Ze bezette de plaats vóór me in de bus en sprak me á bout portant aan. Grijs haar lag warrig op haar schedel en een okergele das hield haar hals warm. Ze verklaarde de laatste tijd veel Kringloopwinkels te bezoeken. De relevantie van deze mededeling trad me niet onmiddellijk helder voor de geest en er trad een stilte tussen ons in. De bus vervolgde…

Iedere morgen om acht uur ontmoeten we elkaar. Het is een soort oneigenlijke "date". Hij draagt exuberante tatouages en gouden ringen in de oren en zijn buik springt naar voren als een eveneens oneigenlijke, want "mannelijke" zwangerschap. We zijn beiden vaste klanten van de Aldi. In de lange gangen van de florissante winkel waarin het brede assortiment…

Wie denkt of vermoedt dat de zaak van "Hornbach" in Tilburg West een klein buurtwinkeltje is, vergist zich deerlijk. In een gigantische, uitgestrekte hal is hier ondergebracht en bijeengebracht wat het menselijk vernuft zoal tot stand heeft weten te brengen op vele gebieden. Ik zag dan ook velen sjouwen met allerlei materiaal en ook met de kennelijk…

De zaak met de wellicht enigszins oubollige naam ("Het Zolderke") is gevestigd op de hoek van de Nassaustraat en de Dillenburglaan. Daar verheffende staketsels van kale bomen, die staan opgesteld als levenloze, dode acteurs die het podium sinds lange tijd verlaten hebben, nog altijd hun stammen en kruinen. Binnen in de winkel mag ik uit de collectie…

Bij de zaak van Blokker in de Heuvelstraat, ingeklemd tussen overige winkelpanden, is men zeker geëquipeerd voor ieder huishouden, zelfs voor het meest chaotische onderkomen of verwaarloosde geval. Tussen de vele artikelen, die alle optimistisch in januari al het voorjaar en de voorjaarsschoonmaak schijnen aan te kondigen, vind ik in een uithoek…

De Korvelseweg slingert zich als een kosmopolitisch lint dat stadsgedeelten verbindt door onze stad. De feestverlichting die gespannen is boven de straat verbindt de panden nog altijd in januari, een laatste herinnering aan de festiviteiten. Daar is ook sinds jaar en dag de winkel van "Terre des Hommes" met haar bescheiden, weinig opzienbarende…

Onze Stationsstraat waarin enthousiaste, ijverige heren zoals vaak in Tilburg de gewoonte is, aan het graven waren, was bedekt met een antracietgrijze, korrelige, mij onbekende substantie. De heren verzochten mij vriendelijk mijn voetstappen niet daar doorheen te leiden. De Nieuwlandstraat was desondanks bereikbaar. Een vriendelijke dame verwelkomde…

Bij Bruna, aan de Schouwburgpromenade, drentelde ik als verdwaasd en gedesoriënteerd, en peinzend, mijmerend, geruime tijd rond vóór de uitgebreide collectie kleurige tijdschriften die een hele wand beslaat. Voor de hitsige en frivole heren hebben ze daar zelfs de edities van "Playboy" met voluptueuze, rondborstige dames op de cover, maar voor de…

Lang had ik in de rondte gedrenteld, steeds weer een voordeur naderend die hardnekkig voor me gesloten bleef. Dit speelde zich af in het warmste seizoen en de hitte drukte loodzwaar op de wereld en op mijn lichaam. Daarbinnen vond klaarblijkelijk een buitenissige therapeutische sessie plaats en enkele kentekenen daarvan drongen tot mijn oren door.…

De Tilburgse Westermarkt kan met haar sequentie van etalages waarin de fleurige collecties, kennelijk uitsluitend gereserveerd voor jonge meiden, vanzelfsprekend niet concurreren met de prestigieuze en luxueuze winkelgalerijen in Milaan, Wenen of Parijs. Mijn tot op heden onbekende buurman van het Nassauplein, die gewoontegetrouw zijn dagelijkse route…

