog steeds op de schutting. Hij schudde de regen uit zijn veren en begon te zingen.
Geen agenda. Geen haast.
Gewoon een vogel in de regen die daar, gratis en voor niets, steenrijk zat te wezen.
———————
... Over hoe een regenachtige ochtend me eraan herinnerde dat het leven niet pas straks begint. ...
Schrijver: Malika Elabboudi, 7 september 2026Geplaatst in de categorie: maatschappij

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!