De boomkruinen, struiken en varens in het bos bij Kaatsheuvel blazen steeds een strenge orde. Hun adem is de regeling voor het leven van de dieren, die tussen en onder hun gebladerte wonen. Deze schepsels van de natuur schikken zich er in. Ze leven zoals zonder meer van hen verlangd wordt. Maar de bomen aan de andere kant van dat hoge hekwerk...…

Nadat de politie de psychiater heeft gearresteerd, gaat de detective naar Nova om haar in te lichten over de gang van zaken. "Je hoeft me niet zo aan te kijken, Nova. De dokter heeft al bekend. Hij heeft alles op jou en Julian proberen af te schuiven." zegt de charmante detective tegen de creatieve therapeute. "Natuurlijk deed hij dat. Dat is…

Met de bus in het voor mij onbekende Nuenen gearriveerdzijnde liep ik in de hete zon richting het centrum. Eerst bij AH een ijskoffie met twee pizzabroodjes gehaald. Daarna op zoek naar de restanten van de aanwezigheid van de familie Van Gogh. Er was een ordinaire kermis, maar die sliep nog. Het eerste wat ik zag, was ´Nuneville´, het huis op Berg…

Ik mag voor een best pijnlijke behandeling naar het ziekenhuis, met als belangrijk punt: U mag niet alleen komen, omdat U ook niet alleen naar huis mag! Dat weet ik inmiddels na 6 (eveneens pijnlijke) eerdere behandelingen wel… Dus brengt lieverd nr 1 me weg en nr 2 komt me gezelschap houden en brengt me later thuis maar eerst: Word ik door een…

In soorten en maten is het er. In gradaties en groottes eveneens, vriendschappen! Er zijn van die verbintenissen die een soort van gouden randje hebben en er zijn vriendschappen op afstand! Zit er verschil in? Welnee, natuurlijk niet. Een vriendschap op afstand kun je bijvoorbeeld intensiever noemen en waarom? Wel: er gaat meer tijd zitten in het…

Eerst waren er maar een paar berichten die binnen kwamen van deze en gene: ik ga niet met vakantie….Oh waarom niet? Nou het wordt gewoon onbetaalbaar. En ik denk: ga eens even kijken bij de diverse parken wat ze zoal vragen…. Nou ik kan je vertellen dat de prijzen er niet om liegen! Een simpel voorbeeld of eigenlijk twee want: gezin nummer 1 gaat…

De brandende zon hangt als een koperen plaat boven de droge Afrikaanse savanne. Jula, de ervaren matriarch, heft haar zware hoofd. De aarde is dor en gebarsten. Haar kudde slentert lijf aan lijf achter haar aan, hun flanken schuren zachtjes tegen elkaar in de verzengende hitte. Onder hun zware poten danst het gewicht van de aarde, maar de tijd dringt…

Je woont in een appartement en tja, als daar dan iets aan de hand is dan moeten de hulptroepen eraan te pas komen om de problemen op te lossen, zo ook hier want wat wil het geval? Als ik in de kelder loop zie ik een plas water liggen, meld dat bij de beheerder en de loodgieter moet eraan te pas komen. Als dan de telefoon gaat vraagt men me of ik…

Herken je dat! Je hebt, zoals zowat iedereen een mobiel en veel mensen hebben je nummer, natuurlijk ook de mensen die werken voor een baas of in de zorg of het ziekenhuis, kortom noem maar op! Je wordt gebeld, vaak gebeld en soms bellen mensen tegelijk, dan kun je een wissel opnemen. Ik ben er niet zo van maar ja, de mogelijkheid is er… Het enige…

Tja, elke week een poosje in de wachtkamer en je kunt een paar dingen doen? Op je mobiel ongezellig voor je omgeving zitten zijn, optie 2 is: mensen kijken en dat is altijd leuk want als het druk is kom je tijd en ogen te kort, met optie 3, een praatje met je mede- lotgenoten maken en dat laatste is nog altijd het leukste want: Er zit een man…

