Bijstand op afstand!

Zeg oma, ik moet m’n kamer opruimen, maar het is zo ongezellig in m’n eentje mag ik je bellen? Nou hoeven ze dus nooit te vragen of ze mogen bellen, want dat mag altijd maar in dit geval is het een kind dat opruimen echt het allerergste vindt wat een mens moet doen… Ze ziet kans om alles neer te leggen waar ze staat en stapt voor het gemak overal overheen…tja.

Dat het niets voor mij is, dat weet ze en het leren is zinloos want op deze manier gaat het prima en dus gaan we videobellen…
De eerste keer voor de huishoudelijke klusjes en dan zeg ik: wij gaan eten, ik bel je straks terug!
Goed oma….

Als afgesproken bel ik en stuur haar de kamer door, niet zo moeilijk want elke buk-actie levert spul voor de zak, prullenbak, wasmachine of kast op…Je hebt zo wel eer van je werk dat is zeker…
Op een goed moment zeg ik: kind, kijk nou! Wat oma, wat bedoel je?

Ik zeg KIJK dan! Ze kijkt in de rondte en zegt: ik zie niet wat je bedoelt? Maar IK wel, kijk dan, ik zie je laminaat in je kamer! Een tikkie boze blik is het die ze op me afstuurt en ik schiet in de lach…
We komen er wel….Ze heeft even vrijaf en ik pauze dus van mijn bijstand op afstand….tot straks!

... Met z’n tweetjes kan zo ook! ...

opruimen oei

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 12