In de open armen van een Godheid
Ik ontmoette hem voor de eerste keer in het paviljoen waarin ook mijn zeer zwakbegaafde broer sinds jaar en dag gehuisvest is en die broer aanschouwde hij bij die gelegenheid tevens voor het eerst. Hij was in mijn ogen met recht een kanjer, een gigant die het tot zijn missie had gerekend gedurende elf lange jaren de zorg voor kankerpatiënten te behartigen en hij sprak me over de "wereldziel", de gemeenschappelijke ziel van alle mensen waarin hij geloofde - in mijn ogen een merkwaardig esoterisch en in feite ondefinieerbaar verschijnsel; een grote troost voor de overledenen; de open armen van wat men met andere woorden een soort Godheid zou kunnen noemen; van een ondanks alles onbekende en onwerkelijke Godheid. Open armen die ons volgens hem zouden opvangen na het onherroepelijke einde. Hij had dit fenomeen vaak waargenomen bij zijn patiënten naar eigen zeggen
11 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: overlijden

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!