Intieme terreur en dwingende controle.

Op grond van de nieuwe termen die psychisch geweld definiëren, neem ik mijn verleden nog eens door als herstelde. Mijn 'eigen wijsheid', zoals ooit het tiener tijdschrift 'Muziekexpress' uit de jaren zeventig, dit mij eens uitlegde, 'is goed'.

Als baby ben ik met opzet ondervoed en overleefde dit in het ziekenhuis. Vervolgens wordt dit verhaal misbruikt door mijn narcistische moeder om mij gestoord te verklaren en zelf haar fout toe te geven. Zo leek zij 'de goede moeder'.

Ze stuurde mij naar een internaat en vertelde iedereen en mij vol overtuiging dat ik dom ben. Zo kon ze de gedachten van gezin en buurt over mij controleren en ik werd de schuldige van alle problemen. Ik begreep niet 'wat ze tegen mij hadden'.

Toen ik volwassen werd wilde ze mij omkopen met een auto om thuis te blijven wonen. Ze wilde een huisje voor mij laten bouwen op het platte dak van haar huis. Ik piekerde er niet over, ging op kamers wonen en werd verliefd.

Hij had een zwarte mini met een diagonaal gouden band en rode vlammen bij de wielen geschilderd. En een huurhuis. Moeder pakte hem zo walgelijk gemakkelijk in dat ik hem zonder een traan liet vallen. Narcisme is om te kotsen.

Wat was ik opgelucht toen ik van iedereen af was. Op elkaar gehoopte gezinnetjes vervulden me met afgrijzen. Ik wilde geen kinderen! Nain, nain, nain, nooit zou ik die aan die plicht voldoen, gilde ik mee met de excentrieke Nina Hagen.

Later dreigde mijn moeder mij met de dood. 'Het doel heiligt alle middelen, er moeten nu eenmaal dooien vallen, ook als jij dat bent.' Niemand nam dit serieus. 'Het is je moeder.' Terreur geoorloofd! Narcisme is een maatschappelijk probleem.

Weer later overtuigde ze mij dat ze geen liefde kon geven dan door geld. Ik vond het gek, maar wilde mijn goede wil tonen. En vergat mijn verplichtingen naar de gemeente onder een wolk van gaslighting. Bedwelmd voor eigen wijsheid.

Diefstal van levensonderhoud is moord. Een dubbele moord want op de valreep had ik toch nog een kind gekregen. Van de liefde voor hem leerde ik hoe gezellig een gezin kan zijn. Het is de mooiste tijd van mijn leven geweest.

Intuïtief begreep ik dat zijn zelf belangrijk was en liefhebben alleen kon met mijn eigen zelf. Innerlijk versloeg ik de moeder die mij onderdrukte als zijnde 'een slecht mens'. Uit moederliefde. Wetende dat ik zelf niet zo ben!

Op mijn vijfenzestigste kwam de juiste hulp! Ik was slachtoffer van een narcist. Alles viel op zijn plek. Ik legde de schuld en de verantwoordelijkheid waar het hoort. Zo kwam er erkenning en ruimte voor rouw. En bewustzijn van mijn zelf.

En nu sluit ik de cirkel van dit intieme terreur en dwingende controle in het gezin van herkomst. Ik ben niet gek geworden. Dat is de trots van elke lotgenoot op dit eenzame pad. Trouw blijven aan gezond verstand.

Want ik wist het. En moest zwijgend wachten op de maatschappelijke bekendheid van het narcisme. Ik geloofde in mijn eigen wijsheid tot het tegendeel bewezen werd. Iedere narcist wordt ontmaskerd. Daaraan houden wij ons vast.

narcisme gezin maatschappij

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 4