De prikpoli

Opnieuw ga ik op verzoek van mijn specialist weer laten bloedprikken…wat dat betreft word ik heel goed in de gaten gehouden, gelukkig maar. Als ik aankom ziet de wachtkamer er verlaten uit, zeg maar ‘ leeg ‘ dus…ik trek m’n nummertje en meteen hoor ik ‘ ploink ‘ kijk op m’n briefje en zie dat ik meteen naar binnen mag…jawel! Oke, het was een beetje vroeg maar dan nog!

M’n hand op de opener en als de deur open zwaait zie ik een bekende, die zegt: oh ben je er alweer? Jazeker zeg ik en ga jij me prikken? Nee zegt ze en je mag naar die ruimte, wijzend naar de z.g.kinderkamer…

Ik zeg oh jammer, ( dat zij me niet onder handen zou nemen bedoel ik) maar die kamer is wel leuk! Trek m’n jas uit, zeg goedemorgen tegen de dame die klaar zit om de naald in me te parkeren en neem in het voorbijgaan een beer mee!

Tja, die staat daar voor kinderen maar er staat nergens dat een volwassene die niet mag meenemen en dus zit meneer Beer op m’n schoot. Beide dames schieten in de lach en ik dreun de gegevens op die ze nodig heeft…
Vraag dan aan de oude bekende, oh blijf jij er ook ff bij, is altijd leuk als er een bekend gezicht bij zit!

Tuurlijk zegt ze en ik vraag nog een paar dingen, onderwijl vraagt de prikster of ze de naald kan zetten en ik zeg jazeker…we kletsen gezellig met z’n drietjes en de klus is snel geklaard, vrijwel pijnloos…
Ik kom de stoel uit, zet meneer Beer weer op z’n plek terug en vertrek met: ik wens jullie allemaal een fijne dag, waarop in koor klinkt: dat wensen we jou ook, tot over een paar weken!

Als ik buiten kom zegt manlief: volgens mij zaten er binnen een paar goede bekenden, je werd zo enthousiast ontvangen, ik hoorde het toen de deur open ging….waarop ik zei: zo doen ze eigenlijk altijd en weet je: je kunt binnen komen met een ochtendhumeur, maar je kunt ook binnen komen zoals ik en gewoon voor iedereen: goedemorgen wensen!

We zijn tenslotte allemaal mensen!

... Gewoon ff laten prikken ...

prikken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 6 stemmen 75