Het huis op huisnummer achtenzestig

Het huis waarin ik op die zondagmiddagen die zich zonder uitzicht ogenschijnlijk eindeloos voortsleepten op haar wachtte terwijl zij op de eerste etage onduidelijke werkzaamheden verrichtte, stond na haar vertrek enige tijd leeg'. Wanneer ik het nog passeerde, toonden de in het zonlicht blikkerende ramen de leegte van haar afwezigheid.

De nieuwe bewoners arriveerden tenslotte. Sinds kort zijn de grijze gordijnen een teken van het weergekeerde leven, van een nieuw leven, van een nieuwe sfeer, meegebracht door anderen. Het oude leven is in vergetelheid gezonken.

huis vertrek vergetelheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 40