Langs het meer buigt de weg tussen dennen. De aarde is donker en vol naalden die onder mijn schoenen kraken. Het water is zo glad dat de wolken eronder lijken te hangen. Een eend trekt een dunne streep door het spiegelbeeld. Even later sluit het oppervlak zich weer. Aan de oever ligt een omgevallen boom. De bast is opengereten, het hout is bleek als…

De juf geeft een les over het nabootsen van dierengeluiden. ‘Wie kan het geluid van een koe nadoen?’ vraagt ze. Alle leerlingen steken hun vinger op om te laten zien dat ze dat weten. ‘Wimpie, zeg het maar.’ ‘Boe', loeit Wimpie. ‘En het geluid van een hond?’ ‘Woef, woef' blaft een andere leerling ‘En het geluid van een kat?’ ‘Miauw, miauw.’…

Ze kijken je aan met die wrede kraalogen alsof ze willen zeggen “Wat doe je hier!” Ze laten zich niet zomaar verjagen. Ze hebben er schijt aan dat jij jouw balkon schoon wilt houden. De gevleugelde schooiers, ze laten zich geen oor aan naaien. Ze leggen eieren op ongewenste plekken. Ondertussen stel jij je voor hoe jouw jonge vrouw door de Action…

Vier stoelen in een halve cirkel. ‘Ga staan,’ zegt de docent. ‘Doe niets. Wees er alleen.’ Ik sta. Mijn handen doen al iets. Ik stop ze in mijn zakken. Haal ze er weer uit. ‘Nee,’ zegt hij. ‘Niet oplossen.’ Achter in de zaal zit zij. Armen over elkaar. Ze glimlacht niet. ‘Denk aan iets wat je raakt,’ zegt de docent. Ik denk aan gisteravond. Hoe…

Aan het tafeltje bij het raam is een stoel vrij. Hij gaat zitten. Een vrouw staat bij de kassa. Ze telt muntjes. Drie keer. Legt ze neer, schuift ze weer terug in haar portemonnee, haalt er andere uit. De jongen achter de bar wacht. Hij zegt niets. Zijn hand rust op het apparaat. De vrouw lacht kort. Ze neemt haar koffie aan met twee handen. Blaast…

Er wordt aan de deur gebeld en ik ga open doen, staat er een klein meisje op de galerij dat een beetje onverstaanbaar iets vraagt, maar omdat ik haar niet versta, vraag ik: wat zeg je nou? Mag ik een mopje, voor een dropje vraagt het kind? Ik zeg meis, wat bedoel je? Ik ken wel het heitje voor een karweitje maar deze ken ik niet, dus wat is de bedoeling…

Gravin Willeke Wolkers is helemaal in haar nopjes met haar jurken van Ann barones Demeulemeester, wonend in Kasteel Kesselhof op de Bogaertsheide 2 in Kessel. Willeke is zelf bij barones Ann Stephanie Maria Verhelst op bezoek geweest om de jurken te passen en te kopen. Het kostte een lieve duit, maar dan heb je ook iets. Willeke bewoont sinds enige…

Ik volg het pad. Twee dagen geleden bleef hier nog klei aan mijn zolen hangen. Nu kaatsen mijn stappen terug, hard en droog. In de felblauwe lucht kruisen witte sporen elkaar. Mijn ogen tranen. De wind komt recht van voren; mijn mond staat strak. Ik veeg mijn neus af aan de rug van mijn handschoen. Mensen passeren met rode wangen en felle mutsen…

Ze telt de barsten in de tegel boven het aanrecht. Vijf. Zes. Achter de muur schuift een stoel. Er klinkt een stem. Dan niets. Later, in de gang, trekt ze haar jas aan. De rits hapert. Ze laat hem halfopen. In de spiegel naast de kapstok een vlek op haar wang. Ze wrijft erover. De vlek blijft. Een buurman zet een groene bak aan de straat. Hij kijkt…

"Sie werden dich nicht finden, niemand wird dich finden, du bist bei mir", uit 'Jeanny' van Falco In het voormalige SS-kasteel Wewelsburg op Burgwall 19 in Büren zwalkt een zeer verdacht persoon rond. Op zijn borst staat met grote cijfers zijn geboortejaar getatoeëerd. In zijn rechterhand houdt hij een SIG-Sauer P226 vast. Het is niemand anders…

