Bericht uit een Zorgcentrum / Vervolg

De mechanische Kerstman moest voorzien worden van batterijen om zijn levendige act te kunnen volvoeren. Het was een echte Kerstman die in niets van zijn collega´s afweek. Hij droeg een vermiljoenrode mantel met brede ceintuur en een rode broek en was getooid met baard, brilletje en puntmuts.

Het was even wurmen met de batterijen toen plotseling een vrolijk Kerstlied weerklonk waarbij de pop druk gesticuleerde met armen en hoofd. Mevrouw hield hem verrukt in de oude handen terwijl haar doorgaans bezorgde gezicht oplichtte in een stralende glimlach.

Herinneringen aan tientallen kerstfeesten in het ¨gezelschap¨ van de pop moeten zijn bovengekomen. Nu zou ze met de Kerst niet alleen zijn.

Dit jaar zou ze voor het eerst het kerstfeest vieren in het Zorgcentrum, in de kleine kamer die in de plaats was gekomen van de grote zelfstandige woning. Alleen, zoals al sinds jaren...

In vroegere, meer gelukkige tijden had ze haar kamer altijd getooid ten tijde van kerstmis met drie amaryllisplanten: een rode, een roze en een witte en ze vroeg mij deze nu ook voor haar mee te brengen.

Het gezelschap van de kerstpop en van de planten zou echter nauwelijks soelaas kunnen bieden voor de grondeloze en vergaande eenzaamheid van mevrouw, maar haar pogingen deze te verlichten, wekten mijn bewondering op.

eenzaamheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 34