Kinderspel

In de vage, schimmige schemering van mijn bewustzijn en na de lange, lange jaren die zich opgestapeld hebben als aardlagen waarin ik nauwelijks meer kan delven, besef ik, dat ook ik, als de anderen, eens kind was en voor mijn ondanks alles alerte geestesoog verschijnen de voorwerpen van mijn spel, het speelgoed van mijn jeugdjaren; de kartonnen kaarten met de afbeeldingen, met een pen beprikt, het mikadospel met de bontgekleurde staafjes, de magneten met hun wonderlijke en zo mysterieuze aantrekkingskracht die tot mijn verbeelding sprak, de lieflijke poppen genaamd Rosa en Bella de Lego bouwstenen en zoveel meer, opgedoken, opgegraven en opgediept uit die verre tijd als een wonderbaarlijke vondst die een schok van blijde herkenning teweeg brengt en die rustte in de diepte als een prehistorisch voorwerp, diep verzonken onder aardlagen en als het ware overweldigd, overwoekerd en overrompeld door de genadeloze en ondefinieerbare tijd die alles meesleept in haar vaart en alles vernietigt en verteert..........

kinderen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4