Ze lopen zwijgend langs de sloot, de kijkers tegen hun borst. Het gras is nat, de modder zuigt aan hun schoenen. Iemand niest. Voor hen buigt het water af, een onopvallende kromming in het landschap. Hier zou hij moeten zitten. Dat hadden ze gelezen. Dat was gisteren gemeld. De oudste blijft staan; een man met een verweerde nek en een jas die te…

We zeggen het zo snel: als iemand niet lekker is, ik bel je van de week, om vervolgens niets te horen… We zeggen het zo snel, als iemand ziek is, ik kom je van de week even opzoeken, om vervolgens te twijfelen of je bel het nog wel doet? We zeggen het zo snel, als iemand een geliefde verliest: “we houden contact, ik zie je binnenkort” om vervolgens…

Barones Barbara von Bardeleben woont in het florissante Kasteel Lütetsburg op de Landstrasse 55 in Lütetsburg, nabij Norden. Zij draagt meestal strakke jurken met een laag decolleté, zodat haar beroemde, pompeuze borsten grotendeels naar buiten steken. Een gouden collier met smaragden en blauwe, roze en rode diamanten weet haar borstenpaar extra waardevol…

Natuurlijk zal ik altijd helpen, daar waar nodig en natuurlijk doe ik m’n best om het anderen naar de zin te maken maar ik beken nu wel even heel eerlijk dat: de voorlopige prognose van de 3 van Den Haag een heel vieze smaak in mijn mond achterlaten. Als ik zeg een heel vieze smaak dan bedoel ik dat letterlijk. Het voorstel dat natuurlijk nog moet…

‘Dit is absoluut niet wat ik me erbij voorgesteld heb,’ zegt ze. Ze staat met haar jas nog aan in de keuken. De rits halfopen, haar handen in haar zakken. Op tafel staat een stapel borden, op het fornuis een pan. De saus is ingedikt. Hij zet het raam op een kier. Koude lucht stroomt naar binnen. ‘Het is maar tijdelijk,’ zegt hij. Ze kijkt…

Soms herhaalt de geschiedenis zich, ook al is de verpakking anders. Dit is vandaag het geval in Kasteel Limbricht op de Allee 1 in Limbricht, waar in de 17-de eeuw de vermeende heks Entgen Luijten is gemarteld en gewurgd. De toenmalige kasteelheer was Herman Winand van Breyll en de aanklager was Herman Tacken, een takkenvent, die Entgen beschuldigde…

Ik trek de voordeur dicht. Meteen rinkelt de huistelefoon. Ik haast me terug naar binnen. ‘Hallo!’ zeg ik te hard. ‘Is dit…’ zegt een vrouwenstem. Ze noemt een naam die niet de mijne is. ‘Nee,’ zeg ik. Ik wacht. ‘Oh,’ zegt ze. ‘Het spijt me.’ ‘Geeft niet,’ zeg ik. ‘Wie zoekt u?’ ‘Ik weet het niet. Ik was weg. Ze hebben het nummer opgeschreven.…

De blonde lerares Valentina von Stecke koopt zoals meestal eerst een paar lekkere broodjes in de bakkerij Tietmeier op de Schlossstrasse 7 in Bad Bentheim, voordat ze naar de Realschule op de Gartenstrasse 3 wandelt, waar ze de middelbare scholieren Frans probeert bij te brengen. Dat valt zeker niet mee, want van nature ligt die taal de Duitsers niet…

Hij wist al vóór hij de deur opende dat iemand aan de andere kant zijn naam kende, maar niet waarom. Even had hij overwogen niet open te doen. Op de stoep stond een vrouw in een lichtgroene mantel. Een veelkleurige muts diep over haar hoofd getrokken. ‘Ik was bang dat u niet open zou doen,’ zei ze. Ze rommelde in haar handtas. Hij keek naar het dons…

Het raam staat op een kier. Buiten beweegt niets dat hij kan zien. Het licht is wit. De verpleegkundige heeft het bed iets hoger gezet. Zijn voeten liggen onder een dun laken. Hij voelt ze niet meer. De arts is al geweest. Die zei dat het niet lang meer zal duren. Hij knikte toen. Uit gewoonte. Zijn dochter zit in de stoel bij het bed. Ze heeft haar…