Bij "Gommelen¨ op een winterse dag

De dichte grijze mist was op die dag nog niet opgetrokken en de winter zegevierde nog altijd. Maar in de atmosfeer waren al verheugende tekenen en voorboden van de naderende lente.

Het land trekt aan onze ogen voorbij. De groene weiden met soms de elegante paarden die huiveren in de kou en aan de horizon de strakke rijen van de bomen, als in slagorde opgesteld.

Het cafe dat we tenslotte bereiken is getooid met de wonderlijke naam Gommelen en het vormt een merkwaardige uitzondering te midden van de landelijke, uitgestorven verlatenheid in de natuurlijke omgeving.

Het is alsof men hier een brandpunt van gezelligheid en levendigheid aantreft die meer thuishoren in de drukke stad en inderdaad is men hier bijeengekomen en babbelt men vrolijk en gemoedelijk met elkaar bij thee en koffie, bier en frisdrank

landschap

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4