De Korvelseweg slingert zich als een veelkleurig lint door onze stad. Aan weerszijden wordt zij bezet door al dan niet succesvolle neringdoenden en ook herbergt zij het grote consumptieparadijs van de "Action", vandaag bezocht door vele klanten die zonder slag of stoot kunnen beantwoorden aan hun "eisenpakket" en ongebreideld in hun uitgebreide…

Ik had de belastingpapieren ongeordend opgestapeld in een map en deze à bout portant voorgelegd aan de jeugdige studente fiscale economie. De schittering, het elan en het ongebreidelde, pure enthousiasme van een stralende jeugd trad me tegemoet uit ogen als diamanten, elegant omringd door een randje mascara. De jongedame droeg prachtig blond haar tot…

Kopen, kopen, kopen tot je erbij neervalt, zit de bevolking in het bloed. De onmiddellijke, acute behoeftebevrediging die niet kan wachten is zo sterk als voor een baby de moederborst. De koopkracht is het kernpunt geworden waar alles om draait. Het bezit tot zinloos levensritme, de materie verheven tot godheid, tot afgodsbeeld. Wie kent of bestudeert…

Ik slenterde, ogenschijnlijk belangstellend maar in werkelijkheid onverschillig, door de zaak van "Bruna" aan de Schouwburgpromenade. De boeken en kaarten en de kantoorartikelen liggen daar opgetast voor wie ze wil grijpen, als een publieke dame in een etalage, achter een raam. Ik schafte slechts twee mooie boekjes aan met kleurige, glanzende kaft…

De Tilburgse Trouwlaan strekt zich uit in een wijk die het goede humeur van passanten nauwelijks kan bevorderen. De laan is bereikbaar met meerdere buslijnen, maar men moet er dan mee rekenen dat men dan een eindje moet lopen om Schoenenzaak "Mevio Schoenen" te bereiken. Waar de armoede begint, houdt de consumptie op. Sinds mijn jaren van geldgebrek…

De "Winkel van Swinkel", op de hoek van de Brunostraat in Tilburg West is merkwaardig gesitueerd in de achterstandswijk en ze toont haar collectie van cadeaus en woondecoratie in haar etalage. De eigenaar moest allerlei moeilijkheden overwinnen voor hij kon verschijnen achter zijn toonbank om 10.00 uur in de morgen en hij vertelde me waarom hij opgehouden…

In de helverlichte winkel aan de Bredaseweg waar mijn oude gezicht waarmee ik niet meer op de cover kan, weerspiegeld werd in de blinkende spiegels, trok de optometrist een willekeurige lade open. Hij toonde mij een montuur dat aan de prijs was: driehonderd euro. Eerder had hij mij gevraagd met mijn halfblinde ogen de letters waar te nemen en op te…

Mijn pijnlijke linkerbeen heb ik meegesleept tot aan de Veemarktstraat. Daar is het altijd gezellig in de Vincent Shop waar drie oudere, grijsharige dames het bewind voeren. Het is er een oase voor armoedzaaiers. Jong en oud snuffelt er rond en men betast de kleding aan de rekken vluchtig alsof men vooralsnog geen keuze kan maken. Alsof men op zoek…

Het was onlangs nog zonnig op een mooie augustusdag. September, de maand die ik ondanks alles het meest prefereer, zou spoedig aanbreken. Een bont tafereel ontvouwde zich voor mijn ogen op het Koningsplein, op de markt en ook de meneer die in tal van kooitjes de arme vogels tentoonstelt, die ik zo graag de wijde horizonten en de hemelse sferen zou gunnen…

Ik kom haar vaak tegen in de bus. Haar zwarte, lange, florissante haar, waarmee ik haar eens complimenteerde, hangt als een elegant gordijn aan weerszijden van haar gezicht dat ondanks alles wel de tekenen en de groeven van mogelijk leed en van ouderdom draagt. Het welhaast eindeloos kopen en consumeren is mevrouw tot tweede natuur geworden en dagelijks…