De charmante detective recht haar rug, kijkt Dr. Van Arendsvlek recht in de ogen en schuift het formulier met de bekentenis ongelezen terug. "Julian heeft helemaal niemand gewurgd," zegt ze kalm, haar stem snijdend door de stilte van het kantoor. Van Arendsvlek trekt een wenkbrauw op. Zijn glimlach vervaagt direct. "U trekt de officiële bekentenis…

Het is nu zomer in de droomtijd. Vee jaagt op vliegen in de wei. We halen samen herinneringen op aan onze tijd op de boerderij van tante Gloria. Daar op de wilde oevers bij het blauwe spiegelende meer. We zijn hebzuchtige verliefde vlinders in tintelende intoxicatie. We worden dubbel bekeken door de waarheid. Eindelijk zien we zilveren zwanen op breed…

Het wijde boerenland bij Princenhage glom van werkgenoegen. Het had veel gezond vee en mooie oogsten. Enige kleine, maar statige landgoederen gaven dat Haase Beemdengebied een waardig aanzien. Toch was er iets dat de boeren angst gaf. Ergens in het grasland lag een wiel. Zo 'n heel klein maar diep meertje. Bij volle maan zouden daar 's nachts om twaalf…

Zijn vader zet de zwarte dame op e8. Nog niet zo lang geleden zou hij daar iets van hebben gezegd. Nu zet hij zijn eigen dame op e1. ‘Zo,’ zegt zijn vader. ‘De dames staan er klaar voor.’ Hij knikt. Het schaakbord staat tussen hen in op een tafel met een blad van licht hout. Naast het bord staan twee bekers koffie. Die van zijn vader is al halfleeg…

Je gaat met vakantie, wat heerlijk, wanneer ga je en ze zegt: ik vertrek overmorgen! Oh wat heerlijk zeg ik en vraag: wie gaat er met je mee? Niemand zegt ze ik ga helemaal alleen, wauw, alleen met vakantie en twee weken nog wel, heel stoer! Hou je me op de hoogte, nou dat doet ze zeker! Op de ochtend dat ze zal vertrekken app ik en vraag:…

Sjors voelt de spanning. Kamer 14 verbergt geheimen. De inrichting heeft meer muren. Achter elke muur zit een dader. Therapeute Nova staat met haar rug naar de deur. Ze is zo intensief bezig dat ze de detective en Sjors niet eens binnen hoort komen. Met trillende handen verscheurt ze een groot houtskoolportret van het weesmeisje. De stukken vallen…

Nee, mij overkomt het nooit meer zegt mevr de Bruijne echt niet! Nooit meer vraagt ze en ze zegt resoluut: nooit meer want Vorige week stonden er twee, in uniform gestoken mannen van de politie voor de deur, heel attent, vriendelijk en voorkomend! Ze waarschuwden haar dat: er tuig op pad was en op haar spullen en geld afkwamen en zo zeiden beide…

Wat zou het geweldig zijn, de klok terug te kunnen draaien, stel je toch eens voor dat het kon? Al zeg ik er meteen bij dat het nu net lijkt of de klok dubbel zo hard loopt, net als de tijd dus? Maar stel je voor: we draaien de tijd terug…niet voor een paar uurtjes, hoewel ook dat al lekker lijkt want dan slaap je nog even, maar iets langer, nee, geen…

Hij had er al over gehoord en wist dat het een wielrenner was. Sinds de jongste telg op kamers zit in de universiteitsstad en aldaar langzaam, bijna onopgemerkt doch gestaag en schijnbaar onomkeerbaar een eigen leven begint uit te bouwen, vervaagt de navelstreng en de drang naar ouderlijke aanwezigheid. Een wekelijks gezamenlijk avondmaal lukt nog…

‘We moeten nu weg.’ ‘Ja, ja.’ Hij trekt de koffer onder het bed vandaan. Het plan is eenvoudig: kleding, toiletspullen, medicijnen. Vijf minuten. Misschien zes als ze een beetje doorlopen. In de gangkast ziet hij boven op de paraplu’s een plastic tasje met batterijen. Nieuwe én lege. Ooit heeft hij besloten ze uit te zoeken. Hij stopt het tasje…