In het spoor van de antiheld (4) Gijs
Vervolg van In het spoor van de antiheld (3)
Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief, dienden authentieke voorbeelden als inspiratie.
Gijs
Over een rare snoeshaan.... Voor wie de draad kwijt is (ik doe het verhaal niet dunnetjes over) is er dit geheugensteuntje (ook handig voor mezelf!): we waren in de vorige aflevering blijven hangen bij een gekwetste 25-jarige lezeres. Als (Hulp)officier van Justitie in Amsterdam liet zij politie op mij los vanwege mijn krenkende stukjes. Die beledigingen bestonden eruit dat ik rare kunstjes, die ik om me heen zag, beschreef.
Zo zag ik twee beren broodjes smeren; oh, dat was een wonder! Nou bleek het niet de bedoeling te zijn dat ik dat zomaar in de vrije pers denk te kunnen opschrijven. Wat denk ik wel? Die Justitie-mevrouw meende zichzelf te herkennen (of haar lijpe moeders, waarvan ze er twee had) in mijn satirisch bedoelde stukjes. Maar gelijk heeft ze: opvoeren van fictieve k*twijven geeft geen pas. Zeker niet als harige typen met een picknickmandje. Hiermee is de aanklacht tegen mij verklaard. Tot mijn aangename verrassing leverde de hele rimram eromheen fascinerende kopij. Daarvan hier een klein stukje:
Gijs (evenals zijn aliassen in de vorige afleveringen) lijdt aan een inmiddels besproken unieke kwaal: meervoudige persoonlijkheidsstoornis. De ene alias weet niet of nauwelijks van het bestaan van de andere alias. Laten we hen incarnaties of verschijningsvormen noemen. U ervaart nu dezelfde verwarring als waarin Gijs leeft. Het verklaart waarom mensen zo’n bloedhekel aan hem hebben. En daarin gingen ze heel erg ver… (Dat drama krijg ik nu niet op dit A4’tje).
Over Gijs valt niet veel te vertellen, omdat hij een saaie verschijningsvorm is. Zijn uiterlijk mag de lezer er zelf bij verzinnen. In principe moeten al die aliassen natuurlijk exact op elkaar lijken. Om te beginnen met het basismodel Jop uit aflevering 1.
Intuïtief kreeg ik meer interesse in zijn familie, omdat die hem afschilderde als de baarlijke duivel. Gijs bevond zich in een netwerk van gerespecteerde familie en bekenden. Deze respectabele burgers schaamden zich terecht voor de rottige trekjes die Gijs onmiskenbaar vertoonde. Vals als een looien deur, schaamteloze profiteur en doortrapte sadist. Ik heb het nooit hardop gezegd, maar het kan toch niet anders dan dat Gijs‘ kwaadaardige genen ook in zijn nauwe verwanten moesten zitten. Zij wisten ze wel uitstekend te camoufleren.
Maar er kwam toch wat naar boven borrelen. Naïef als ik ben publiceerde ik daarover. Het is een hele eer als je dan Justitie op je dak krijgt. Er werd helemaal alleen voor mij een aparte taskforce opgericht in het Amsterdamse politiekorps. Een geharde rechercheur kreeg ik aan de telefoon. (Hij liep vooruit op een gepland genadeloos verhoor daarna).
Hij zat op zijn praatstoel en liet zich ontvallen dat zijn bazin, de OM-mevrouw de (geheime) dochter was van Gijs en zijn aliassen. Dat was de prikkel die tot deze serie leidde ... Zij vertoonde frappante overeenkomsten met Gijs. De appel valt niet ver van de boom. Dezelfde koude, kille karaktertrekken als Gijs. Jawel, achterbakse Gijs was me er eentje. Je positie binnen het Openbaar Ministerie gebruiken voor zo'n flutaanklacht, ach, dat moest kunnen. Of geldt dat alleen in Rusland? Die collega van Hercule Poirot liet zich ontvallen dat de OM-troela niet alleen zijn bazin, maar ook de geheime moeder van zijn geheime kinderen was. Dat Gijs onwetend was gelaten over het bestaan van die koters lijkt sadistisch, maar u moet dat zien als een beschermingsmaatregel. Waarschijnlijk vruchteloos, want als dat spul opgroeit komen Gijs' rottige trekjes en tochtige geestestoestand vanzelf bovendrijven. Stel je eens voor: een nestvol ritselaars.
Die toch al aparte familie had ook nog eens te doen met een horrorachtig aspect bij Gijs. Hij was op een gegeven moment ervan overtuigd dat hij een identieke tweelingbroer had. Dat was Goos, de evil twin. Samen een soort Dr. Jekyll en Mr. Hyde. Ik voel spannende muziek in me opkomen. Ik zie het al voor me: Gijs en Goos, de musical.
Wordt vervolgd met In het spoor van de antiheld (5): Goos
Geplaatst in de categorie: humor
geheimen
5
Geef je reactie op deze inzending: