En weer: de wachtkamer

Tja, elke week een poosje in de wachtkamer en je kunt een paar dingen doen?
Op je mobiel ongezellig voor je omgeving zitten zijn, optie 2 is: mensen kijken en dat is altijd leuk
want als het druk is
kom je tijd en ogen te kort, met optie 3, een praatje met je mede- lotgenoten maken
en dat laatste is nog altijd het leukste want:

Er zit een man naast me die wel in is voor een praatje en nadat ik een heel oud baasje geholpen
heb aan een nummertje, zeg ik: U bent zo aan de beurt hoor, want U heeft een spoednummer…
Daarna vergeet het mannetje het dus als zijn nummer oplicht, gebaar ik naar z’n buurman
dat ie hem even moet vertellen dat ie aan de beurt is…

Hij sloft met zn vrouw in de rolstoel naar de prikkamer…
Naast me hoor ik: 46….waarop ik zeg, het duurt nog ff en vlak erna zeg ik 47, ja bromt ie : nou weet ik het wel!
Intussen zie ik een goeie bekende en die komt gezellig naast me zitten, ook wij praten wat!
Dan zegt de buurman: ik zeg nu niet dat nummer 49 al naar binnen is, waarop ik zeg: doe maar niet want
50 en 51 zijn ook al weg!

De lachsalvo’s klinken door de wachtkamer en mensen vergeten hun mobiel, echt waar!
De bekende staat op en zegt: doe de groeten thuis en we zien elkaar weer, waarop ik zeg,
zoveel is wel zeker!
Dan een brul: ik ben aan de beurt, nummer 53 trekt een sprint, scheurt de hoek om en is weg,
dan floept mijn nummer op het bord, zeg iedereen gedag en loop de prikkamer binnen!

Ik zie dat m’n favoriete prikker er zit en begroet hem enthousiast, hij mij ook en hij tapt af!
Werk ze en tot volgende week hoor!

En zo: kan het ook!

... Zo kan het ook! ...

wachten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.7 met 3 stemmen 84