Ontmoetingen bij het station en in onze LocHal

De mannen overweldigen en overspoelen de wereld; stoer en zelfbewust, vrolijk en kordaat, allen met een andere haardracht; als het ware speciaal voor ieder van hen bestemd en speciaal vervaardigd. Velen van hen tref ik aan in onze onvolprezen LocHal. Op een dag, toen de automatische toegangsdeur om onbekende redenen ¨weigerde" open te gaan, verklaarde ik een jongeman die met mij en met een vriend naar de uitgang wandelde; ¨Voor u gaan alle deuren open¨, doelend op de ambities en de plannen en dromen die de heren ongetwijfeld koesterden.
Ik sprak de jonge en de oudere heer onverkort aan met ¨meneer" en toonde me onterecht hulpeloos om hun respect, misplaatst mededogen en hulpvaardigheid op te roepen, zodat ze zelfs in mijn persoon, hoewel ik nauwelijks nog charmant of aantrekkelijk ben, toch tenminste nog altijd een vrouw zien; een oudere vrouw, die ondanks alles de kenmerken van het geslacht draagt en wel met de verering en het mededogen hen in sommige gevallen bijgebracht door verantwoordelijke en bezorgde ouders.

En zo kwam ik tevens bij het station een van hen tegen, die kennelijk geamuseerd glimlachte vanonder zijn capuchon met bontrand. ¨Are you English?¨ luidde mijn vraag.¨No, I´m from Roemenia" was het antwoord. "I love your country¨ verklaarde hij vervolgens ¨and girls with blue eyes" "Don´t you like brown or green eyes?¨ repliceerde ik. Mijn nieuwe ¨vriend¨ zou gaan werken in de logistiek en hij gaf aan voor altijd in Nederland te willen blijven

mannen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 12