Uit een nagelaten brief van mijn oma

Sursil noemde ze de wereldleider die de geschiedenis zozeer bepaald heeft. Ze was de oma die ik nooit werkelijk gekend heb. Ik herinner me haar als gekleed in ouwelijk aandoende zwarte kledij en altijd rustend op een sofa in het huis aan de Oisterwijksebaan. De dodelijke ziekte had haar toen al in zijn greep. Ze was ongetwijfeld getuige van mijn eerste stapjes. Maar ik heb haar nooit gekend. In een lade bewaar ik nog altijd haar portret van jonge vrouw

familie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6