Waarheidsvinding.

Nadat ik tot geloof was gekomen hoorden enkele christenen het verhaal over mijn narcistische moeder, waarop ze duivels uit mij wilden drijven. Ik vond dat raar en dacht: waarom praten jullie niet gewoon met mij. Toen het niet lukte om een wonder af te dwingen, gaven ze mij de schuld. Ik kreeg trauma op trauma!

De GGZ werkt ook zo. Je wordt gewezen op jezelf alsof je zonder geschiedenis leeft. Ze doen niet aan waarheidsvinding zeggen ze, alsof dat een gunst is. Ze volgen een systeem dat is gericht op het verantwoordelijk stellen van het slachtoffer voor zijn eigen leven. Zo krijgt het slachtoffer het hele probleem op eigen bord. Opnieuw trauma op trauma.

In de tijd dat Jezus op aarde leefde, dreef hij de duivels uit met zorg voor het slachtoffer. Hij legde de verantwoordelijkheid en de schuld waar het hoort bij de duivels. In plaats van bij het slachtoffer. In mijn tijd waren ze helaas nog niet zover.

Twaalf jaar lang heb ik rondgelopen zonder hulp. Huisartsen en psychologen wilden de verantwoordelijkheid en de schuld niet bij mijn moeder leggen, hoewel ik twee van hen letterlijk onder hun bureau zag wegglijden onder de verpletterende gedachte: wat een rotmens! Ik vond het niet erg moedig en zelfs een beetje laf dat ze dit niet hardop durfden te zeggen.

Mijn omgeving beschuldigde mij ervan dat ik alsmaar klaagde over mijn moeder en mijn eigen leven niet oppakte. Ik heb al die jaren kilometers door de natuur gestruind om het leed draagbaar te houden. Er is een groot gebrek aan kennis van narcisme en psychopathie in de samenleving. En een schrikbarend gebrek aan empathie. Dit is voor velen trauma op trauma.

In het jaar 2010 ging ik onderuit en kwam de kennis over narcisme en psychopathie voorzichtig op. Pas in 2022 begon mijn herstel met de woorden die voor mij van het allergrootste belang waren: leg de verantwoordelijkheid met de schuld waar het hoort! Bij dat rotmens! Dat is de waarheid die mij vrij maakt. Eindelijk werd ík erkend in wat mij is aangedaan, wat mij is overkomen en ik helemaal niets en niets aan kon doen. Er kwam ruimte voor mijn persoonlijke verhaal en bevrijdende bevestiging van mijn gekwetste gevoelens. Toen pas kon ik weer voelen dat ik een eigen leven heb en bedenken hoe ik dit op wilde pakken.

Ik kan de fouten van een ander, inclusief die van mijn narcistische moeder niet op mij kan nemen, want ik kan niks voor haar doen om haar gelukkig te stemmen zonder volledig naar haar pijpen te dansen. En dat weiger(de) ik.

Waarheidsvinding vraagt een open mind met de moed om je uit te durven spreken. Narcisten en psychopaten haten mensen met uitgesproken principes en zelfrespect, mensen die zelfstandig denken en handelen. Het doel van de narcist en de psychopaat is deze vrijheid te ondermijnen door de zaken te verleggen om duivels - in de zorg zijn dat psychische aandoeningen - uit te drijven die er niet zijn.

Er zitten te veel mensen gevangen in psychiatrische inrichtingen en zorginstellingen die daar niet horen. Twaalf jaar lang liep ik letterlijk rond met de angst dat dit mij ook zou overkomen. Ik ben hersteld, maar als het narcisme weer eens niet wordt begrepen door een autoriteit in de zorg, komt die angst toch weer een beetje naar voren.

narcisme herstel

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 16