Buitenspel gespeeld

Verwachtingsvol keek ik naar buiten. Straks zou ik gaan spelen met mijn vriendinnetjes. Ik stopte mijn lievelingspop in een tasje en ging op pad.
Bij de buren stond een tent klaar. Ik hoorde er druk gemompel in. Nieuwsgierig stak ik mijn hoofd om de hoek van het tentzeil. Tot mijn verbazing zaten er geen spelende kinderen in de tent, maar volwassenen, die allemaal op een matje zaten en luisterden naar wat een yogalerares zei. Ook de buurvrouw zat er bij. Ik begreep er niks van. Waar waren mijn vriendinnetjes gebleven?
Ik liep het huis van de buren in en zag dat de kinderen bedrukt stonden af te wassen. Een hele berg nog wel! Andere moesten dat alles opruimen. Dat was een hele klus. Ze wisten af en toe niet waar alles in moest staan en maakten er een zootje van. Plots hoorde ik voetstappen. Ik verstopte me snel en keek vanop een veilige afstand naar wat er gebeuren zou. De buurvrouw kwam even een kijkje nemen en schrok zich een hoedje toen ze de rommel zag. Nijdig greep ze een dochtertje bij de arm en gaf haar een standje.
‘Letten jullie dan nooit op?’, mopperde ze. ‘Jullie spelen toch altijd zo graag vader en moedertje? Daar hoort de huishouding doen toch ook bij?’ De jongste begon te wenen. Zij had zich dit alles zo heel anders voorgesteld. Twee anderen begonnen elkaar rond de oren te slaan met hun theedoeken en hun broertjes lieten de boel de boel. Zij renden als een speer achter elkaar aan trap op trap af, net zoals ze hun ouders wel eens hadden zien doen in een onbewaakt moment. Ook zij krijsten en schreeuwden en bonsden op de deuren. De oudste bulderde: ‘Ik moet straks de honden nog uitlaten! Geven jullie de katten iets te drinken?’’. ‘Nee! Ik moet nog boodschappen halen, je bekijkt het maar’, jende zijn broer. De zussen keken de broers met grote ogen aan. Het was toch ook hun vakantie? Was iedereen soms gek geworden ofzo?
‘Dachten jullie dat je in de vakantie niet moet eten soms?’, gilde hun moeder. Toen voelden de kinderen zich écht buitenspel gespeeld. Blijkbaar hadden zij hun moeder een keer teveel geplaagd. Haar wraak was zoet! De yogi’s gingen nietsvermoedend verder met hun yogales, maar de buurvrouw stopte ermee. Ze kon zich toch niet meer concentreren. Terwijl zij zich snikkend in de zetel liet vallen sloop ik er vliegensvlug vandoor.

Zie ook: http/laurinevandepitte/wordpress

Schrijver: Laurine Vandepitte
26 februari 2026

laurinevandepitteonline.nl

buitenspel

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7